I PKN 453/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację pracodawcy, uznając, że zmiany organizacyjne w urzędzie nie stanowiły uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę pracownicy, jeśli nie istniał związek przyczynowy między tymi zmianami a zwolnieniem.
Sąd Najwyższy rozpatrzył kasację Urzędu Miasta i Gminy w Ś. od wyroku przywracającego do pracy Barbarę S. Pracodawca argumentował, że reorganizacja urzędu i likwidacja stanowiska pracy powódki stanowiły uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia. Sąd Okręgowy uznał jednak, że zmiany nie miały charakteru merytorycznego, nie zmniejszyły liczby zatrudnionych i nie doprowadziły do likwidacji stanowiska pracy powódki. Sąd Najwyższy oddalił kasację, podkreślając, że zmiany organizacyjne muszą pozostawać w związku przyczynowym z koniecznością lub potrzebą zwolnienia konkretnego pracownika, czego w tej sprawie nie wykazano.
Sprawa dotyczyła przywrócenia do pracy Barbary S., zatrudnionej w Urzędzie Miasta i Gminy w Ś. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając reorganizację urzędu i likwidację stanowiska pracy za uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia. Sąd Okręgowy zmienił ten wyrok, przywracając pracownicę do pracy. Sąd drugiej instancji ustalił, że reorganizacja nie zmieniła merytorycznego zakresu działania referatu, nie zmniejszyła liczby pracowników, a jedynie manipulowano zakresami obowiązków. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację pracodawcy, który zarzucał naruszenie art. 45 § 1 KP i art. 233 KPC. Sąd Najwyższy oddalił kasację, stwierdzając, że nie doszło do błędu w wykładni prawa ani w ustaleniach faktycznych. Podkreślono, że kluczowe jest istnienie związku przyczynowego między zmianami organizacyjnymi a zwolnieniem konkretnego pracownika. W tej sprawie, mimo zmian w zakresie obowiązków i likwidacji stanowiska kasjera, czynności wykonywane przez powódkę nadal należały do zadań urzędu, a rozdzielenie jej zadań między inne pracownice nie oznaczało faktycznej likwidacji jej stanowiska pracy w rozumieniu uzasadniającym wypowiedzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, takie zmiany nie stanowią uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że dla uznania reorganizacji za uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia kluczowe jest istnienie związku przyczynowego między wprowadzonymi zmianami a zwolnieniem konkretnego pracownika. Samo przeprowadzenie zmian organizacyjnych, które nie prowadzą do faktycznej likwidacji stanowiska pracy lub nie wynikają z obiektywnej potrzeby pracodawcy, nie uzasadnia wypowiedzenia umowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Barbara S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Barbara S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Urząd Miasta i Gminy w Ś. | instytucja | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p. art. 45 § 1
Kodeks pracy
Zmiany organizacyjne muszą pozostawać w związku przyczynowym z koniecznością lub potrzebą zwolnienia konkretnego pracownika, aby stanowić uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę.
Pomocnicze
KPC art. 233 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasady swobodnej oceny dowodów przez sąd.
KPC art. 393 § 12
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia kasacji jako bezzasadnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zmiany organizacyjne nie doprowadziły do faktycznej likwidacji stanowiska pracy powódki. Nie wykazano związku przyczynowego między reorganizacją a koniecznością zwolnienia powódki. Manipulacja zakresami obowiązków bez merytorycznej zmiany działalności referatu nie jest uzasadnioną przyczyną wypowiedzenia. Kryteria doboru pracownika do zwolnienia (staż, wykształcenie) nie były stosowane konsekwentnie.
Odrzucone argumenty
Reorganizacja urzędu i likwidacja stanowiska pracy powódki stanowiły uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia. Sąd drugiej instancji naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów, błędnie ustalając brak reorganizacji i likwidacji stanowiska.
Godne uwagi sformułowania
Zmiany organizacyjne, które nie pozostają w związku przyczynowym z koniecznością lub potrzebą zwolnienia konkretnego pracownika, nie stanowią uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę. Taka manipulacja - jak to określił Sąd drugiej instancji - zakresami obowiązków, gdy nie dochodzi do merytorycznej zmiany działalności referatu budżetu, podatków i planowania, co więcej skutkiem tych zabiegów nie zmniejsza się liczba pracowników tam zatrudnionych, a nadto do tej komórki zostają wprowadzeni pracownicy spoza niej, nie może dać podstaw do wniosku, że stanowisko powódki uległo likwidacji.
Skład orzekający
Teresa Flemming-Kulesza
przewodniczący-sprawozdawca
Katarzyna Gonera
członek
Roman Kuczyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wypowiedzenia umowy o pracę w kontekście zmian organizacyjnych, związek przyczynowy między zmianami a zwolnieniem, likwidacja stanowiska pracy."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki zmian organizacyjnych w jednostkach sektora publicznego, ale zasady są uniwersalne dla wszystkich pracodawców.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie SN jasno definiuje, kiedy reorganizacja faktycznie uzasadnia zwolnienie pracownika, co jest częstym problemem w praktyce. Podkreśla znaczenie związku przyczynowego i obiektywnych kryteriów.
“Reorganizacja w pracy: Kiedy zwolnienie jest legalne, a kiedy to tylko pozory?”
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWyrok z dnia 8 czerwca 2001 r. I PKN 453/00 Zmiany organizacyjne, które nie pozostają w związku przyczynowym z koniecznością lub potrzebą zwolnienia konkretnego pracownika, nie stanowią uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę (art. 45 § 1 KP). Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2001 r. sprawy z powódz- twa Barbary S. przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w Ś. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 9 marca 2000 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 27 października 1999 r. oddalił powództwo Barbary S. przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w Ś. o przywrócenie do pracy. Rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych. Powódka była zatrudniona w pozwanym Urzędzie na podstawie umowy o pracę z 2 stycznia 1973 r. na stanowisku referenta do spraw organizacyjno-administracyjnych, następnie mianowana została 1 października 1983 r. na stanowisko inspektora, po czym strony ponownie zawarły umowę o pracę z 25 stycznia 1991 r. na stanowisku inspektora do spraw księgowości. Zgodnie z regulaminem organizacyjnym i strukturą organizacyjną Urzędu Miasta i Gminy wprowadzoną uchwałą nr 31/XII/94, skarbniko- wi Miasta i Gminy podlegał referat budżetowo-księgowy, w którego skład wchodzili pracownicy zatrudnieni na stanowiskach: inspektora do spraw wymiaru podatków (R.S.), dwóch inspektorów do spraw księgowości budżetowej (B.P. i J.S.), dwóch inspektorów do spraw księgowości podatkowej (M.K. i powódka Barbara S.), inspek- 2 tora do spraw płac i rozliczeń podatkowych (J.S.) i kasjera-inspektora „do spraw ko” (U.F.). Do obowiązków powódki należało prowadzenie księgowości podatkowej zgodnie z instrukcją Ministra Finansów w zakresie podatku rolnego od rolników indy- widualnych, podatku od nieruchomości od osób fizycznych, opłaty targowej, opłaty skarbowej, opłaty z tytułu dzierżawy mienia PFZ, sum do wyjaśnienia, podatków zniesionych, opłat eksploatacyjnych i różnych opłat. Halina K. zajmowała się podob- nymi czynnościami, lecz dotyczącymi jednostek uspołecznionych. W tej strukturze organizacyjnej, oprócz pracowników referatu budżetowo-księgowego i Urzędu Stanu Cywilnego, wszyscy pozostali pracownicy zajmowali samodzielne stanowiska podle- głe burmistrzowi. Były wśród nich Bogusława P. - inspektor do spraw planowania i kadr oraz Barbara P. - inspektor do spraw zasobów lokalowych i gospodarki komu- nalnej. W lutym 1999 r. zatrudnionych było 35 pracowników. Uchwałą nr 35/VII/99 Rady Miasta i Gminy Ś. z 25 lutego 1999 r. zatwierdzono nowy regulamin organiza- cyjny Urzędu Miasta i Gminy w Ś. wraz z nową strukturą organizacyjną. W nowej strukturze skarbnikowi Gminy podlega referat budżetu, podatków i planowania, w skład którego wchodzą: zastępca skarbnika (R.S.), dwa stanowiska do spraw księ- gowości budżetowej (B.P. i J.S.), stanowisko do spraw płac i ubezpieczeń (J.S.), sta- nowisko do spraw wymiaru podatków i opłat (H.K.), stanowisko do spraw podatków i planowania (B.P.), stanowisko do spraw księgowości podatków i mienia gminnego (B.P.). Część obowiązków powódki przejęła B.P., która wykonuje też część czynno- ści wykonywanych dotąd przez H.K. Pozostałe obowiązki powódki wykonuje teraz B.P., oprócz należących do niej już uprzednio obowiązków w zakresie planowania. W referacie budżetu, podatków i planowania zlikwidowano stanowisko kasjera, a wszystkie wpłaty przyjmuje Bank Spółdzielczy w Ś. U.F., która była kasjerem i „pro- wadziła nadzór nad kulturą”, została przeniesiona na stanowisko inspektora do spraw ewidencji działalności gospodarczej w Urzędzie Stanu Cywilnego. Umowę o pracę wypowiedziano powódce. Obecnie zatrudnionych jest 34 pracowników. Geodeta gminny wykonuje swe obowiązki na podstawie umów zlecenia. Zmiany wprowadzone w referacie budżetu, podatków i planowania doprowadziły do równomiernego obciążenia pracą wszystkich stanowisk i były wymuszone wprowadzeniem od stycz- nia 1999 r. nowych aktów prawnych w zakresie rozliczeń budżetowych. Zmiany te doprowadziły do faktycznej likwidacji stanowiska pracy i w efekcie do zmniejszenia zatrudnienia w Urzędzie. Pracownice, wśród których burmistrz dokonywał wyboru osoby do zwolnienia, mają podobne wykształcenie i podobny staż pracy. Pracodaw- 3 ca zwalniając powódkę nie kierował się względami osobistymi. Sąd Rejonowy uznał, że „przyczyna wypowiedzenia była prawdziwa”. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu, po roz- poznaniu apelacji powódki od tego wyroku, wyrokiem z dnia 9 marca 2000 r. zmienił go i przywrócił powódkę do pracy w Urzędzie Miasta i Gminy w Ś. na poprzednich warunkach. Zdaniem Sądu drugiej instancji, Sąd Rejonowy wyprowadził wnioski, które nie wynikają z materiału dowodowego zebranego w sprawie. Sąd Okręgowy ustalił na podstawie zeznań świadków, dokumentów organizacyjnych i zakresów czynności poszczególnych pracowników, że w swym całokształcie nie został zmie- niony merytoryczny zakres działania referatu budżetu, podatków i planowania, nie zmieniła się liczba zatrudnionych tam pracowników, przed jego reorganizacją, jak również po reorganizacji, natomiast uległy zmianie poszczególne zakresy czynności osób tam zatrudnionych poprzez łączenie bądź dzielenie obowiązków na poszcze- gólnych stanowiskach pracy. Taka manipulacja - jak to określił Sąd drugiej instancji - zakresami obowiązków, gdy nie dochodzi do merytorycznej zmiany działalności re- feratu budżetu, podatków i planowania, co więcej skutkiem tych zabiegów nie zmniejsza się liczba pracowników tam zatrudnionych, a nadto do tej komórki zostają wprowadzeni pracownicy spoza niej, nie może dać podstaw do wniosku, że stanowi- sko powódki uległo likwidacji. Sąd Okręgowy podniósł też, że strona pozwana, która rozwiązała umowę o pracę tylko z jedną osobą, za kryterium doboru pracownika do zwolnienia uznała staż i wykształcenie, a zwolniła powódkę legitymującą się 30 let- nim stażem pracy przy pozostawieniu osób ze stażem 25 letnim. Strona pozwana wniosła kasację od tego wyroku, podnosząc zarzut narusze- nia art. 45 KP przez uznanie, że wypowiedzenie powódce umowy o pracę było nie- uzasadnione i przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie, tj. reorganizacja Urzędu i likwidacja stanowiska pracy powódki nie była prawdziwa, a także naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 233 KPC przez Sąd drugiej instancji przez ustalenie, że u pozwanego nie nastąpiła reorganizacja połączona ze zmniej- szeniem zatrudnienia i likwidacją stanowiska pracy powódki, a tylko manipulowanie zakresami obowiązków poprzez ich łączenie lub dzielenie. W uzasadnieniu kasacji podnosi się, że z aktów prawa miejscowego wynika, iż w referacie, w którym praco- wała powódka zostało zlikwidowane stanowisko pracy do spraw księgowości podat- kowej i kasjerki oraz zostało utworzone nowe stanowisko zastępcy skarbnika gminy. W nowej strukturze referatu nie ma już stanowiska pracy powódki, które rozdzielone 4 zostało pomiędzy dwa nowe stanowiska pracy. Nie jest przy tym istotne z formalnego punktu widzenia, czy w wyniku reorganizacji zatrudnienie zmniejszyło się o jeden etat, czy o kilka oraz, że w referacie pracuje taka sama liczba pracowników, jak przed reorganizacją. „Przecież mają oni inne zakresy czynności i są to inni pracowni- cy [...]”. Zdaniem skarżącego, to Sąd drugiej instancji wysnuł z zebranego materiału dowodowego nielogiczne wnioski. W piśmie procesowym zawierającym przytoczenie nowego uzasadnienia podstaw kasacji strona pozwana twierdzi, że przeprowadzone zmiany organizacyjne należy ocenić nie tylko w ramach jednego referatu, ale całego Urzędu oraz że zakres zadań referatu budżetu i podatków uległ poszerzeniu o sprawy planowania, natomiast zmniejszył się o sprawy kultury i oświaty, które prze- szły do samodzielnego stanowiska pełnomocnika do spraw oświaty oraz o stanowi- sko kasjera (obecnie obsługę kasową prowadzi bank). Utworzono nowe stanowisko zastępcy skarbnika. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji powódki ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Są- dowi drugiej instancji. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Kasacja nie jest uzasadniona. Nie doszło w zaskarżonym wyroku do błędu w wykładni art. 45 KP (chodzi prawdopodobnie tylko o § 1 tego przepisu, bo tej jed- nostki redakcyjnej dotyczą jedynie rozważania zawarte w uzasadnieniu kasacji). Sąd Okręgowy nie stwierdził, że zmiany organizacyjne powodujące zmniejszenie zatrud- nienia i likwidację stanowiska pracy nie stanowią uzasadnionej przyczyny wypowie- dzenia umowy o pracę. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne było to, czy przeprowa- dzona reorganizacja mogła być uznana za przyczynę rozwiązania umowy o pracę z powódką. Problem sprowadzał się do ustalenia związku przyczynowego między wprowadzonymi zmianami a zwolnieniem powódki. W tym sensie ważne były wnio- ski, jakie zostały wyprowadzone z dokonanych ustaleń faktycznych. Nie można po- wiedzieć, by ustalenia i wnioski Sądu drugiej instancji naruszały zasadę swobodnej oceny dowodów zawartą w art. 233 KPC (również chodzi zapewne o § 1). Sama strona pozwana w kasacji podniosła, że zakres działania komórki organizacyjnej, w której zatrudniona była powódka uległ zwiększeniu, a nie zmniejszeniu, chociaż nie należą już do niego sprawy kultury i oświaty oraz obsługa kasowa Urzędu. Zmiana w 5 zakresie kultury i oświaty nie jest istotna, gdyż te zagadnienia przypisano do zakresu obowiązków pracownika zatrudnionego w innej komórce. Likwidacja kasy spowodo- wała znaczącą różnicę w zadaniach ocenianych z punktu widzenia nie tylko referatu, w którym pracowała powódka, ale i całego Urzędu. Obsługa kasowa Urzędu została przeniesiona poza Urząd, przejął ją bank. Ta zmiana mogła spowodować likwidację stanowiska pracy i konieczność zwolnienia pracownika, ale nie dotyczyło to powódki. Czynności przez nią wykonywane nadal należą do zadań Urzędu. Przeprowadzona reorganizacja nie miała takiego charakteru, że doprowadziła do zmniejszenia za- trudnienia przez przypisanie zadań mniejszej liczbie pracowników (czyli zwiększenie ich obowiązków). Nie stało się w szczególności tak, że zadania wykonywane dotąd przez powódkę dodano do obowiązków innych osób. Zadania te rozdzielono pomię- dzy inne pracownice, ale powiązane to zostało z odebraniem tym osobom ich do- tychczasowych czynności. Wynika to wprost z twierdzeń zawartych w kasacji. Nie można zatem czynić zarzutu Sądowi Okręgowemu, że popełnił błąd w ustaleniach faktycznych, który wywarł istotny wpływ na wynik sprawy. Z twierdzeń samej strony pozwanej nie wynika bowiem związek przyczynowy między zwolnieniem powódki a przeprowadzonymi zmianami organizacyjnymi. Zmiany, które nie pozostawały w ta- kim związku z dokonanym wypowiedzeniem, nie mogą stanowić jego uzasadnienia. Kasacja jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała zatem od- daleniu (art. 39312 KPC). ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI