Orzeczenie · 1999-03-24

I PKN 638/98

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
1999-03-24
SAOSPracyodpowiedzialność porządkowa pracownikówWysokanajwyższy
prawo pracyodpowiedzialność porządkowakara upomnieniaobowiązki pracowniczeKodeks pracySąd Najwyższykasacjaocena dowodów

Sprawa dotyczyła pracownika, Tadeusza P., który został ukarany karą upomnienia przez Kopalnię Węgla Brunatnego „T.” w B. za niewykonanie polecenia służbowego polegającego na złożeniu ustnych wyjaśnień dotyczących stanu realizacji trzech zleceń konstrukcyjnych. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Zgorzelcu oddalił powództwo pracownika o uchylenie kary, uznając, że polecenie było zasadne i wynikało z obowiązków pracowniczych. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu zmienił ten wyrok, uchylając karę upomnienia. Sąd drugiej instancji uzupełnił postępowanie dowodowe i ustalił, że pracownik przekazał przełożonemu informacje o stanie realizacji zleceń, w tym wydruki komputerowe, a pisemne wyjaśnienia złożył na wyraźną prośbę. Sąd Wojewódzki uznał, że pracownik wykonał polecenie, a ocena jego zachowania nie wykazała szczególnego zawinienia. Pracodawca wniósł kasację, zarzucając Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 233 § 1 KPC poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. Sąd Najwyższy oddalił kasację. W uzasadnieniu wskazano, że strona pozwana nie rozróżnia ustaleń faktycznych od ich oceny prawnej. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC był niezasadny, ponieważ Sąd drugiej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena winy pracownika jako przesłanki odpowiedzialności porządkowej (art. 108 KP) jest kwestią prawną, a nie ustaleniem faktycznym, i nie mieści się w ramach zarzutu naruszenia art. 233 § 1 KPC.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, że ocena winy pracownika w kontekście odpowiedzialności porządkowej jest kwestią prawną, a nie faktyczną, oraz że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC nie może być skutecznie podniesiony, jeśli dotyczy oceny prawnej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji pracowniczej i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście prawa pracy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy ocena winy pracownika stanowiąca przesłankę odpowiedzialności porządkowej (art. 108 KP) jest ustaleniem faktycznym, czy oceną prawną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Ocena winy pracownika stanowiąca przesłankę odpowiedzialności porządkowej nie jest ustaleniem faktycznym, lecz oceną prawną.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC przez dowolną ocenę dowodów dotyczył oceny prawnej zachowania pracownika, a nie ustaleń faktycznych. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego przez sąd drugiej instancji nie było kwestionowane, a ocena prawna zachowania pracownika w kontekście winy mieści się w ramach stosowania prawa materialnego, a nie naruszenia przepisów o ocenie dowodów.

Czy pracownik, który przedłożył przełożonemu wydruki komputerowe i złożył pisemne wyjaśnienia na jego prośbę, wykonał polecenie służbowe dotyczące złożenia wyjaśnień o stanie realizacji zleceń?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, pracownik wykonał polecenie służbowe.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki, uzupełniając postępowanie dowodowe, ustalił, że pracownik przekazał przełożonemu informacje o stanie realizacji zleceń, w tym wydruki komputerowe, a pisemne wyjaśnienia złożył na jego wyraźną prośbę. W ocenie sądu drugiej instancji, w tych okolicznościach, pracownik wykonał polecenie, co podważało podstawę do nałożenia kary upomnienia.

Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC może być podstawą kasacji, gdy dotyczy oceny prawnej zachowania pracownika, a nie ustaleń faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC nie jest zasadny, gdy dotyczy oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że strona pozwana w kasacji nie rozróżniła ustaleń faktycznych od ich oceny prawnej. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC, dotyczący rzekomo dowolnej oceny dowodów, w rzeczywistości kwestionował ocenę prawną zachowania pracownika, a nie sam stan faktyczny, który został ustalony prawidłowo.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Tadeusz P.

Strony

NazwaTypRola
Tadeusz P.osoba_fizycznapowód
Kopalnia Węgla Brunatnego „T.” w B.spółkapozwany

Przepisy (6)

Główne

KP art. 108

Kodeks pracy

Określa przesłanki odpowiedzialności porządkowej pracownika, w tym wymóg oceny winy.

Pomocnicze

KP art. 100 § § 1

Kodeks pracy

Określa ogólny obowiązek pracownika stosowania się do poleceń pracodawcy.

KPC art. 39311

Kodeks postępowania cywilnego

Określa granice rozpoznania kasacji.

KPC art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zasad oceny dowodów przez sąd.

KPC art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy postępowania dowodowego przed sądem drugiej instancji.

KPC art. 39312

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa oddalenia kasacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd drugiej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. • Ocena winy pracownika jako przesłanka odpowiedzialności porządkowej jest kwestią prawną, a nie ustaleniem faktycznym. • Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC nie może być skutecznie podniesiony, gdy dotyczy oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 233 § 1 KPC przez Sąd drugiej instancji poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego.

Godne uwagi sformułowania

Ocena winy pracownika stanowiącej przesłankę odpowiedzialności porządkowej (art. 108 KP) nie należy do ustaleń faktycznych. • Strona pozwana nie rozróżnia ustaleń faktycznych od ich prawnej oceny. • Nie jest to zarzut dotyczący ustaleń faktycznych, a więc przebiegu zdarzeń, poszczególnych zachowań powoda, itd.

Skład orzekający

Walerian Sanetra

przewodniczący

Józef Iwulski

sprawozdawca

Jadwiga Skibińska-Adamowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że ocena winy pracownika w kontekście odpowiedzialności porządkowej jest kwestią prawną, a nie faktyczną, oraz że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC nie może być skutecznie podniesiony, jeśli dotyczy oceny prawnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowniczej i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście prawa pracy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy fundamentalnej kwestii rozróżnienia między ustaleniami faktycznymi a oceną prawną w kontekście prawa pracy, co jest istotne dla praktyków.

Czy ocena winy pracownika to fakt czy prawo? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst