I PKN 364/98
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła pracownika, Tadeusza U., który został zwolniony z pracy bez wypowiedzenia z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności. Pracownik uważał, że jego nieobecność od 18 sierpnia 1995 r. była urlopem wypoczynkowym, mimo że pracodawca nie udzielił mu na to zgody i wielokrotnie wzywał do stawienia się w pracy, ostrzegając o konsekwencjach. Pracownik, po długotrwałej chorobie, zwrócił się o urlop w określonym przez siebie terminie, ale nie doczekał się decyzji dyrektora i opuścił sekretariat. Pracodawca konsekwentnie odmawiał zgody na urlop w tym terminie i traktował nieobecność jako odmowę świadczenia pracy. Sądy niższych instancji uznały zwolnienie za uzasadnione, a Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika. Sąd Najwyższy podkreślił, że pracownik ma prawo do urlopu, ale nie może go wykorzystać w dowolnym czasie bez zgody pracodawcy, zwłaszcza gdy jego nieobecność zakłóca normalne funkcjonowanie zakładu pracy. Samowolne udanie się na urlop, wbrew woli pracodawcy i mimo ostrzeżeń, stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie zasadności zwolnienia dyscyplinarnego z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności wynikającej z samowolnego udania się na urlop.
Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika nieobjętego planem urlopów z powodu długotrwałej nieobecności.
Zagadnienia prawne (2)
Czy pracownik może skorzystać z urlopu wypoczynkowego w dowolnym czasie, bez zgody pracodawcy, jeśli nie został objęty planem urlopów z powodu długotrwałej nieobecności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pracownik nie może korzystać z prawa do urlopu w dowolnym czasie, bez zgody pracodawcy. Udzielenie urlopu wymaga decyzji i przyzwolenia pracodawcy, nawet jeśli pracownik nie był ujęty w planie urlopów.
Uzasadnienie
Prawo do urlopu jest ograniczone koniecznością zapewnienia normalnego toku pracy. Pracodawca musi mieć możliwość decydowania o terminie urlopu, uwzględniając wnioski pracownika i potrzeby zakładu pracy. Samowolne udanie się na urlop, wbrew woli pracodawcy i mimo wezwań, stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.
Czy nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy, będąca wynikiem samowolnego udania się na urlop bez zgody pracodawcy, stanowi podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, taka nieobecność stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i jest wystarczającą podstawą do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 KP.
Uzasadnienie
Pracownik, mimo wielokrotnych ostrzeżeń i wezwań do pracy, nie stawił się w zakładzie pracy, traktując swoją nieobecność jako urlop. Takie postępowanie, wbrew woli pracodawcy, jest nieusprawiedliwione i stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Tadeusz U. | osoba_fizyczna | powód |
| „P.” Przedsiębiorstwo Przemysłu Paszowego SA w P. | spółka | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p. art. 52 § 1
Kodeks pracy
KPC art. 393 § 12
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p. art. 56
Kodeks pracy
k.p. art. 152 § 1
Kodeks pracy
k.p. art. 163 § 1
Kodeks pracy
k.p. art. 168
Kodeks pracy
KPC art. 233 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Samowolne udanie się na urlop bez zgody pracodawcy, mimo ostrzeżeń, stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. • Nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy jest wystarczającą podstawą do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. • Pracownik nie może korzystać z prawa do urlopu w dowolnym czasie, bez zgody pracodawcy, nawet jeśli nie był objęty planem urlopów.
Odrzucone argumenty
Pracownik ma prawo do urlopu wypoczynkowego w dowolnym czasie, jeśli nie został objęty planem urlopów i pracodawca nie wyraził zgody. • Pracodawca początkowo zgodził się na urlop, a później zmienił zdanie, co jest szykaną. • Naruszenie art. 233 § 1 KPC przez błędną ocenę dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Korzystanie przez pracownika z prawa do urlopu w sytuacji, gdy z powodu długotrwałej nieobecności w pracy nie został objęty planem urlopów, nie może nastąpić w dowolnym czasie, bez zgody pracodawcy. • W pojęciu „udzielenie urlopu” mieści się bowiem element decyzji, przyzwolenia pracodawcy na urlop. • Zachowanie powoda, odzwierciedlone w ustaleniach Sądów obu instancji wskazuje na to, że nie dał on pracodawcy możliwości udzielenia urlopu zgodnie z wymaganiami tego przepisu.
Skład orzekający
Walerian Sanetra
przewodniczący
Roman Kuczyński
sędzia
Jadwiga Skibińska-Adamowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zasadności zwolnienia dyscyplinarnego z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności wynikającej z samowolnego udania się na urlop."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika nieobjętego planem urlopów z powodu długotrwałej nieobecności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważne zasady dotyczące prawa pracownika do urlopu i obowiązków pracodawcy, co jest istotne dla praktyków prawa pracy i pracowników.
“Czy możesz wziąć urlop, kiedy chcesz? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.