I PKN 647/98
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 kwietnia 1999 r. rozpatrywał sprawę z powództwa Kazimierza K. przeciwko „P.P.– Polska” Sp. z o.o. w K. o odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy. Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie. Sąd Rejonowy zasądził na rzecz powoda odszkodowanie w kwocie 5.476,66 zł, ustalając, że powód został zatrudniony na czas określony od lipca do września 1997 r. na stanowisku dyrektora techniczno-handlowego. W sierpniu 1997 r. pracodawca doręczył powodowi pismo o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, wskazując jako przyczynę „celowe zatajenie w ankiecie personalnej jednego z miejsc pracy, gdzie został Pan zwolniony dyscyplinarnie”. Powód w kwestionariuszu osobowym nie ujął poprzedniego zatrudnienia w firmie M.M., gdzie pracował krótko i został zwolniony w drodze wypowiedzenia, a nie dyscyplinarnie. Sąd Wojewódzki w Krakowie oddalił apelację strony pozwanej, podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, że zatajenie pracy w M.M. mogło stanowić przyczynę wypowiedzenia umowy, ale nie jej rozwiązania w trybie art. 52 § 1 KP. Sąd Wojewódzki uznał również za trafne rozstrzygnięcie co do nieuwzględnienia zarzutu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ze względu na wadliwe pouczenie pracodawcy. Kasacja strony pozwanej zarzucała naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 52 § 1 pkt 1 KP oraz naruszenie przepisów postępowania. Sąd Najwyższy uznał kasację za niezasadną, podkreślając, że art. 52 § 1 pkt 1 KP nie obejmuje zachowań pracownika w okresach sprzed nawiązania stosunku pracy, a ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych musi dotyczyć okresu zatrudnienia. Sąd Najwyższy zauważył również, że pracodawca ma obowiązek zawarcia w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia pouczenia o przysługującym prawie odwołania do sądu pracy, w tym oznaczenia właściwego sądu i terminu, a brak takiego pouczenia uzasadnia przywrócenie terminu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 52 § 1 pkt 1 KP w kontekście zachowań sprzed nawiązania stosunku pracy oraz znaczenie prawidłowego pouczenia o terminie odwołania.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie zwolnienie dyscyplinarne było oparte na nieprawdziwej przyczynie dotyczącej poprzedniego zatrudnienia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zatajenie przez pracownika informacji o poprzednim zatrudnieniu, z którego został zwolniony w drodze wypowiedzenia, stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zatajenie informacji o poprzednim zatrudnieniu, z którego pracownik został zwolniony w drodze wypowiedzenia, nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 KP.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 52 § 1 pkt 1 KP dotyczy ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, które mogą być popełnione jedynie w okresie trwania stosunku pracy. Zachowania pracownika sprzed nawiązania stosunku pracy nie podlegają tej regulacji. Ponadto, zwolnienie dyscyplinarne musi być oparte na udowodnionym ciężkim naruszeniu obowiązków pracowniczych.
Czy brak pouczenia pracodawcy o właściwym sądzie i terminie do wniesienia odwołania od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia uzasadnia przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak takiego pouczenia uzasadnia sądowe przywrócenie terminu uchybionego przez pracownika na podstawie art. 265 § 1 KP.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 30 § 5 KP, pracodawca ma obowiązek zawarcia w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia pouczenia o prawie odwołania do sądu pracy, w tym wskazania terminu i właściwego sądu. Brak takiego pouczenia stanowi podstawę do przywrócenia terminu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Kazimierz K. | osoba_fizyczna | powód |
| „P.P.– Polska” Sp. z o.o. w K. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
KP art. 52 § § 1 pkt 1
Kodeks pracy
Nie obejmuje zachowań pracownika w okresach sprzed nawiązania stosunku pracy. Wymaga udowodnienia ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych w okresie zatrudnienia.
KP art. 30 § § 5
Kodeks pracy
Obowiązek pracodawcy zawarcia w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia pouczenia o prawie odwołania do sądu pracy, w tym wskazania terminu i właściwego sądu.
KP art. 265 § § 1
Kodeks pracy
Podstawa do sądowego przywrócenia terminu uchybionego przez pracownika w przypadku braku pouczenia o terminie odwołania.
Pomocnicze
KP art. 100
Kodeks pracy
Określa podstawowe obowiązki pracownicze.
KP art. 59
Kodeks pracy
Podstawa zasądzenia odszkodowania.
KP art. 30 § § 4
Kodeks pracy
KP art. 264 § KP
Kodeks pracy
Termin do wniesienia odwołania.
KPC art. 393 § 12
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zatajenie informacji o poprzednim zatrudnieniu, z którego pracownik został zwolniony w drodze wypowiedzenia, nie stanowi ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 KP. • Zachowania pracownika sprzed nawiązania stosunku pracy nie mogą stanowić podstawy do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 KP. • Brak pouczenia pracodawcy o właściwym sądzie i terminie do wniesienia odwołania od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia uzasadnia przywrócenie terminu.
Odrzucone argumenty
Zatajenie przez pracownika faktu poprzedniego zatrudnienia stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. • Pracownik, korzystając z fachowej pomocy, nie może zasłaniać się wadliwością pouczenia o terminie odwołania.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 52 § 1 pkt 1 nie obejmuje zachowań w okresie sprzed nawiązania stosunku pracy, ponieważ tylko pracownik może naruszyć obowiązki pracownicze wynikające z art. 100 KP. • Omawia-ny przepis nie obejmuje zachowań pracownika w okresach sprzed nawiązania stosunku pracy z pracodawcą, skoro jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, wskazuje ciężkie naruszenie przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych. • Dla prawidłowego zastosowania art. 52 § 1 pkt 1 KP pracodawca musi udowodnić, że w okresie łączącego strony stosunku pracy pracownik ciężko naruszył obowiązki pracownicze.
Skład orzekający
Walerian Sanetra
przewodniczący
Maria Mańkowska
sprawozdawca
Zbigniew Myszka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 52 § 1 pkt 1 KP w kontekście zachowań sprzed nawiązania stosunku pracy oraz znaczenie prawidłowego pouczenia o terminie odwołania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie zwolnienie dyscyplinarne było oparte na nieprawdziwej przyczynie dotyczącej poprzedniego zatrudnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że nawet pozornie drobne zatajenie informacji może być podstawą do zwolnienia, ale sąd jasno określa granice stosowania art. 52 KP, chroniąc pracownika przed nieuzasadnionym zwolnieniem dyscyplinarnym.
“Czy zatajenie informacji o poprzedniej pracy to powód do zwolnienia dyscyplinarnego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 5476,66 PLN
odszkodowanie: 5476,66 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.