Orzeczenie · 2001-02-02

I PKN 228/00

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2001-02-02
SAOSPracyrozwiązanie stosunku pracyWysokanajwyższy
odprawazwolnienia grupowekodeks pracyart 231 kpprzekształcenie zakładu pracysąd najwyższyprawo pracy

Powodowie, Jerzy R. i Marek K., domagali się zapłaty odpraw pieniężnych w związku z rozwiązaniem stosunku pracy. Pracowali jako anestezjolodzy w Zespole Opieki Zdrowotnej, który przekształcał się w Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej. Otrzymali zawiadomienie o możliwości rozwiązania stosunków pracy na podstawie art. 231 § 4 Kodeksu Pracy (KP). Powodowie złożyli oświadczenia o rozwiązaniu umów w tym trybie. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że rozwiązanie nastąpiło z inicjatywy pracowników, a nie z przyczyn leżących wyłącznie po stronie pracodawcy, co wykluczało zastosowanie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację powodów, uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 231 § 4 KP. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis ten stwarza fikcję prawną, traktując rozwiązanie umowy przez pracownika w tym trybie jako wypowiedzenie przez pracodawcę, co nie wyklucza zastosowania ustawy o zwolnieniach grupowych. Kluczowe jest, aby wyłączną przyczyną złożenia oświadczenia woli przez pracownika były zmiany określone w art. 1 ustawy, a równocześnie następowało zmniejszenie zatrudnienia. Sąd uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, że pracownik rozwiązujący umowę na podstawie art. 231 § 4 KP może nabyć prawo do odprawy z ustawy o zwolnieniach grupowych, jeśli spełnione są pozostałe przesłanki.

Ograniczenia stosowania

Stosowanie ustawy o zwolnieniach grupowych wymaga spełnienia dodatkowych przesłanek określonych w tej ustawie, w tym wyłącznej przyczyny leżącej po stronie pracodawcy i zmniejszenia zatrudnienia.

Zagadnienia prawne (2)

Czy rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika na podstawie art. 231 § 4 KP, w związku z przekształceniem zakładu pracy, wyklucza możliwość nabycia prawa do odprawy pieniężnej z ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika na podstawie art. 231 § 4 KP nie wyklucza możliwości nabycia prawa do odprawy pieniężnej z ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r., jeżeli spełnione są pozostałe przesłanki tej ustawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że art. 231 § 4 KP stwarza fikcję prawną, traktując rozwiązanie umowy przez pracownika w tym trybie jako wypowiedzenie przez pracodawcę. Nie ma podstaw, aby w ocenie skutków prawnych, w tym stosowania ustawy o zwolnieniach grupowych, traktować to inaczej niż wypowiedzenie przez pracodawcę. Kluczowe jest, aby wyłączną przyczyną oświadczenia woli pracownika były zmiany organizacyjne, a równocześnie następowało zmniejszenie zatrudnienia.

Czy pracownikowi, który skorzystał z możliwości rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia za siedmiodniowym uprzedzeniem na podstawie art. 231 § 4 KP, przysługuje odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia?

Odpowiedź sądu

Nie, pracownikowi takiemu nie przysługuje odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia.

Uzasadnienie

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, pracownikowi, który skorzystał z art. 231 § 4 KP, nie przysługuje odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Jerzy R.osoba_fizycznapowód
Marek K.osoba_fizycznapowód
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w B.instytucjapozwany

Przepisy (9)

Główne

k.p. art. 231 § § 4

Kodeks pracy

Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. Stwarza to fikcję prawną dla oceny skutków, nie wyłączając stosowania ustawy o zwolnieniach grupowych.

ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. art. 8

Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

Przepis ten może mieć zastosowanie w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez pracownika na podstawie art. 231 § 4 KP, jeśli spełnione są pozostałe przesłanki ustawy.

Pomocnicze

KP art. 361 § § 1

Kodeks pracy

KPC art. 4771 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

KP art. 231 § § 3

Kodeks pracy

KP art. 231 § § 4

Kodeks pracy

ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. art. 1

Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. art. 10

Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

KPC art. 39313 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika na podstawie art. 231 § 4 KP powinno być traktowane jako wypowiedzenie przez pracodawcę dla oceny skutków prawnych, w tym prawa do odprawy z ustawy o zwolnieniach grupowych. • Art. 231 § 4 KP stwarza fikcję prawną, która nie wyklucza zastosowania ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r., jeśli spełnione są jej przesłanki.

Odrzucone argumenty

Rozwiązanie umowy o pracę z inicjatywy pracownika na podstawie art. 231 § 4 KP nie jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy z przyczyn leżących wyłącznie po stronie pracodawcy, co wyklucza zastosowanie ustawy o zwolnieniach grupowych. • Pracownikowi, który skorzystał z art. 231 § 4 KP, nie przysługuje odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia.

Godne uwagi sformułowania

Rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika na podstawie art. 231 § 4 KP nie wyklucza nabycia prawa do odprawy pieniężnej z art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. • Przepis ten stwarza więc fikcję prawną, według której ten sposób rozwiązania umowy o pracę dla oceny jego skutków należy traktować jak wypowiedzenie pracodawcy.

Skład orzekający

Józef Iwulski

przewodniczący-sprawozdawca

Roman Kuczyński

sędzia

Zbigniew Myszka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że pracownik rozwiązujący umowę na podstawie art. 231 § 4 KP może nabyć prawo do odprawy z ustawy o zwolnieniach grupowych, jeśli spełnione są pozostałe przesłanki."

Ograniczenia: Stosowanie ustawy o zwolnieniach grupowych wymaga spełnienia dodatkowych przesłanek określonych w tej ustawie, w tym wyłącznej przyczyny leżącej po stronie pracodawcy i zmniejszenia zatrudnienia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawa pracy związanego z odprawami przy restrukturyzacji, a interpretacja Sądu Najwyższego ma istotne znaczenie praktyczne dla pracowników i pracodawców.

Czy pracownik, który sam złożył wypowiedzenie przy restrukturyzacji, może dostać odprawę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst