Orzeczenie · 2025-02-26

I PSKP 10/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2025-02-26
SNPracyochrona informacji niejawnych i tajemnicy przedsiębiorstwaWysokanajwyższy
zakaz konkurencjikara umownaprawo pracypełnomocnictwoważność umowySąd Najwyższynaruszenie umowyochrona pracodawcy

Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła kary umownej w wysokości 50 000 zł, dochodzonej przez pracodawcę (B. Spółka z o.o.) od byłego pracownika (P. G.) za naruszenie umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy. Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził karę umowną, uznając, że pozwany naruszył zakaz, świadcząc usługi na rzecz konkurencyjnej firmy. Sąd pierwszej instancji uznał również, że zastrzeżona kara umowna nie była rażąco wygórowana. Pozwany wniósł apelację, podnosząc m.in. zarzut nieważności umowy o zakazie konkurencji, ponieważ podpisała ją osoba niebędąca członkiem zarządu i nieposiadająca stosownego pełnomocnictwa. Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił wyrok sądu rejonowego, oddalając powództwo z powodu nieważności umowy o zakazie konkurencji, powołując się na brak umocowania osoby podpisującej umowę. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną pracodawcy, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zakwestionował stanowisko sądu okręgowego, wskazując, że umowa o zakazie konkurencji jest czynnością z zakresu prawa pracy, do której mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy, w tym art. 31 § 1 k.p. dotyczący dokonywania czynności przez osoby wyznaczone. Sąd Najwyższy podkreślił, że zakres pełnomocnictwa dla pracownicy działu kadr, obejmujący m.in. podpisywanie „innych dokumentów niezbędnych do zatrudnienia pracowników”, mógł obejmować również zawarcie umowy o zakazie konkurencji, a sąd okręgowy nie uzasadnił wystarczająco swojego stanowiska o nieważności umowy. Sąd Najwyższy zaznaczył, że sankcja bezwzględnej nieważności powinna być stosowana wyjątkowo, a w niniejszej sprawie należało rozważyć jednostkowe okoliczności i ewentualną konwalidację czynności.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących ważności umów o zakazie konkurencji, zakresu umocowania do ich zawierania, stosowania przepisów prawa pracy i cywilnego w sprawach pracowniczych oraz zasad stosowania sankcji nieważności.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z zakresem pełnomocnictwa oraz praktyką pracodawcy. Wnioski dotyczące składu sądu w kontekście specustawy COVID-19 mają zastosowanie do orzeczeń wydanych do określonej daty.

Zagadnienia prawne (2)

Czy umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, zawarta przez pracownika działu kadr na podstawie pełnomocnictwa obejmującego m.in. podpisywanie "innych dokumentów niezbędnych do zatrudnienia pracowników", jest ważna, czy też nieważna z powodu przekroczenia zakresu umocowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy uznał, że sąd okręgowy błędnie przyjął nieważność umowy o zakazie konkurencji, nie analizując wystarczająco szeroko zakresu umocowania pracownicy działu kadr oraz nie biorąc pod uwagę specyfiki czynności z zakresu prawa pracy i możliwości ich konwalidacji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że umowa o zakazie konkurencji jest czynnością z zakresu prawa pracy, do której mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy, a nie tylko prawa cywilnego. Podkreślono, że zakres pełnomocnictwa może być interpretowany szeroko, a sankcja bezwzględnej nieważności powinna być stosowana wyjątkowo. Konieczna jest analiza jednostkowych okoliczności sprawy i ewentualna konwalidacja czynności.

Czy rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs^1 ust. 1 pkt 4 ustawy COVID-19, prowadzi do nieważności postępowania?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli orzeczenie zapadło przed dniem 26 kwietnia 2023 r. (datą wejścia w życie uchwały SN III PZP 6/22 jako zasady prawnej).

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na własną uchwałę, zgodnie z którą rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednoosobowym ukształtowanym na podstawie przepisów specustawy COVID-19 ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy i prowadzi do nieważności postępowania, ale tylko w odniesieniu do orzeczeń wydanych po 26 kwietnia 2023 r.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Strony

NazwaTypRola
B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkapowód
P. G.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (10)

Główne

k.p. art. 101^2 § 1

Kodeks pracy

Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest czynnością prawną, która ma obowiązywać w czasie, gdy zakończy się zatrudnienie.

k.c. art. 58 § 1

Kodeks cywilny

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

k.c. art. 3 § 1

Kodeks cywilny

Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonują osoba lub organ zarządzający tą jednostką, albo inna wyznaczona do tego osoba przy uwzględnieniu regulacji ustrojowych pracodawcy.

Pomocnicze

k.p. art. 300

Kodeks pracy

Przepisy prawa cywilnego stosuje się w sprawach o tyle, o ile nie pozostają w sprzeczności z zasadami prawa pracy.

k.p.c. art. 367 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy składu sądu drugiej instancji w kontekście przepisów specustawy COVID-19.

ustawa COVID-19 art. 15zzs^1 § 1

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Reguluje skład sądu w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.

k.p.c. art. 379 § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Określa nieważność postępowania w przypadku rozpoznania sprawy przez sąd w składzie niezgodnym z przepisami prawa.

k.c. art. 60

Kodeks cywilny

Dotyczy wykładni oświadczeń woli.

k.c. art. 65 § 2

Kodeks cywilny

Dotyczy ustalania treści czynności prawnej na podstawie zgodnego zamiaru stron i celu umowy.

k.c. art. 103 § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy potwierdzenia przez osobę prawną czynności dokonanej przez osobę działającą bez umocowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa o zakazie konkurencji jest czynnością z zakresu prawa pracy, a nie prawa cywilnego. • Zakres pełnomocnictwa dla pracownicy działu kadr mógł obejmować zawarcie umowy o zakazie konkurencji. • Sankcja bezwzględnej nieważności powinna być stosowana wyjątkowo, a sąd okręgowy nie uzasadnił jej zastosowania. • Należy rozważyć możliwość konwalidacji czynności prawnej.

Odrzucone argumenty

Umowa o zakazie konkurencji jest czynnością prawa cywilnego, do której nie stosuje się art. 300 k.p. • Osoba podpisująca umowę o zakazie konkurencji nie posiadała umocowania do zawierania umów cywilnoprawnych. • Rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji w składzie jednoosobowym na podstawie specustawy COVID-19 prowadzi do nieważności postępowania (argumentacja strony powodowej, która została odrzucona w kontekście daty wydania orzeczenia).

Godne uwagi sformułowania

nie można a priori uznać, że umowa o zakazie konkurencji nie stanowi dla pracodawcy „innego dokumentu niezbędnego do zatrudnienia”. • sankcja bezwzględnej nieważności ma tu charakter wyjątkowy. Wyjątkowość zaś oznacza, zgodnie z ogólną dyrektywą systemową przepisów ją przewidujących, że nie powinno się jej interpretować rozszerzająco (exceptiones non sunt extendendae). • nie można nie zauważyć, że Sąd Okręgowy stwierdzając nieważność spornej umowy o zakazie konkurencji nie wziął pod uwagę jednostkowych okoliczności sprawy...

Skład orzekający

Jolanta Frańczak

przewodniczący, sprawozdawca

Krzysztof Rączka

członek

Romualda Spyt

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ważności umów o zakazie konkurencji, zakresu umocowania do ich zawierania, stosowania przepisów prawa pracy i cywilnego w sprawach pracowniczych oraz zasad stosowania sankcji nieważności."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z zakresem pełnomocnictwa oraz praktyką pracodawcy. Wnioski dotyczące składu sądu w kontekście specustawy COVID-19 mają zastosowanie do orzeczeń wydanych do określonej daty.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu ważności umów o zakazie konkurencji i zakresu umocowania osób je podpisujących, co jest kluczowe dla wielu pracodawców i pracowników. Sąd Najwyższy wprowadza istotne niuanse interpretacyjne.

Czy umowa o zakazie konkurencji podpisana przez pracownika kadr jest ważna? Sąd Najwyższy analizuje granice umocowania.

Dane finansowe

WPS: 50 000 PLN

kara umowna: 50 000 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst