I PRN 30/96

Sąd Najwyższy1996-04-11
SAOSinneprawo stowarzyszeńŚrednianajwyższy
biegły sądowystowarzyszenienazwa stowarzyszeniarozporządzenieochrona tytułusąd rejestrowyrewizja nadzwyczajna

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o rejestracji nazwy stowarzyszenia, uznając, że używanie tytułu 'biegły sądowy' w działalności pozasądowej narusza przepisy.

Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie, które zarejestrowało zmianę nazwy stowarzyszenia na 'Krajowe Stowarzyszenie Ekspertów, Biegłych Sądowych i Tłumaczy Przysięgłych'. Zarzucono rażące naruszenie prawa, ponieważ przepis § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości ogranicza używanie tytułu 'biegły sądowy' do opinii sporządzanych na zlecenie sądów lub organów prowadzących postępowanie przygotowawcze. Sąd Najwyższy przychylił się do rewizji, uchylając zaskarżone postanowienie i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sprawa dotyczyła rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 1995 r., które zarejestrowało zmianę nazwy stowarzyszenia z "Stowarzyszenie Rzeczoznawców i Specjalistów 'E.' w R." na "Krajowe Stowarzyszenie Ekspertów, Biegłych Sądowych i Tłumaczy Przysięgłych" w R., a także zmiany składu zarządu i siedziby. Minister Sprawiedliwości zarzucił rażące naruszenie przepisów Prawa o stowarzyszeniach oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie biegłych sądowych. Głównym zarzutem było naruszenie § 14 rozporządzenia, który precyzuje, że tytuł 'biegły sądowy' może być używany wyłącznie przy sporządzaniu opinii na zlecenie sądów lub organów prowadzących postępowanie przygotowawcze. Nowa nazwa stowarzyszenia oraz postanowienia jego statutu, dopuszczające używanie tego tytułu w szerszym zakresie, w tym w działalności gospodarczej stowarzyszenia, były niezgodne z prawem. Sąd Najwyższy uznał rewizję za uzasadnioną, stwierdzając, że sąd rejestrowy powinien odmówić rejestracji nazwy i statutu niezgodnych z prawem. Uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Rzeszowie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi naruszenie przepisu § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych.

Uzasadnienie

Przepis § 14 rozporządzenia precyzyjnie określa krąg podmiotów, na zlecenie których biegły może używać tytułu 'biegły sądowy' (sądy, organy prowadzące postępowanie przygotowawcze). Nazwa stowarzyszenia i jego statut, dopuszczając używanie tego tytułu w szerszym zakresie, w tym w działalności gospodarczej na zlecenie innych podmiotów, naruszają te przepisy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Minister Sprawiedliwości

Strony

NazwaTypRola
Stowarzyszenie Rzeczoznawców i Specjalistów "E." w R.instytucjawnioskodawca
Minister Sprawiedliwościorgan_państwowyskarżący
Sąd Wojewódzki w Rzeszowieinstytucjasąd niższej instancji

Przepisy (6)

Główne

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych art. § 14

Tytuł 'biegły sądowy' może być używany wyłącznie przy sporządzaniu opinii na zlecenie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w sprawach karnych.

Dz. U. Nr 20, poz. 104 ze zm. art. 16

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

Sąd rejestrowy wydaje postanowienie o zarejestrowaniu stowarzyszenia po stwierdzeniu, że jego statut jest zgodny z przepisami prawa.

Pomocnicze

Dz. U. Nr 20, poz. 104 ze zm. art. 21

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

Dotyczy postanowienia o wpisaniu do rejestru zmiany statutu stowarzyszenia.

KPC art. 417 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do wniesienia rewizji nadzwyczajnej.

KPC art. 422 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania przez Sąd Najwyższy w przypadku uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych art. 126 § § 3

Podstawa upoważnienia do wydania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie biegłych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Używanie tytułu 'biegły sądowy' w nazwie stowarzyszenia i jego statucie w sposób wykraczający poza zakres określony w § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości stanowi naruszenie prawa. Sąd rejestrowy ma obowiązek badać zgodność statutu i jego zmian z przepisami prawa przed rejestracją.

Godne uwagi sformułowania

Używanie w nazwie stowarzyszenia słów 'biegły sądowy' lub dopuszczenie w postanowieniach jego statutu, aby członek będący biegłym sądowym używał tego tytułu w działalności ekspertskiej na zlecenie podmiotów spoza organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania stanowi naruszenie przepisu § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych. Powództwo to stanowiło rażące naruszenie art. 16 i art. 21 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 104 ze zm.) w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych (Dz. U. Nr 18, poz. 112).

Skład orzekający

Maria Tyszel

przewodniczący

Andrzej Kijowski

sprawozdawca

Stefania Szymańska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących używania tytułu 'biegły sądowy' oraz obowiązków sądu rejestrowego w zakresie badania zgodności statutu stowarzyszenia z prawem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rejestracji stowarzyszenia i używania tytułu 'biegły sądowy'. Prawo o stowarzyszeniach i przepisy dotyczące biegłych mogły ulec zmianie od 1996 roku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ochrony tytułów zawodowych i zapobiegania wprowadzaniu w błąd co do statusu prawnego opinii biegłych. Jest to istotne dla przejrzystości obrotu prawnego i gospodarczego.

Czy stowarzyszenie może podszywać się pod biegłych sądowych? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Postanowienie z dnia 11 kwietnia 1996 r. I PRN 30/96 Użycie w nazwie stowarzyszenia słów "biegły sądowy" lub dopuszczenie w postanowieniach jego statutu, aby członek będący biegłym sądowym używał tego tytułu w działalności ekspertskiej na zlecenie podmiotów spoza organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania stanowi naruszenie przepisu § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych (Dz. U. Nr 18, poz. 112). Przewodniczący SSN: Maria Tyszel, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Stefania Szymańska, Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Witolda Bryndy, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 1996 r. sprawy z wniosku Stowarzyszenia Rzeczoznawców i Specjalistów "E." w R. o rejestrację, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 1995 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Wojewódz- kiemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 26 lipca 1995 r., [...], dokonał w rejestrze stowarzyszeń wpisu dotyczącego zmiany nazwy "Stowarzyszenie Rzeczoznawców i Specjalistów "E." w R. na "Krajowe Stowarzyszenie Ekspertów, Biegłych Sądowych i Tłumaczy Przysięgłych" w R., a ponadto zmiany składu zarządu i siedziby Stowarzyszenia w sposób opisany w sentencji tegoż postanowienia. Orze- czenie to uprawomocniło się wobec niewniesienia środka zaskarżenia. Powyższe postanowienie Minister Sprawiedliwości zaskarżył w trybie rewizji nadzwyczajnej, która wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 5 lutego 1996 r. (data nadania rewizji w Urzędzie Pocztowym Warszawa 133 jest na pieczęci tegoż Urzędu nieczytelna). Postanowieniu temu skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 16 i art. 21 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 104 ze zm.) w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych (Dz. U. Nr 18, poz. 112) i na podstawie art. 417 § 1 KPC wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, że biegły sądowy, powo- ływany przez prezesa sądu wojewódzkiego, przy którym zostaje ustanowiony, jest or- ganem pomocniczym sądu w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych, a sporządzana przez niego opinia stanowi dowód w postępowaniu przed sądami oraz innymi władzami i organami wymiaru sprawiedliwości. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych, wydane na podstawie upoważnienia z art. 126 § 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r., Nr 7, poz. 25 ze zm.), stanowi w § 14, że ustanowienie biegłym upoważnia do wydawania opinii na zlecenie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w sprawach karnych, a wydający taką opinię używa tytułu biegłego sądowego, z oznaczeniem specjalności oraz sądu wojewódzkiego, przy którym został ustanowiony. Powołany przepis określa więc jednoznacznie krąg podmiotów, wobec których biegły sporządzający opinię może używać tytułu biegłego sądowego. Powyższego ograniczenia nie respektuje nazwa Stowarzyszenia, tzn. "Krajowe Stowarzyszenie Ekspertów, Biegłych Sądowych i Tłumaczy Przysięgłych", jak też postanowienia jego statutu dotyczące biegłych sądowych. Zgodnie bowiem z § 20 pkt 1 w związku z § 30 statutu biegły sądowy, jako członek nadzwyczajny, ma w myśl § 28 pkt 3 prawo udziału we wszystkich formach działalności Stowarzyszenia określonych w § 16 statutu, z wydawaniem opinii włącznie (§ 16 pkt 2 i 3). Zgodnie z § 12 statutu Stowarzyszenie prowadzi działalność statutową oraz gospodarczą. Biegły sądowy może uczestniczyć w tej działalności, a także działać w spółce lub fundacji utworzonych przez Stowarzyszenie lub do których Stowarzyszenie przystąpiło (§ 53). We wszystkich formach aktywności Stowarzyszenia biegły używa zatem tytułu biegłego sądowego, choć przy działalności pozasądowej oraz sporzą- dzaniu opinii zleconych przez podmioty nie wymienione w § 14 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, np. przez osoby prywatne, czy instytucje, biegły powinien używać innych tytułów, np. rzeczoznawca lub biegły w określonej specjalności, ale z pominięciem oznaczenia "sądowy". W przeciwnym razie korzystanie z usług Stowarzyszenia może następować w błędnym przekonaniu o ich dowodowej doniosłości w postępowaniu sądowym. Na rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 11 kwietnia 1996 r. pełnomocnik Stowarzyszenia wniósł o oddalenie rewizji nadzwyczajnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 104 ze zm.) sąd rejestrowy wydaje postanowienie o zarejestrowaniu stowarzyszenia po stwierdzeniu, że jego statut jest zgodny z przepisami prawa. Dotyczy to odpowiednio również postanowienia o wpisaniu do rejestru zmiany statutu stowarzyszenia (art. 21 zd. 2 ustawy). Tymczasem zaskarżone postanowienie o wpi- saniu do rejestru stowarzyszeń m.in. zmiany dotychczasowej nazwy Stowarzyszenia, tzn. Stowarzyszenia Rzeczoznawców i Specjalistów "E." w R. na nową, tj. Krajowe Sto- warzyszenie Ekspertów, Biegłych Sądowych i Tłumaczy Przysięgłych w R., jak też zmiany statutu, dokonanej uchwałą Walnego Zebrania Delegatów Stowarzyszenia z dnia 27 maja 1995 r., jest niezgodne z przepisami prawa. Jak słusznie zauważył wnoszący rewizję nadzwyczajną, niezgodność taka is- tnieje w szczególności pomiędzy przepisem § 14 rozporządzenia Ministra Sprawied- liwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych (Dz. U. Nr 18, poz. 112), a nową nazwą stowarzyszenia w części obejmującej biegłych sądowych oraz postanowieniami zmienionej wersji statutu Stowarzyszenia w zakresie odnoszącym się do członkowskich praw i obowiązków biegłych sądowych. Wspomniany przepis rozporządzenia stanowi bowiem, że status biegłego sądowego upoważnia do wydawania opinii na zlecenie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w sprawach karnych. W odniesieniu do tych tylko podmiotów wolno więc biegłemu używać tytułu "biegły sądowy", wraz z oznaczeniem specjalności oraz sądu wojewódzkiego, przy którym został ustanowiony. Natomiast nazwa Sto- warzyszenia, eksponująca zrzeszanie się w nim m.in. biegłych sądowych, a także jego statut, przewidujący udział biegłych sądowych jako członków zwyczajnych bądź nadzwyczajnych Stowarzyszenia w jego działalności statutowej i zwłaszcza w działal- ności gospodarczej, dopuszczają używanie tytułu "biegły sądowy" również w opiniach opracowywanych na zlecenie innych podmiotów. Ściślej rzecz ujmując, statut Stowarzyszenia nie tyle dopuszcza, ani też nie na- kazuje, ile nie zabrania swoim członkom używania tytułu "biegły sądowy" w ich ak- tywności ekspertów działających na zlecenie podmiotów spoza kręgu organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania. Takie nadużycie tytułu "biegły sądowy" nie jest w każdym razie deliktem członkowskim i nie mogłoby spowodować wymierzenia zainteresowanemu kary organizacyjnej. Statut nie stwarza więc żadnej bariery dla takich zachowań, choć mogą one w istotny sposób ułatwiać pozyskiwanie zleceń na opracowanie różnorodnych i bardzo intratnych opinii. Jest bowiem wysoce prawdopo- dobne, że w warunkach konkurencji pomiędzy ekspertami, potencjalny zleceniodawca wybierze eksperta używającego tytułu "biegły sądowy", nawet gdyby działał w błędnym przekonaniu o prawnej doniosłości takiej opinii w postępowaniu dowodowym przed sądem. Nowa nazwa Stowarzyszenia stwarza pozory takiej doniosłości, a uregulowania statutu sugestii tej nie wykluczają. Fakt ten uzasadnia ocenę, że zaskarżone postanowienie o rejestracji nowej nazwy i zmienionego statutu Stowarzyszenia narusza prawo w sposób rażący. Z wyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 422 § 2 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia. ========================================