I PUO 7/23

Sąd Najwyższy2023-09-06
SNubezpieczenia społeczneświadczenia rehabilitacyjneŚrednianajwyższy
Sąd Najwyższyzażalenieodrzucenieprawo procesoweubezpieczenia społeczneświadczenie rehabilitacyjnezastępstwo procesowe

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie ubezpieczonego na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, wskazując na zamknięty katalog zaskarżalnych postanowień oraz obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie ubezpieczonego P. C. na postanowienie odrzucające jego wcześniejsze zażalenie. Sąd Najwyższy odrzucił przedmiotowe zażalenie, stwierdzając, że nie przysługuje ono na postanowienie wydane przez Sąd Najwyższy w przedmiocie rozpoznania zażalenia, zgodnie z zamkniętym katalogiem określonym w art. 394[1] § 1 k.p.c. Dodatkowo, zażalenie zostało wniesione z naruszeniem obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, co czyni je niedopuszczalnym.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie ubezpieczonego P. C. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt I UZ 14/22, które odrzuciło jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie z dnia 23 czerwca 2022 r. w sprawie I UZ 7/22. Ubezpieczony wniósł o uchylenie postanowienia, powołując się na pogarszający się stan zdrowia. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 394[1] § 1 k.p.c., wskazał, że katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje postanowień wydanych przez Sąd Najwyższy w przedmiocie rozpoznania zażalenia. Ponadto, Sąd Najwyższy podkreślił bezwzględny charakter obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym (art. 87[1] § 1 k.p.c.), który został naruszony przez ubezpieczonego wnoszącego zażalenie osobiście. Wobec niedopuszczalności zażalenia, Sąd Najwyższy odrzucił je na podstawie art. 398[6] § 3 w zw. z art. 394[1] § 3 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie rozpoznania zażalenia, gdyż katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje takich przypadków.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odwołał się do art. 394[1] § 1 k.p.c., który określa zamknięty katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego. Postanowienia Sądu Najwyższego, które nie zostały wymienione w tym przepisie, nie są zaskarżalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Częstochowie

Strony

NazwaTypRola
P. C.osoba_fizycznaubezpieczony
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Częstochowieinstytucjapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 394[1] § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa zamknięty katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego.

k.p.c. art. 87[1] § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Nakłada obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

k.p.c. art. 398[6] § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa odrzucenia niedopuszczalnego środka odwoławczego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394[1] § § 1[1]

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zażalenia do Sądu Najwyższego w przypadku uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

k.p.c. art. 87[1] § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wskazuje na wyjątki od obowiązku zastępstwa procesowego, które nie miały zastosowania w tej sprawie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpoznania zażalenia. Obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym jest bezwzględny i jego naruszenie skutkuje niedopuszczalnością środka odwoławczego.

Odrzucone argumenty

Zażalenie ubezpieczonego na postanowienie odrzucające jego wcześniejsze zażalenie.

Godne uwagi sformułowania

Opisany katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego ma charakter zamknięty. Postanowienia Sądu Najwyższego, które nie zostały ujęte w tych przepisach, nie są zaskarżalne zażaleniem. Środek odwoławczy wniesiony do Sądu Najwyższego z naruszeniem obowiązku wynikającego z art. 87[1] § 1 k.p.c. jest z tej przyczyny niedopuszczalny i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu.

Skład orzekający

Krzysztof Rączka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zamkniętego katalogu zaskarżalnych postanowień Sądu Najwyższego oraz bezwzględnego charakteru przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu kasacyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w Sądzie Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i potwierdza utrwalone zasady postępowania przed Sądem Najwyższym, co czyni je interesującym głównie dla prawników procesowych.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I PUO 7/23
POSTANOWIENIE
Dnia 6 września 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania P. C.
‎
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Częstochowie
‎
o świadczenie rehabilitacyjne,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 września 2023 r.,
‎
zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Najwyższego
‎
z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt I UZ 14/22,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z 25 stycznia 2023 r., I UZ 14/22 odrzucił zażalenie P. C. na postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2022 r. w sprawie I UZ 7/22. P. C. osobiście wniósł zażalenie na postanowienie w sprawie I UZ 14/22, wnosząc o jego uchylenie. Odwołujący się powołał się w szczególności na pogarszający się stan jego zdrowia i chorobę, która powstała w czasie trwania zatrudnienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na podstawie art. 394
1
§ 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W myśl § 1
1
tego artykułu zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Opisany katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego ma charakter zamknięty. Postanowienia Sądu Najwyższego, które nie zostały ujęte w tych przepisach, nie są zaskarżalne zażaleniem. Z przepisów tych wynika więc, że nie przysługuje zażalenie na postanowienie wydane przez Sąd Najwyższy w przedmiocie rozpoznania zażalenia.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 87
1
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych; dotyczy ono również czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w powołanym przepisie przymus adwokacko-radcowski ma charakter bezwzględny i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym; wyłącza zatem zdolność strony do podejmowania czynności procesowych osobiście (zdolność postulacyjną), z wyjątkiem wskazanym w art. 87
1
§ 2 k.p.c., który nie zachodzi w niniejszym postępowaniu. Środek odwoławczy wniesiony do Sądu Najwyższego z naruszeniem obowiązku wynikającego z art. 87
1
§ 1 k.p.c. jest z tej przyczyny niedopuszczalny i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu bez wzywania skarżącego do usunięcia tego uchybienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 marca 2021 r., II CZ 5/21, Legalis nr 2543571 i przywołane w nim orzecznictwo).
Wobec powyższego zażalenie odwołującego się jest niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na podstawie art. 398
6
§ 3 w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c.
[SOP]
(r.g.)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI