I PKN 494/98

Postanowienie z dnia 29 grudnia 1998 r. I PKN 494/98 Zgoda pracownika jest wymagana tylko na wstąpienie inspektora pracy do postępowania w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy, nie zaś do wytoczenia powództwa przez inspektora na rzecz pracownika (art. 631 KPC). Przewodniczący: SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski, Jerzy Kwaśniewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 1998 r. sprawy z powództwa Inspektora Pracy Marka J. działającego na rzecz Józefa D., Stanisława D., Czesława D., Stanisława C., Stanisława B., Tadeusza B., Euge- niusza B., Adama B., Bolesława B. i Jerzego B. przeciwko Agencji Ochrony „S.” Spółce z o.o. w K. o ustalenie, na skutek kasacji strony powodowej od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 1998 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu posta- nowieniem z dnia 15 stycznia 1998 r. odrzucił apelację Inspektora Pracy od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Kłodzku z dnia 16 września 1997 r. Jako powód odrzucenia apelacji Sąd ten wskazał brak legitymacji czynnej Inspektora Pracy. Zdaniem Sądu drugiej instancji legitymacja procesowa inspektora pracy z art. 631 KPC ma charakter formalny i ograniczony zakres. Inspektor może wytoczyć po- wództwo „w trybie” art. 631 KPC jedynie za wiedzą i zgodą pracownika. Sprzeciw pracownika „odbiera inspektorowi legitymację czynną, formalną do występowania w procesie”. Art. 8 ust. 1 pkt 11a ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji 2 Pracy (Dz.U. z 1985 r. Nr 54, poz. 276 ze zm.) określa jedynie rangę kompetencyjną działań inspektorów pracy. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego brak legitymacji inspekto- ra pracy do wniesienia apelacji od wyroku sądu pierwszej instancji wynika ze sprze- ciwu pracowników, na rzecz których wytoczono powództwo. Inspektor pracy wniósł kasację od tego postanowienia, podnosząc zarzuty na- ruszenia przepisów postępowania mającego decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności art. 631 KPC, 203 § 4 i 469 KPC, a także prawa material- nego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 22 § 1 i 11 KP. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest uzasadniona. Zgodnie z art. 631 KP w sprawach o ustalenie ist- nienia stosunku pracy inspektorzy pracy mogą wytaczać powództwa na rzecz oby- wateli, a także wstępować za zgodą powoda do postępowania w tych sprawach w każdym jego stadium. Z treści tego przepisu jasno wynika, że do wytoczenia przez inspektora powództwa o ustalenie istnienia stosunku pracy nie jest wymagana zgoda pracownika. Wymaganie to dotyczy jedynie wstąpienia do toczącego się już postę- powania. Nie ma podstaw do twierdzenia, by brak zgody lub sprzeciw pracownika, na którego rzecz inspektor wytoczył powództwo odbierał mu legitymację czynną. Pods- tawy takiej nie stwarza w szczególności wykładnia celowościowa, na którą powołał się Sąd Wojewódzki w zaskarżonym postanowieniu. Z treści przepisu art. 631 KP przy uwzględnieniu wszelkich możliwych rodzajów wykładni nie można wyprowadzić normy, która pozbawiałaby prawa wniesienia apelacji z powodu braku legitymacji przez osobę, której dotyczył wyrok Sądu pierwszej instancji, czyli tę, która została w tym wyroku określona jako strona (oczywiście jeżeli istnieje w tym wyroku tzw. subs- trat zaskarżenia dla tej strony). Kasację należało zatem uwzględnić na mocy art. 39315 KPC i uchylić zaskar- żone postanowienie jako tamujące rozpoznanie apelacji. ========================================