Orzeczenie · 1998-07-01

I PKN 220/98

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
1998-07-01
SAOSPracystosunek pracyŚrednianajwyższy
stosunek pracyumowa zleceniaumowa najmucywilnoprawnywynagrodzeniedozorcakasacjaSąd Najwyższy

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez powoda, który domagał się wynagrodzenia za pracę i innych roszczeń związanych z wykonywaniem czynności dozorcy. Powód twierdził, że świadczył pracę w ramach stosunku pracy, podczas gdy sądy niższych instancji uznały, że łączące go umowy z pozwanym Przedsiębiorstwem Państwowym „D.K.” miały charakter cywilnoprawny (umowa najmu i umowa zlecenia). Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy czynności dozorowania wykonywane przez powoda miały cechy stosunku pracy, w szczególności czy były świadczone osobiście i pod kierownictwem pracodawcy. Sądy uznały, że powód korzystał z zastępstw, co wykluczało osobisty charakter pracy, a także że strony były świadome cywilnoprawnego charakteru umów. Sąd Najwyższy oddalił kasację, stwierdzając, że zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są bezzasadne. Podkreślono, że błędy w uzasadnieniu wyroku sądu niższej instancji nie stanowią podstawy kasacji, jeśli nie miały wpływu na wynik sprawy. Sąd Najwyższy był związany ustaleniami faktycznymi sądów niższych instancji, które jednoznacznie wskazywały na cywilnoprawny charakter relacji między stronami.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ustalanie charakteru stosunku prawnego łączącego strony, gdy istnieją wątpliwości co do jego kwalifikacji prawnej (pracowniczy vs. cywilnoprawny). Potwierdzenie, że błędy formalne w uzasadnieniu nie zawsze prowadzą do uchylenia orzeczenia.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i stosowania przepisów z lat 90. XX wieku. Interpretacja cech stosunku pracy może ewoluować.

Zagadnienia prawne (2)

Czy czynności wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych (najmu, zlecenia) mogą być uznane za świadczenie pracy w ramach stosunku pracy, jeśli wykazują pewne cechy charakterystyczne dla stosunku pracy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli brak jest kluczowych cech stosunku pracy, takich jak wymóg osobistego świadczenia pracy i podporządkowanie, a dominują cechy stosunków cywilnoprawnych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że o zakwalifikowaniu umowy jako umowy o pracę decyduje sposób wykonywania umowy i przewaga cech charakterystycznych dla stosunku pracy. W tej sprawie brak było wymogu osobistego świadczenia pracy (powód korzystał z zastępców), a strony były świadome cywilnoprawnego charakteru umów. Różnice w rodzaju wykonywanych obowiązków na podstawie umowy o pracę (magazynier) i umów cywilnoprawnych (dozorca) również przemawiały przeciwko uznaniu ich za uzupełniające umowę o pracę.

Czy błędy w uzasadnieniu wyroku sądu niższej instancji, które nie miały wpływu na wynik sprawy, mogą stanowić podstawę kasacji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, błędy w uzasadnieniu nie stanowią usprawiedliwionej podstawy kasacji, jeżeli nie miały wpływu na wynik sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 393 § 2 KPC, naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę kasacji tylko wtedy, gdy miało istotny wpływ na wynik sprawy. Błędy w uzasadnieniu nie wpływają bezpośrednio na prawidłowość rozstrzygnięcia, a sąd kasacyjny może oddalić kasację, jeśli zaskarżony wyrok mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Przedsiębiorstwo Państwowe „D.K.” w L.

Strony

NazwaTypRola
Paweł K.osoba_fizycznapowód
Przedsiębiorstwo Państwowe „D.K.” w L.instytucjapozwany

Przepisy (8)

Główne

KC art. 734 § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy umowy zlecenia, a w kontekście sprawy oceny, czy nie przekształciła się w stosunek pracy.

KP art. 22 § 1

Kodeks pracy

Definicja stosunku pracy.

Pomocnicze

KPC art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Błędy w uzasadnieniu wyroku nie stanowią podstawy kasacji, jeśli nie miały wpływu na wynik sprawy.

KPC art. 393 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawę kasacji może stanowić naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.

KPC art. 393 § 12

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy oddala kasację także wtedy, jeżeli zaskarżony wyrok mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

KPC art. 393 § 11

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji.

KPC art. 393 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Granice kasacji wyznaczają jej podstawy i uzasadnienie.

KC art. 65 § 2

Kodeks cywilny

Dotyczy sposobu ustalania treści czynności prawnej na podstawie jej postanowień, okoliczności zawarcia oraz celu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak istotnych cech stosunku pracy (osobisty charakter świadczenia, podporządkowanie). • Dominacja cech cywilnoprawnych w łączących strony umowach. • Świadomość stron co do cywilnoprawnego charakteru relacji. • Błędy w uzasadnieniu wyroku sądu niższej instancji nie miały wpływu na wynik sprawy.

Odrzucone argumenty

Argumentacja powoda o istnieniu stosunku pracy mimo zawartych umów cywilnoprawnych. • Zarzut naruszenia art. 328 § 2 KPC przez błędy w uzasadnieniu. • Zarzut naruszenia art. 734 KC przez błędną subsumpcję.

Godne uwagi sformułowania

Błędy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (art. 328 § 2 KPC) nie stanowią usprawiedliwionej podstawy kasacji, jeżeli nie miały wpływu na wynik sprawy (art. 393 1 pkt 2 KPC). • Istotą stosunku pracy jest jego osobisty charakter. • Pewne podobieństwo do stosunku pracy, czy nawet występowanie w stosunku łączącym strony pewnych (drugorzędnych zresztą) cech występujących także w stosunku pracy, nie powoduje przekształcenia tego stosunku - bez woli stron tego stosunku - w stosunek pracy i nie czyni z powoda pracownika.

Skład orzekający

Józef Iwulski

przewodniczący

Andrzej Kijowski

sędzia

Walerian Sanetra

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie charakteru stosunku prawnego łączącego strony, gdy istnieją wątpliwości co do jego kwalifikacji prawnej (pracowniczy vs. cywilnoprawny). Potwierdzenie, że błędy formalne w uzasadnieniu nie zawsze prowadzą do uchylenia orzeczenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i stosowania przepisów z lat 90. XX wieku. Interpretacja cech stosunku pracy może ewoluować.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje klasyczny problem rozróżnienia między umową o pracę a umowami cywilnoprawnymi, co jest częstym zagadnieniem w praktyce prawniczej. Pokazuje również, jak Sąd Najwyższy podchodzi do zarzutów proceduralnych w kasacji.

Czy praca dozorcy to zawsze stosunek pracy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst