I PKN 128/98

Postanowienie z dnia 15 maja 1998 r. I PKN 128/98 Strona powinna liczyć się z negatywnymi skutkami procesowymi oczy- wistego unikania podejmowania pism sądowych i udziału w toczącym się pro- cesie. Przewodniczący SSN: Józef Iwulski, Sędziowie SN: Zbigniew Myszka (spra- wozdawca), Barbara Wagner. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 1998 r. sprawy z powództwa Macieja W. przeciwko Przedsiębiorstwu Wielobranżo- wemu Remontowo - Budowlanemu-Wodno-Kanalizacyjnemu CO. Gaz „G.” - Gerar- dowi A. o zapłatę, na skutek kasacji strony pozwanej od postanowienia Sądu Apela- cyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 20 listopada 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach posta- nowieniem z dnia 20 listopada 1997 r. oddalił zażalenie pozwanego Przedsiębiors- twa Wielobranżowego Remontowo-Budowlanego-Wod.Kan.Gaz. „G.” - właściciela Gerarda A. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 9 października 1997 r. [...] odrzucające sprzeciw pozwanego od wyroku zaocznego tego Sądu z dnia 27 czerwca 1997 r. Sąd Apela- cyjny ustalił, że pozwany z przyczyn przezeń zawinionych -„jemu tylko wiadomych” - nie brał udziału w toczącym się postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Kierowane do niego zawiadomienia o terminach kolejnych rozpraw nie były podejmowane. Sąd 2 Wojewódzki podejmował rozliczne czynności interwencyjne w celu ustalenia miejsca pobytu pozwanego, kierując korespondencję sądową pod ustalony w Urzędzie Miejs- kim w K. nowy adres pozwanego. O toczącym się procesie była powiadomiona rów- nież żona pozwanego, która przekazała mu wiadomość o terminie rozprawy wyzna- czonym na dzień 21 marca 1997 r. Niesporność takiego powiadomienia pozwanego o toczącym się procesie wynikała z przedłożenia przez nią w przededniu tej rozprawy zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia i wniosku o usprawiedliwienie nieobec- ności pozwanego. W tak ustalonych okolicznościach Sąd Apelacyjny przyjął, że kie- rowane do pozwanego zawiadomienia i wezwania, które nie zostały podjęte przez niego w terminie, były prawidłowo pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem dorę- czenia. Tego rodzaju doręczenie zastępcze odpisu wyroku zaocznego nastąpiło w dniu 17 lipca 1997 r., przeto wniesiony dopiero w dniu 7 października 1997 r. sprze- ciw podlegał odrzuceniu na podstawie art. 344 § 3 KPC. W kasacji pozwany podniósł zarzut naruszenia art. 344 § 3 KPC - utrzymując, że wyrok zaoczny otrzymał bezpośrednio od komornika sądowego dopiero w dniu 30 września 1997 r. i od tej daty należało liczyć termin do złożenia sprzeciwu. Skarżący kwestionował prawidłowość doręczeń zastępczych wszelkich kierowanych do niego pism sądowych, wskazując na pominięcie przez Sąd Apelacyjny „znanych z urzędu” okoliczności niszczenia skrzynek pocztowych i nieprawidłowości w pracy doręczycieli pocztowych. Sąd Najwyższy uznał, że kasacja jest bezzasadna. Z materiału procesowego sprawy wynikało niesporne powiadomienie pozwanego o terminie rozprawy w dniu 21 marca 1997 r. W tym czasie pozwany przeprowadzał się pod inny adres zamiesz- kania w K. Zgodnie z treścią art. 136 § 1 KPC strony mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swego zamieszkania. Jest niekwestyjne, że pozwany zaniedbał ten obowiązek, co umożliwiało pozostawienie w aktach sprawy ze skutkiem doręcze- nia wszelkich kolejnych pism kierowanych do niego pod dotychczasowy adres (art. 136 § 2 KPC). Pomimo tych uchybień pozwanego Sąd Wojewódzki z własnej inicja- tywy ustalił nowy adres zamieszkania i tam kierował wielokrotnie pisma sądowe, nie podejmowane przez pozwanego. Wobec niemożności ich faktycznego doręczenia Sąd ten zgodnie z treścią art. 139 § 1 KPC prawidłowo przyjął skuteczność tzw. do- ręczeń zastępczych, dwukrotnie wysyłanych do pozwanego odpisów wyroku zaocz- nego z dnia 27 czerwca 1997 r., w konsekwencji trafnie przyjmując przesłanki odrzu- 3 cenia spóźnionego sprzeciwu pozwanego od tego wyroku zaocznego (art. 344 § 3 KPC). W takich okolicznościach sprawy Sąd Najwyższy potwierdził prawidłowość postanowienia Sądu Apelacyjnego o oddaleniu zażalenia pozwanego na postano- wienie Sądu pierwszej instancji, odrzucające spóźniony sprzeciw od wyroku zaocz- nego, wniesiony przez pozwanego z rażącym uchybieniem terminu (art. 344 § 1 i 3 KPC). Pozwany powinien był liczyć się z jednoznaczną i negatywną w skutkach pro- cesowych oceną jego oczywistego unikania podejmowania pism sądowych i udziału w toczącym się procesie. Ignorowanie powinności procesowych przez pozwanego niweczyło potrzebę oceny wniesionej kasacji, jako zawierającej ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku zaocznego Sądu Woje- wódzkiego, niezależnie od tego, iż ocena taka wykraczała poza granice postępowa- nia kasacyjnego. Wykazane lekceważenie obowiązków strony procesowej przema- wiało przeciwko celowości weryfikacji zaprzeczeń skarżącego, podważających sku- teczność prawidłowo zrealizowanego zastępczego doręczenia odpisu wyroku zao- cznego z powodu podnoszonych dopiero w kasacji gołosłownych okoliczności, jako- by „znanych z urzędu”, jak niszczenie skrzynek pocztowych lub nieprawidłowości w pracy doręczycieli pocztowych, które nie miały żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Mając powyższe na uwadze kasacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 393 12 KPC. ========================================