I PZ 2/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uznał, że sprawa o uznanie wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy za bezskuteczne jest sprawą o charakterze majątkowym, a wartość przedmiotu sporu określa się na podstawie art. 231 k.p.c., co w tym przypadku skutkowało niedopuszczalnością skargi kasacyjnej z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia.
Powód Marek K. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego, który odrzucił jego skargę kasacyjną od wyroku dotyczącego wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy. Sąd Okręgowy uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 10.000 zł, co jest wymogiem w sprawach z zakresu prawa pracy. Powód argumentował, że sprawa nie dotyczy praw majątkowych, a jedynie uznania oświadczenia pracodawcy za bezskuteczne. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając majątkowy charakter sprawy i stosując art. 231 k.p.c. do określenia wartości przedmiotu sporu, co skutkowało niedopuszczalnością skargi kasacyjnej.
Sprawa dotyczyła zażalenia powoda Marka K. na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łomży, który odrzucił jego skargę kasacyjną od wyroku dotyczącego wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy. Sąd Okręgowy uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną, powołując się na art. 398^2 § 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie została określona na 8.739 zł. Powód w zażaleniu zarzucił sądowi błąd w ustaleniu, że sprawa ma charakter majątkowy, twierdząc, że nie dochodził żadnych roszczeń finansowych, a jedynie uznania oświadczenia pracodawcy o reorganizacji i zmianie stanowiska za bezskuteczne. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając je za niezasadne. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sprawa o uznanie wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy za bezskuteczne ma charakter majątkowy, co potwierdza art. 231 k.p.c. Przepis ten stanowi, że w sprawach dotyczących nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy, wartość przedmiotu sporu określa się jako sumę wynagrodzenia za pracę za okres sporny (nie więcej niż za rok przy umowach na czas określony, a za okres jednego roku przy umowach na czas nieokreślony). Sąd Najwyższy powołał się również na własne wcześniejsze orzecznictwo w tej kwestii. Ponadto, sąd wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym nie może być wyższa niż ta określona w apelacji i pozwie. Skoro powód oznaczył wartość przedmiotu sporu na 8.739 zł, co wyklucza dopuszczalność skargi kasacyjnej, okoliczność ta przesądza o jej niedopuszczalności. Sąd Najwyższy orzekł na mocy art. 398^14 k.p.c. w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, jest to sprawa o charakterze majątkowym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dochodzenie uznania za bezskuteczne oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu warunków pracy i płacy ma majątkowy charakter, co potwierdza art. 231 k.p.c. określający sposób ustalania wartości przedmiotu sporu w sprawach dotyczących stosunku pracy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalił zażalenie
Strona wygrywająca
Urząd Miejski w C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Marek K. | osoba_fizyczna | powód |
| Urząd Miejski w C. | instytucja | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 231
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach o roszczenia pracowników dotyczące nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy, wartość przedmiotu sporu stanowi, przy umowach na czas określony - suma wynagrodzenia za pracę za okres sporny, lecz nie więcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony - za okres jednego roku.
k.p.c. art. 398^2 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawie z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa, niż 10.000 zł.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394^1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa o uznanie wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy za bezskuteczne jest sprawą o charakterze majątkowym. Wartość przedmiotu sporu w sprawach pracowniczych określa art. 231 k.p.c. Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym nie może być wyższa niż w postępowaniu apelacyjnym i w pozwie. Skutki wadliwego oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia obciążają stronę.
Odrzucone argumenty
Sprawa o uznanie wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy za bezskuteczne nie jest sprawą o charakterze majątkowym. Powód nie dochodził żadnych roszczeń finansowych.
Godne uwagi sformułowania
Sprawa dotycząca przeniesienia na inne stanowisko pracy, które powoduje obniżenie wynagrodzenia, jest sprawą o prawo majątkowe, a podstawą prawną określenia wartości przedmiotu sporu jest art. 231 k.p.c. Na majątkowy charakter tego roszczenia wskazuje wprost przepis art. 231 k.p.c.
Skład orzekający
Józef Iwulski
przewodniczący
Jerzy Kwaśniewski
sędzia
Jolanta Pietrzak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie charakteru majątkowego spraw pracowniczych i stosowanie art. 231 k.p.c. do określenia wartości przedmiotu sporu w kontekście dopuszczalności skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dopuszczalnością skargi kasacyjnej w sprawach pracowniczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotną kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach pracowniczych, co jest ważne dla praktyków prawa pracy.
“Kiedy skarga kasacyjna w sprawach pracy jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 8739 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 4 lutego 2008 r. I PZ 2/08 Sprawa dotycząca przeniesienia na inne stanowisko pracy, które powo- duje obniżenie wynagrodzenia, jest sprawą o prawo majątkowe, a podstawą prawną określenia wartości przedmiotu sporu jest art. 231 k.p.c. Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie: SN Jerzy Kwaśniewski, SA Jolanta Pietrzak (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2008 r. sprawy z powództwa Marka K. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w C. o uzna- nie wypowiedzenia zmieniającego za bezskuteczne, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łomży z dnia 3 grudnia 2007 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2007 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubez- pieczeń Społecznych w Łomży odrzucił skargę kasacyjną powoda Marka K. od wyro- ku tego Sądu z dnia 7 września 2007 r. [...] jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedo- puszczalna w sprawie z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa, niż 10.000 zł. Wprawdzie wniesiona skarga nie wskazuje wartości przedmiotu zaskarżenia ale oczywiste jest, iż wartość ta nie może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w apelacji oraz wskazana wcześniej w pozwie wartość przedmiotu sporu, tymczasem wskazana w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia (przedmiotu sporu) wynosi 8.739 zł. Zażalenie na to postanowienie wywiódł powód domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił, że błędnie Sąd drugiej instancji przyjął, że rozpatrywana sprawa jest sprawą o prawa majątko- 2 we, skoro przedmiotem postępowania sądowego było odwołanie od oświadczenia pracodawcy przenoszącego powoda na inne stanowisko pracy dokonane w związku z rzekomą reorganizacją pozwanego Urzędu a powód nie dochodził w sprawie żad- nych roszczeń finansowych. Ze wskazanego powodu skarga nie zawierała określenia wartości przedmiotu zaskarżenia, gdyż obowiązek jej wskazania dotyczy tylko spraw o prawa majątkowe. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Po pierwsze, podnieść należy, że wbrew odmien- nemu stanowisku skarżącego sprawa jest sprawą o prawa majątkowe. Powód wszak dochodził uznania za bezskuteczne oświadczenia pozwanego o wypowiedzeniu mu warunków pracy i płacy. Na majątkowy charakter tego roszczenia wskazuje wprost przepis art. 231 k.p.c., zgodnie z którym w sprawach o roszczenia pracowników doty- czące nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy wartość przedmiotu sporu stanowi, przy umowach na czas określony - suma wynagrodzenia za pracę za okres sporny, lecz nie więcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony - za okres jednego roku. Stanowisko takie zajął także Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2006 r., III PZ 14/05 (OSNP 2007 nr 1-2, poz. 18), stwierdzając, że w sprawie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach płacy, w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony w tej części, podstawą prawną określenia wartości przedmiotu sporu jest art. 231 k.p.c. Zatem, wbrew twier- dzeniom pełnomocnika powoda w rozpatrywanej sprawie istniał obowiązek wskaza- nia wartości przedmiotu zaskarżenia. Po drugie, podnieść należy, że istotnie wartość przedmiotu zaskarżenia w po- stępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej nie może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w apelacji oraz wskazana wcześniej w pozwie wartość przedmiotu sporu. Skoro zatem strona powodowa oznaczyła w do- tychczasowym postępowaniu tę wartość na kwotę 8.739 zł , czyli na kwotę wyklu- czającą dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej, to okoliczność ta przesądza o niedopuszczalności skargi kasacyjnej, albowiem skutki wadliwego oznaczenia warto- ści przedmiotu zaskarżenia powinny obciążać stronę. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na mocy art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu. 3 ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI