I PKN 378/97

Wyrok z dnia 19 listopada 1997 r. I PKN 378/97 Kradzież przez kierowcę-biletera kwoty 1 zł w sytuacji, gdy był on uprzednio dwukrotnie karany za podobne wykroczenia, uzasadnia rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP. Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Barbara Wagner. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 1997 r. sprawy z po- wództwa Bogusława M. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowej Komunikacji Samo- chodowej w T.L. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 20 marca 1997 r. [...] 1. o d d a l i ł kasację, 2. zasądził od powoda na rzecz pozwanego 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e Powód Bogusław M. w sprawie przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowej Komunikacji Samochodowej w T.L. o przywrócenie do pracy na stanowisko kierowcy- biletera wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 20 marca 1997 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem odda- lono apelację powoda od wyroku Sądu I instancji, oddalającego powództwo. W ka- sacji postawiono zarzut naruszenia art. 52 i art. 94 pkt 9 KP oraz wniesiono o uchy- lenie zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu I instancji, a także o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem wnoszącego kasację Sądy błędnie przyjęły, iż pobrał on od pasażera kwotę 1 zł tytułem opłaty za bilet, ale tego biletu nie wydał, a rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z tej przyczyny na podstawie art. 52 - 2 - § 1 pkt 1 KP stanowi naruszenie art. 94 pkt 9 KP. Przepis ten zobowiązuje bowiem pracodawcę do stosowania obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny pracow- ników i wyników ich pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja nie jest uzasadniona. Stawia ona tylko zarzuty naruszenia prawa materialnego. Skutkiem tego jest, iż Sąd Najwyższy orzeka na podstawie stanu fak- tycznego stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego wyroku. Sąd II instancji ustalił, że powód dopuścił się kradzieży kwoty 1 zł na szkodę pozwanego i że jego zachowanie polegające na tzw. nadużyciach biletowych miało miejsce nie po raz pierwszy. Z ustaleń Sądu I instancji wynika bowiem, że powód za podobne przewi- nienia był już dwukrotnie karany. Zachowanie powoda stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP. Naruszenie obowiąz- ków jest bez wątpienia ciężkie, skoro po stronie powoda występowała wina umyślna, a oceny tej nie może zmienić okoliczność, iż zagarnięta kwota nie jest znaczna. O ciężkości naruszenia obowiązków świadczy także fakt uprzedniego karania powoda za podobne przekroczenia, co jednak nie spowodowało zmiany jego postępowania. Kradzież mienia pracodawcy stanowi naruszenie podstawowego obowiązku pracow- nika. Jest on bowiem obowiązany dbać o dobro zakładu pracy i chronić jego mienie (art. 100 § 2 pkt 4 KP). Z tych względów, na podstawie art. 393 12 KPC orzeczono jak w sentencji. ========================================