I PO 1/96
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że zarzut sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.
Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów złożył skargę o wznowienie postępowania po tym, jak Sąd Najwyższy uchylił postanowienie stwierdzające reprezentatywność związku. Skarżący powołał się na inne orzeczenia sądowe, których wcześniej nie znał, jako dowód błędnej wykładni prawa. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, stwierdzając, że powołane orzeczenia nie są ani okolicznościami faktycznymi, ani środkami dowodowymi w rozumieniu przepisów o wznowieniu postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów (NSZZ Policjantów) przeciwko Ministrowi Sprawiedliwości. Postępowanie, którego wznowienia domagał się związek, zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1995 r. W tym postanowieniu Sąd Najwyższy uchylił wcześniejsze postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 22 grudnia 1994 r., które stwierdzało reprezentatywność NSZZ Policjantów w świetle art. 24117 § 1 pkt 2 k.p., a także oddalił wniosek w tym przedmiocie. Skarżący kwestionował prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, powołując się na inne orzeczenia sądowe, których nie znał wcześniej, jako dowody na błędną wykładnię prawa. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, odwołał się do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego regulujących dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania (art. 399-416 k.p.c.). Stwierdził, że żaden z tych przepisów nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na podstawie zarzutu błędnej wykładni prawa. Sąd uznał, że powołane przez skarżącego orzeczenia sądowe nie stanowią ani okoliczności faktycznych, ani środków dowodowych, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c., które mogłyby uzasadniać wznowienie postępowania. Ponieważ skarga nie opierała się na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd Najwyższy na mocy art. 410 § 1 k.p.c. orzekł o jej odrzuceniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami nie stanowi podstawy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przepisy k.p.c. dotyczące wznowienia postępowania nie przewidują takiej podstawy. Powołane przez skarżącego orzeczenia sądowe nie są okolicznościami faktycznymi ani środkami dowodowymi w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucić skargę
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (odrzucenie skargi)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów w W. | instytucja | skarżący |
| Minister Sprawiedliwości | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 410 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 399
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 403 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenia sądowe nie są okolicznościami faktycznymi ani dowodami w rozumieniu tego przepisu, jeśli nie dotyczą stosunku prawnego będącego przedmiotem rozstrzygnięcia.
k.p. art. 24117 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami nie jest podstawą do wznowienia postępowania. Orzeczenia sądowe nie są okolicznościami faktycznymi ani środkami dowodowymi w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., jeśli nie dotyczą stosunku prawnego będącego przedmiotem rozstrzygnięcia.
Odrzucone argumenty
Powołanie się na inne orzeczenia sądowe, których strona nie znała, jako dowód błędnej wykładni prawa.
Godne uwagi sformułowania
Skarga o wznowienie postępowania zakończona prawomocnym orzeczeniem nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami w podobnych sprawach. Orzeczenia sądowe, powołane przez skarżącego w celu udowodnienia słuszności swojego poglądu prawnego, nie są jednakże okolicznościami faktycznymi lub dowodami, o których mowa w tym przepisie.
Skład orzekający
Kazimierz Jaśkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Andrzej Kijowski
członek
Janusz Łętowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania i interpretacja art. 403 § 2 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury wznowienia postępowania i nie stanowi przełomu w wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wznowieniem postępowania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy można wznowić postępowanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice skargi.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 21 lutego 1996 r. I PO 1/96 Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa z innymi wyrokami w podobnych sprawach. Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Janusz Łętowski, Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 1996 r. sprawy ze skargi Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów w W. przeciwko Ministrowi Sprawiedliwości o wznowienie postępowania, na skutek skargi powoda od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1995 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d r z u c i ć skargę U z a s a d n i e n i e Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów w W. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1995 r., [...]. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 22 grudnia 1994 r., [...] stwierdzające reprezentatywność NSZZ Policjantów w świetle art. 24117 § 1 pkt 2 k.p. oraz oddalił wniosek w tym przedmiocie. W uzasadnieniu skargi zakwestionowano prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego i wniesiono o dopuszczenie w charakterze dowodów orzeczeń sądowych, których skarżący wcześniej nie znał. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania uregulowana jest w przepisach art. 399-416 k.p.c. Żaden z tych przepisów nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na podstawie zarzutu błędnej wykładni prawa. Można przypuszczać, że skarżący opiera swoje żądanie na przepisie art. 403 § 2 k.p.c. w tej części, w której dopuszcza on skargę w razie wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z któ- rych strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Orzeczenia sądowe, powołane przez skarżącego w celu udowodnienia słuszności swojego poglądu prawnego, nie są jednakże okolicznościami faktycznymi lub dowodami, o których mowa w tym przepisie. Nie dotyczą one stosunku prawnego, który był przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonym postanowieniu Sądu Najwyższego. Skarga nie opiera się zatem na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego na mocy art. 410 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. =======================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI