I PKN 605/98

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 marca 1999 r. rozpatrzył sprawę dotyczącą uchylenia kary porządkowej nałożonej na pracownicę Bogumiłę N. przez spółkę „B.” Sp. z o.o. w likwidacji. Sąd Rejonowy w Zgierzu pierwotnie uchylił karę upomnienia, stwierdzając, że pracodawca naruszył art. 109 § 2 Kodeksu pracy, ponieważ wysłuchanie pracownicy miało miejsce po faktycznym zastosowaniu kary (podpisaniu pisma o ukaraniu). Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, podkreślając, że instytucja wysłuchania pracownika ma charakter ochronny i nie może być jedynie formalnością. Strona pozwana wniosła kasację, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 109 § 2 KP. Argumentowała, że wysłuchanie pracownika jest czynnością poprzedzającą, która może doprowadzić do odstąpienia od ukarania, ale nie musi. Sąd Najwyższy oddalił kasację, wyjaśniając, że zgodnie z art. 109 § 2 KP, wysłuchanie pracownika musi nastąpić przed zastosowaniem kary. Zastosowanie kary następuje w momencie podpisania pisma o jej nałożeniu, co stanowi zewnętrzny wyraz woli pracodawcy. Natomiast dla skutków prawnych wobec pracownika istotne jest zawiadomienie go na piśmie o karze. Sąd podkreślił, że wysłuchanie pracownika ma na celu zobiektywizowanie decyzji i umożliwienie pracownikowi złożenia wyjaśnień, dlatego musi być uprzednie w stosunku do zastosowania kary.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający