I PKN 214/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła pracownicy, która kwestionowała wypowiedzenie umowy o pracę. Jako przyczynę wskazano "uporczywe naruszanie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy", w tym częste spóźnienia i samowolny wyjazd na urlop. Sąd Rejonowy w Krośnie Odrzańskim oddalił powództwo, uznając wypowiedzenie za uzasadnione. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze oddalił apelację pracownicy, przyjmując ustalenia sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 sierpnia 1999 r. oddalił kasację pracownicy. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 229 i 233 KPC, okazały się chybione, ponieważ ustalenia faktyczne opierały się na wyjaśnieniach samej powódki. Sąd Najwyższy podkreślił, że wielokrotne spóźnienia i samowolny wyjazd na urlop stanowiły uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia stosunku pracy, zgodną z art. 45 KP. W konsekwencji kasacja została oddalona, a pracownica obciążona kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie wypowiedzenia umowy o pracę z powodu spóźnień i samowolnego urlopu, interpretacja przepisów KPC dotyczących ustaleń faktycznych.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi utrwaloną linię orzeczniczą w zakresie przyczyn wypowiedzenia.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uporczywe spóźnianie się do pracy i samowolny wyjazd na urlop stanowią uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wielokrotne spóźnienia do pracy oraz samowolny wyjazd na urlop, wbrew woli pracodawcy, są wystarczającymi podstawami do rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem, zgodnie z art. 45 KP.
Czy sąd drugiej instancji naruszył przepisy postępowania, opierając ustalenia na faktach przyznanych przez stronę (art. 229 KPC) i wszechstronnie rozważając zebrany materiał (art. 233 KPC)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty naruszenia art. 229 i 233 KPC okazały się chybione.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że ustalenia faktyczne opierały się na wyjaśnieniach samej powódki, co czyniło zarzut naruszenia art. 229 KPC bezpodstawnym. Sąd nie ustalił, że powódka przychodziła do pracy o 9:30, a jedynie przytoczył twierdzenia strony pozwanej w części historycznej. Ustalono, że spóźnienia wynosiły od pół do jednej godziny, a częstotliwość (kilka razy w miesiącu) wynikała z wyjaśnień powódki. "Rozmowy dyscyplinujące" służyły jedynie wykazaniu braku akceptacji spóźnień przez pracodawcę, a nie stanowiły kary z art. 108 KP.
Czy zarzut stronniczego kierowania rozprawą przez przewodniczącego sądu pierwszej instancji, mimo braku ustosunkowania się do niego przez sąd drugiej instancji, mógł wpłynąć na wynik sprawy?
Odpowiedź sądu
Nie, uchybienie sądu drugiej instancji nie miało wpływu na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że chociaż sąd drugiej instancji nie ustosunkował się do zarzutu stronniczości, to zarzut ten nie znalazł potwierdzenia w protokole rozprawy, a powódka nie złożyła wniosku o jego sprostowanie. W związku z tym, nawet gdyby sąd drugiej instancji się do niego ustosunkował, nie wpłynęłoby to na wynik sprawy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Agnieszka M. | osoba_fizyczna | powódka |
| Spółdzielnia Mieszkaniowa w G. | spółka | pozwana |
Przepisy (7)
Główne
KP art. 45
Kodeks pracy
Wielokrotne spóźnienia do pracy i samowolny wyjazd na urlop stanowiły uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia stosunku pracy.
Pomocnicze
KPC art. 468 § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Fakty znajdujące potwierdzenie w wyjaśnieniach powódki złożonych w trybie tego przepisu nie wymagały dalszego dowodzenia.
KPC art. 229
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia przepisu dotyczącego faktów przyznanych okazał się chybiony, gdyż ustalenia opierały się na wyjaśnieniach powódki.
KPC art. 233
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia przepisu dotyczącego wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego okazał się niezasadny.
KPC art. 3931 § pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Uchybienie sądu drugiej instancji nie miało wpływu na wynik sprawy.
KPC art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uporczywe spóźnienia do pracy i samowolny wyjazd na urlop stanowią uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę. • Ustalenia faktyczne sądów niższych instancji opierały się na wyjaśnieniach powódki, co czyni zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 229, 233 KPC) bezzasadnymi. • Brak wpływu ewentualnego uchybienia sądu drugiej instancji na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Przyczyna wypowiedzenia była nieprawdziwa i niekonkretna. • Naruszenie przez sąd drugiej instancji art. 229 KPC poprzez oparcie orzeczenia na faktach przyznanych. • Naruszenie przez sąd drugiej instancji art. 233 KPC poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. • Stronnicze kierowanie przebiegiem rozprawy przez przewodniczącego sądu pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
Przytoczenie w treści uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji twierdzeń strony na temat stanu faktycznego, nie oznacza, że sąd dokonał ustaleń zgodnie z tymi twierdzeniami. • W przekonaniu Sądu, w zaistniałym stanie faktycznym pracodawca miał pełne prawo wypowiedzieć powódce umowę o pracę. • Skoro każdy z ustalonych faktów znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach, które powódka złożyła w trybie art. 468 § 1 i 2 KPC, to zarzut naruszenia art. 229 KPC okazał się całkowicie chybiony. • Wbrew sugestiom zawartym w kasacji, Sąd Okręgowy nie ustalił wcale, że powódka przychodziła do pracy dopiero o godzinie 930. • Wielokrotne spóźnienia do pracy i samowolny wyjazd na urlop stanowiły uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia stosunku pracy.
Skład orzekający
Jerzy Kwaśniewski
przewodniczący
Józef Iwulski
sędzia
Bogusław Gruszczyński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wypowiedzenia umowy o pracę z powodu spóźnień i samowolnego urlopu, interpretacja przepisów KPC dotyczących ustaleń faktycznych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi utrwaloną linię orzeczniczą w zakresie przyczyn wypowiedzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jakie zachowania pracownika mogą prowadzić do uzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę, co jest praktycznie istotne dla pracodawców i pracowników.
“Spóźniasz się do pracy i bierzesz urlop na własną rękę? Pracodawca może Cię zwolnić!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.