I PKN 519/98

Wyrok z dnia 22 grudnia 1998 r. I PKN 519/98 Nie ma usprawiedliwionych podstaw kasacja, która nie kwestionując przedawnienia dochodzonych roszczeń, zarzuca brak wyjaśnienia stosunków, z których wynikały te roszczenia. Przewodniczący: Prezes SN Jan Wasilewski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Jadwiga Skibińska-Adamowicz. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 1998 r. sprawy z powódz- twa Urszuli Ł. przeciwko Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddziałowi w P. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 30 czerwca 1998 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 czerwca 1998 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu oddalającego powództwo Urszuli Ł. przeciwko Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział w P. o roszczenia ze stosunku pracy. Kasacja wniesiona przez będącego adwokatem pełnomocnika powódki po- wołała obie podstawy, o których mowa w art. 3931 KPC, określając je jak następuje: W zakresie naruszenia prawa materialnego zarzuciła niezastosowanie i błędną wy- kładnię art. 231 , art. 69 i art. 70 § 1 Kodeksu pracy, w zakresie zaś naruszenia prze- pisów postępowania kasacja zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 KPC przez przekro- czenie granic swobodnej oceny dowodów na skutek pominięcia i oceny dowodów na okoliczności zgłoszone przez powódkę, wykraczające poza ustalenia, że roszczenia powódki uległy przedawnieniu. 2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy w granicach wynikających z kasacji (art. 39311 KPC) zważył, co następuje: W uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku Sąd Apelacyjny w Poznaniu wskazał, że nieuwzględnienie roszczeń powódki przez Sąd pierwszej instancji oraz oddalenie apelacji wynika wyłącznie z dokonanego ustalenia, że roszczenia te uległy przedawnieniu, co w konsekwencji czyniło zbędne merytoryczne wyjaśnienie pods- tawy faktycznej powództwa w zakresie naruszenia przepisów prawa pracy przez pra- codawcę. Ograniczona w ten sposób do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku przedstawia się następująco: Powódka była zatrudniona w pozwanej Agencji Własności Rolnej na stanowis- ku głównego księgowego. W dniu 21 grudnia 1990 r. pracodawca wypowiedział po- wódce umowę o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Pismo to zostało do- ręczone powódce w dniu 21 grudnia 1990 r. Zawierało ono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania do sądu pracy. Na skutek tego wypowiedzenia roz- wiązanie stosunku pracy nastąpiło w dniu 31 marca 1991 r. Następnie powódka po- bierała przez 6 miesięcy zasiłek dla bezrobotnych, pracowała w Urzędzie Miasta i Gminy w W., a od lutego 1997 r. pracowała w Spółce „I.D.” w K. Wynikające ze sto- sunku pracy powódki z pozwanym pracodawcą roszczenia były wymagalne - w ro- zumieniu art. 291 § 1 KP - już w grudniu 1990 r. Zgodnie z art. 264 § 1 KP powódka mogła w terminie 7 dni złożyć odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę do sądu pracy, a pozostałych roszczeń dochodzić w ciągu 3 lat (art. 291 § 1 KP). Wszystkie te terminy nie zostały zachowane, skoro powódka złożyła pozew dopiero w dniu 24 lis- topada 1997 r. ze znacznym przekroczeniem terminu przedawnienia, chociaż mogła roszczeń określonych w pozwie bez przeszkód dochodzić od dnia ich wymagalności. W tej sytuacji jej roszczenia są przedawnione stosownie do wskazanych przepisów Kodeksu pracy, przy czym nie zachodziły przesłanki zastosowania przepisu art. 293 KP określającego zawieszenie biegu przedawnienia. Jeżeli chodzi o kasację, to jej zakresem określonym przez wskazanie naru- szonych przepisów prawa materialnego i procesowego nie zostały objęte podstawy zaskarżonego wyroku i przepisy, które w związku z tymi podstawami zostały w tym wyroku zastosowane. Nieuwzględnienie powództwa oraz apelacji wobec przedaw- nienia dochodzonych roszczeń czyniło bezprzedmiotowe merytoryczne rozpoznanie tych roszczeń. Niezrozumiałe jest, dlaczego kasacja - nie kwestionując w zaskarżo- 3 nym wyroku ani ustaleń faktycznych dotyczących przedawnienia ani zastosowania powołanych w wyroku przepisów Kodeksu pracy w tym zakresie - zarzuca Sądowi niedokonanie ustaleń i niezastosowanie przepisów, które mogłyby mieć w sprawie znaczenie, dopiero w razie skutecznego zakwestionowania podstaw wyroku, co jed- nak nie nastąpiło. W tej sytuacji kasacja stanowi w istocie tylko swoistą prezentację roszczenia powódki określonego w powództwie, natomiast nie zawiera usprawiedli- wionych podstaw zakwestionowania rozstrzygnięcia o powództwie przez zaskarżony wyrok. Sąd Najwyższy z powyższych przyczyn oddalił bezzasadną kasację (art. 39312 KPC). ========================================