I PKN 370/97Przedłużanie umowy na czas określony obejście prawa
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał sprawę z powództwa Henryka B. i Jerzego J. przeciwko Zakładowi Robót Publicznych w E. o ustalenie, że łączą ich umowy o pracę na czas nieokreślony. Sąd Rejonowy w Ełku oddalił powództwo, uznając, że strony mogą za porozumieniem przedłużać czas trwania umów na czas określony, co nie narusza prawa ani art. 25(1) Kodeksu pracy. Sąd Wojewódzki w Białymstoku zmienił ten wyrok, ustalając, że od 1 września 1996 r. strony wiążą umowy na czas nieokreślony, uznając, że działanie pozwanego zmierzało do obejścia prawa, a powodowie podpisywali aneksy wbrew swojej woli pod groźbą zwolnienia. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację pozwanego, uchylił wyrok sądu drugiej instancji. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 25(1) KP dotyczy skutków prawnych zawarcia kolejnych umów na czas określony, a nie przedłużania czasu trwania tej samej umowy za porozumieniem stron. Sąd Najwyższy zgodził się z Sądem pierwszej instancji, że przepis ten nie miał zastosowania w sytuacji przedłużania umowy. Jednocześnie Sąd Najwyższy przyznał rację Sądowi drugiej instancji, że brak zakazu przedłużania umów nie oznacza całkowitej swobody i konieczna jest ocena, czy takie przedłużanie nie jest obejściem prawa, w tym art. 25(1) KP. Sąd Najwyższy wskazał na potrzebę poczynienia ustaleń faktycznych co do przyczyn przedłużania umów, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 25(1) KP w kontekście przedłużania umów na czas określony oraz oceny obejścia prawa.
Dotyczy stanu prawnego po nowelizacji z 1996 r. i specyfiki sytuacji faktycznej sprawy.
Zagadnienia prawne (1)
Czy strony umowy o pracę na czas określony mogą za porozumieniem przedłużać czas jej trwania, a jeśli tak, to czy takie przedłużenie może stanowić obejście prawa, w szczególności art. 25(1) Kodeksu pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, strony mogą za porozumieniem przedłużać czas trwania umowy o pracę na czas określony, o ile nie prowadzi to do obejścia prawa. Samo przedłużenie nie jest równoznaczne z zawarciem umowy na czas nieokreślony w rozumieniu art. 25(1) KP, ale wymaga analizy, czy nie stanowi obejścia przepisów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy rozróżnił przedłużenie tej samej umowy od zawarcia kolejnej umowy na czas określony. Stwierdził, że art. 25(1) KP dotyczy skutków prawnych zawarcia kolejnych umów, a nie przedłużenia czasu trwania jednej umowy. Jednakże, podkreślił, że takie przedłużanie musi być oceniane pod kątem obejścia prawa, co wymaga analizy przyczyn i okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Henryk B. | osoba_fizyczna | powód |
| Jerzy J. | osoba_fizyczna | powód |
| Zakład Robót Publicznych w E. | instytucja | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
KP art. 25¹
Kodeks pracy
Przepis dotyczy skutków prawnych zawarcia kolejnych umów o pracę na czas określony, a nie przedłużania czasu trwania tej samej umowy o pracę za porozumieniem stron. Jednakże, takie przedłużanie może być oceniane jako obejście prawa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd drugiej instancji zastosował przedwcześnie przepis art. 25(1) KP, wychodząc z błędnej wykładni, że każde przedłużanie przez strony czasu trwania umowy o pracę na czas określony jest obejściem prawa.
Odrzucone argumenty
Argumenty pozwanego, że zatrudnianie na podstawie umów na czas określony było uzasadnione rodzajem działalności (zatrudnianie bezrobotnych na podstawie umów z Urzędem Pracy).
Godne uwagi sformułowania
Strony umowy o pracę na czas określony mogą za porozumieniem przedłużać czas jej trwania, jeżeli nie prowadzi to do obejścia prawa, a w szczególności obejścia art. 25¹ KP. • Przepis wyraźnie dotyczy więc skutku prawnego zawarcia kolejnych umów o pracę na czas określony, a nie przedłużania na podstawie porozumienia stron czasu trwania tej samej umowy o pracę. • brak zakazu przedłużania czasu trwania umowy o pracę na czas określony w drodze porozumienia stron nie oznacza całkowitej swobody w tym zakresie.
Skład orzekający
Teresa Flemming-Kulesza
przewodniczący
Józef Iwulski
sprawozdawca
Maria Mańkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 25(1) KP w kontekście przedłużania umów na czas określony oraz oceny obejścia prawa."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego po nowelizacji z 1996 r. i specyfiki sytuacji faktycznej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu umów na czas określony i ich przedłużania, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców. Wyjaśnia subtelne różnice między przedłużeniem a zawarciem nowej umowy.
“Czy przedłużanie umowy na czas określony to zawsze obejście prawa? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.