I PKN 22/98
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację spółki, uznając, że prawidłowo doręczono jej wyrok zaoczny mimo zmiany faktycznej siedziby, gdyż nie zgłosiła ona innego adresu do doręczeń.
Spółka złożyła kasację od postanowienia o oddaleniu zażalenia na odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego. Zarzuciła naruszenie art. 136 KPC dotyczącego doręczeń. Sąd Najwyższy uznał kasację za bezzasadną, wyjaśniając, że przepis ten nie dotyczy przesłanek przywrócenia terminu, a spółka nie wskazała innego adresu do doręczeń mimo zmiany faktycznej siedziby, co skutkowało doręczeniem pisma zgodnie z art. 133 § 2a i 2b KPC.
Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez pozwaną Spółkę z o.o. "K." od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach, które oddaliło jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Bytomiu o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego. Wyrokiem zaocznym z dnia 5 marca 1997 r. Sąd Rejonowy przywrócił powoda Jacka R. do pracy i zasądził wynagrodzenie. Pozwana nie odbierała korespondencji, a po upływie terminów procesowych złożyła wniosek o przywrócenie terminu, tłumacząc się zmianą siedziby i tym, że nowy najemca miał przekazywać jej korespondencję. Sąd Najwyższy oddalił kasację, stwierdzając, że zarzut naruszenia art. 136 KPC jest chybiony, gdyż przepis ten nie ma zastosowania do przesłanek przywrócenia terminu. Ponadto, zgodnie z art. 133 § 2a i 2b KPC, pisma procesowe dla podmiotów gospodarczych wpisanych do rejestru doręcza się na adres rejestrowy, chyba że strona wskaże inny adres. Pozwana nie wskazała innego adresu, a mimo niemożności doręczenia na adres rejestrowy, pisma pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia. Sąd Najwyższy uznał, że wyrok zaoczny został doręczony prawidłowo, a postanowienie Sądu Wojewódzkiego było trafne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 136 § 1 KPC jest chybiony, ponieważ przepis ten dotyczy obowiązku zawiadomienia o zmianie miejsca zamieszkania w toku procesu, a nie przed jego wszczęciem, i nie dotyczy przesłanek przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 136 § 1 KPC reguluje obowiązek informowania sądu o zmianie miejsca zamieszkania w trakcie trwania postępowania, a nie przed jego wszczęciem. Ponadto, przepis ten nie ma zastosowania do kwestii przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić kasację
Strona wygrywająca
Jacek R.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Jacek R. | osoba_fizyczna | powód |
| Spółka z o.o. "K." | spółka | pozwana |
Przepisy (7)
Główne
KPC art. 133 § § 2a
Kodeks postępowania cywilnego
Pisma procesowe dla podmiotów gospodarczych wpisanych do rejestru sądowego doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń.
KPC art. 133 § § 2b
Kodeks postępowania cywilnego
W razie niemożności doręczenia na wskazany adres pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Pomocnicze
KPC art. 136 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy obowiązku zawiadomienia przez strony sądu o zmianie miejsce swego zamieszkania w toku procesu.
KPC art. 167
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 172
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 393 § 11
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 393 § 12
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość doręczenia wyroku zaocznego zgodnie z art. 133 § 2a i 2b KPC, mimo braku faktycznego odbioru przez spółkę, która nie wskazała innego adresu do doręczeń.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 136 § 1 KPC przez Sąd pierwszej instancji w zakresie prawidłowości doręczeń.
Godne uwagi sformułowania
nie może skutecznie w kasacji zarzucać naruszenia art. 136 § 1 KPC przepis ten w ogóle nie dotyczy przesłanek przywrócenia terminu do dokona- nia czynności procesowych w razie niemożności doręczenia na wskazany adres pismo sądowe pozos- tawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Skład orzekający
Roman Kuczyński
przewodniczący-sprawozdawca
Józef Iwulski
członek
Andrzej Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Prawidłowość doręczeń pism procesowych do podmiotów gospodarczych wpisanych do rejestru, w szczególności w kontekście art. 133 § 2a i 2b KPC oraz skutków braku wskazania innego adresu do doręczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wskazania przez stronę innego adresu do doręczeń niż adres rejestrowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące doręczeń pism procesowych do podmiotów gospodarczych, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej.
“Jak prawidłowo doręczyć pismo spółce, która zmieniła siedzibę, ale nie poinformowała sądu?”
Dane finansowe
wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy: 8620,8 PLN
wynagrodzenie za miesiąc listopad 1996 r.: 2107,3 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 18 marca 1998 r. I PKN 22/98 Jeżeli adres podmiotu gospodarczego przed wszczęciem procesu jest inny niż wskazany w rejestrze sądowym jako jego siedziba i w toku procesu nie wskazuje zmiany adresu dla doręczeń pism sądowych (art. 133 § 2a i 2b KPC), to nie może skutecznie w kasacji zarzucać naruszenia art. 136 § 1 KPC. Przewodniczący SSN: Roman Kuczyński (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 1998 r. sprawy z powództwa Jacka R. przeciwko Spółce z o.o. "K." w W. o przywró- cenie do pracy, na skutek kasacji strony pozwanej na postanowienie Sądu Woje- wódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 24 września 1997 r. [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego p o s t a n o w i ł : o d d a l i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem zaocznym z dnia 5 marca 1997 r. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w By- tomiu przywrócił powoda Jacka R. do pracy w pozwanej Spółce z o.o. "K." w W. i zasądził 8.620,80 zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy oraz 2.107,30 zł tytułem wynagrodzenia za miesiąc listopad 1996 r. Wobec niepodejmo- wania przez pozwaną ani wezwań na rozprawy, ani wyroku, Sąd stwierdził prawo- mocność wyroku z dniem 10 kwietnia 1997 r. W dniu 18 kwietnia 1997 r. wpłynął do Sądu wniosek pozwanej o przywróce- nie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku zaocznego uzasadniony tym, że poz- - 2 - wana wynajęła lokal, który wskazywała jako swoją siedzibę (W., ul. P.), zaś najemca zobowiązał się do przyjmowania korespondencji i zawiadomił pozwaną o toczącej się sprawie po upływie terminów procesowych. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 1997 r. Sąd Rejonowy w Bytomiu oddalił wniosek pozwanej, zaś Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach postanowieniem z dnia 24 września 1997 r. oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Od postanowienia Sądu Wojewódzkiego pozwana wniosła kasację zarzucając (w uzasadnieniu) naruszenie art. 136 KPC i kwestionując prawidłowość doręczeń dokonywanych przez Sąd pierwszej instancji. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Kasacja jest bezzasadna, a zarzut naruszenia przepisu art. 136 § 1 KPC chy- biony, bowiem przepis ten dotyczy obowiązku zawiadomienia przez strony sądu o zmianie miejsce swego zamieszkania w toku procesu, a nie przed jego wszczęciem. Nadto przepis ten w ogóle nie dotyczy przesłanek przywrócenia terminu do dokona- nia czynności procesowych (art. 167-172 KPC). W przedmiotowej sprawie - jak to wynika z dołączonego do pisma rozwiązują- cego stosunek pracy, od którego powód, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem od- wołał się do Sądu - wskazany jest w pieczątce adres pozwanej w W., ul. P. Słusznie zatem powód tylko ten adres wskazał jako adres pozwanej. Sąd pierwszej instancji na pierwszą rozprawę wezwał pozwaną pod tym adresem z 22-dniowym wyprze- dzeniem za zwrotnym poświadczeniem odbioru. Z adnotacji na wezwaniu wynika, że wobec niemożności doręczenia bezpośrednio adresatowi pismo sądu (zawierające odpis pozwu) było złożone w urzędzie pocztowym 23 stycznia 1997 r. i opatrzone jest ono pieczęciami poczty w W. z datami 31 stycznia 1997 r. i 28 lutego 1997 r. Rozprawę w dniu 12 lutego 1997 r. Sąd Rejonowy odroczył na dzień 5 marca 1997 r., ponownie w dniu 18 lutego wysyłając wezwanie, na którym znajduje się adnotacja o złożeniu go w urzędzie pocztowym w W. Wysłany pozwanej 18 marca 1997 r. wy- rok awizowano 21 marca, 27 marca i 29 marca, tę ostatnią datę nosi stempel poczty w W., po której zwrócono przesyłkę Sądowi jako nie podjętą w terminie. - 3 - Zarzut zatem braku prawidłowego doręczenia wyroku zaocznego jest chybio- ny. Zgodnie z przepisem art. 133 § 2a KPC pisma procesowe dla podmiotów gospo- darczych wpisanych do rejestru sądowego doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Pozwana w rejestrze sądowym figuruje pod adresem podanym w pozwie. Zgodnie zatem z treścią § 2b wskazanego przepisu, w razie niemożności doręczenia na wskazany adres pismo sądowe pozos- tawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Tym samym uznać należy, że wyrok zaoczny został pozwanej doręczony prawidłowo. Tym samym trafne jest postanowienie Sądu Wojewódzkiego, oddalające za- żalenie pozwanej na postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające przywró- cenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego, który podziela usta- lenia Sądu Rejonowego w przedmiocie braku staranności pozwanej w zabezpiecze- niu odbierania korespondencji kierowanej do siedziby spółki. Rozpoznając zatem kasację w jej granicach i nie stwierdzając nieważności postępowania (art. 393 11 KPC) Sąd Najwyższy nie znalazł usprawiedliwionych pods- taw do jej uwzględnienia i w oparciu o art. 393 12 KPC postanowił jak w sentencji. ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI