I PKN 245/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód, Tadeusz B., był zatrudniony w spółce "T." S.A. Od 26 czerwca 1997 r. do 22 grudnia 1997 r. (180 dni) przebywał na zwolnieniu lekarskim, otrzymując wynagrodzenie, a następnie zasiłek chorobowy. W tym czasie został odwołany z funkcji Prezesa Zarządu. Po zakończeniu okresu zasiłkowego, 23 grudnia 1997 r., nie stawił się do pracy ani nie przedłożył zaświadczenia lekarskiego. Pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z dniem 23 grudnia 1997 r. na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b KP. Sąd Rejonowy zmienił świadectwo pracy, uznając, że stosunek pracy trwał do 23 grudnia 1997 r., ale oddalił powództwo o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy. Sąd Wojewódzki utrzymał ten wyrok w mocy. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację powoda, uznał, że zarzut naruszenia art. 72 § 1 KP był skuteczny. Stwierdził, że skoro odwołanie nastąpiło w okresie usprawiedliwionej nieobecności, bieg wypowiedzenia nie rozpoczął się. Jednakże po zakończeniu okresu usprawiedliwionej nieobecności (22 grudnia 1997 r.) i braku dalszego usprawiedliwienia, w dniu 23 grudnia 1997 r. rozpoczął się bieg okresu wypowiedzenia, a nie można było od razu rozwiązać umowy bez wypowiedzenia na podstawie art. 72 § 1 zdanie drugie KP. Sąd podkreślił, że pracownik odwołany w trybie art. 70 § 2 KP nie ma obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, a zatrudnienie przy innej pracy zależy od jego inicjatywy lub zgody.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu nieobecności pracownika, zwłaszcza w kontekście odwołania ze stanowiska i braku obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji odwołania pracownika ze stanowiska w okresie usprawiedliwionej nieobecności.
Zagadnienia prawne (2)
Czy rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu nieobecności pracownika, który był odwołany ze stanowiska w okresie usprawiedliwionej nieobecności, jest dopuszczalne na podstawie art. 72 § 1 zdanie drugie KP, gdy po zakończeniu okresu usprawiedliwionej nieobecności pracownik nie stawił się do pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia na podstawie art. 72 § 1 zdanie drugie KP jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy usprawiedliwiona nieobecność trwa dłużej niż okresy wskazane w art. 53 § 1 i 2 KP. Po zakończeniu usprawiedliwionej nieobecności, jeśli pracownik nie stawi się do pracy, rozpoczyna się bieg okresu wypowiedzenia, a nie można od razu rozwiązać umowy bez wypowiedzenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że odwołanie pracownika ze stanowiska w okresie usprawiedliwionej nieobecności powoduje, że bieg wypowiedzenia nie rozpoczyna się. Jednakże, jeśli usprawiedliwiona nieobecność trwa dłużej niż okresy wskazane w art. 53 KP, pracodawca może rozwiązać stosunek pracy bez wypowiedzenia. W tej sprawie, po zakończeniu okresu usprawiedliwionej nieobecności, pracownik nie był już nieobecny z powodu choroby, a jedynie rozpoczął się bieg okresu wypowiedzenia. Brak stawienia się do pracy po tym terminie nie uprawniał do natychmiastowego rozwiązania umowy bez wypowiedzenia na podstawie art. 72 § 1 zdanie drugie KP.
Czy pracownik odwołany ze stanowiska w okresie wypowiedzenia stosunku pracy ma obowiązek świadczenia pracy przy innej pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pracownik odwołany ze stanowiska w trybie art. 70 § 2 KP w okresie wypowiedzenia stosunku pracy nie ma obowiązku świadczenia innej pracy. Świadczenie takiej pracy zależy od inicjatywy lub zgody odwołanego pracownika.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym pracownik odwołany ze stanowiska w okresie wypowiedzenia nie ma obowiązku świadczenia pracy, a zatrudnienie przy innej pracy wymaga jego wniosku lub zgody.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Tadeusz B. | osoba_fizyczna | powód |
| “T.” Spółka Akcyjna w Ś. | spółka | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
KP art. 72 § § 1
Kodeks pracy
Rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 72 § 1 zdanie drugie KP może nastąpić wówczas, gdy pracownik z przyczyn wymienionych w art. 53 § 1 i 2 KP jest nieobecny w pracy dłużej niż okresy w tych przepisach wskazane. Nie dotyczy to sytuacji, gdy pracownik odwołany, po zakończeniu okresu usprawiedliwionej chorobą nieobecności w pracy, nie podejmuje zatrudnienia, gdyż nie ma takiego obowiązku (art. 71 KP).
Pomocnicze
KP art. 53 § § 1 i 2
Kodeks pracy
KP art. 71
Kodeks pracy
Pracownik odwołany ze stanowiska w trybie art. 70 § 2 KP w okresie wypowiedzenia stosunku pracy nie ma obowiązku świadczenia innej pracy, a zatrudnienie przy innej pracy zależy od inicjatywy lub zgody odwołanego pracownika.
KP art. 70 § § 2
Kodeks pracy
KPC art. 393 § pkt 6
Kodeks postępowania cywilnego
Niedopuszczalność kasacji w części dotyczącej sprostowania świadectwa pracy.
KPC art. 3938 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Odrzucenie kasacji.
KPC art. 328
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 311
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 39313 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 72 § 1 zdanie drugie KP przez sądy niższych instancji, które uznały za dopuszczalne rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia po zakończeniu okresu usprawiedliwionej nieobecności, podczas gdy powinien rozpocząć bieg okres wypowiedzenia. • Błędna wykładnia art. 71 KP przez sądy niższych instancji, które nie uwzględniły braku obowiązku pracownika do świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia po odwołaniu ze stanowiska.
Odrzucone argumenty
Kasacja w części dotyczącej świadectwa pracy była niedopuszczalna. • Zarzuty naruszenia art. 328 w związku z art. 311 KPC były niezrozumiałe i bezzasadne.
Godne uwagi sformułowania
Rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 72 § 1 zdanie drugie KP może nastąpić wówczas, gdy pracownik z przyczyn wymienionych w art. 53 § 1 i 2 KP jest nieobecny w pracy dłużej niż okresy w tych przepisach wskazane. • Nie dotyczy to sytuacji, gdy pracownik odwołany, po zakończeniu okresu usprawiedliwionej chorobą nieobecności w pracy, nie podejmuje zatrudnienia, gdyż nie ma takiego obowiązku (art. 71 KP). • Pracownik, odwołany w trybie art. 70 § 2 KP w okresie wypowiedzenia stosunku pracy nie ma obowiązku świadczenia innej pracy, a świadczenie jej zależy od inicjatywy lub zgody odwołanego pracownika.
Skład orzekający
Teresa Flemming-Kulesza
przewodniczący
Józef Iwulski
sprawozdawca
Zbigniew Myszka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu nieobecności pracownika, zwłaszcza w kontekście odwołania ze stanowiska i braku obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odwołania pracownika ze stanowiska w okresie usprawiedliwionej nieobecności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu rozwiązania umowy o pracę, a orzeczenie Sądu Najwyższego precyzuje ważne niuanse dotyczące sytuacji pracownika odwołanego ze stanowiska w okresie choroby i jego praw po zakończeniu zwolnienia lekarskiego.
“Czy pracownik po zwolnieniu lekarskim musi od razu wrócić do pracy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.