I PK 77/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła powództwa M. G. przeciwko B. Spółce z o.o. o ustalenie istnienia stosunku pracy na czas nieokreślony oraz o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy. Powód był zatrudniony na podstawie kilku umów na czas określony, a ostatnia z nich obowiązywała od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2009 r. Powód argumentował, że ciąg umów na czas określony, zgodnie z art. 251 § 1 k.p., powinien skutkować przekształceniem ostatniej umowy w umowę na czas nieokreślony. Sądy niższych instancji oddaliły powództwo, wskazując, że art. 251 § 1 k.p. w brzmieniu obowiązującym po 1 maja 2004 r. nie miał zastosowania, ponieważ nie wszystkie umowy były zawarte po tej dacie. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę kasacyjną, powołał się na uchwałę siedmiu sędziów (I PZP 4/13), która jednoznacznie stwierdziła, że art. 251 § 1 k.p. nie ma zastosowania, gdy kolejne umowy były zawierane przed 1 maja 2004 r., a następna po tej dacie. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, oddalając ją i potwierdzając, że ostatnia umowa rozwiązała się z upływem czasu, na jaki została zawarta.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja stosowania art. 251 k.p. w przypadku umów na czas określony zawieranych przed i po dacie przystąpienia Polski do UE, w kontekście prawa unijnego.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z okresem przejściowym po wejściu w życie zmian w Kodeksie pracy i przystąpieniu do UE.
Zagadnienia prawne (1)
Czy art. 251 § 1 k.p. w związku z art. 15 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. ma zastosowanie, gdy kolejne umowy o pracę na czas określony były zawierane przed 1 maja 2004 r., a ostatnia z nich została zawarta po tej dacie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 251 § 1 k.p. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. nie ma zastosowania w przypadku, w którym kolejne umowy o pracę na czas określony były zawierane przed dniem 1 maja 2004 r., natomiast następna taka umowa została zawarta już po tym dniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy w powiększonym składzie rozstrzygnął, że przepis ten stosuje się jedynie do umów zawartych lub zmienianych po dacie przystąpienia Polski do UE, zgodnie z art. 15 ustawy nowelizującej. Zawarcie umów przed tą datą nie wpływa na dopuszczalność kolejnych umów po niej, jeśli nie spełniają one warunków znowelizowanego przepisu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | powód |
| B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. | spółka | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p. art. 251 § § 1
Kodeks pracy
Przepis ten nie ma zastosowania, gdy kolejne umowy na czas określony były zawierane przed 1 maja 2004 r., a następna umowa została zawarta po tej dacie. Stosuje się go jedynie do umów zawartych lub zmienianych po dniu uzyskania przez RP członkostwa w UE.
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw art. 15
Określa sposób stosowania art. 251 k.p. do umów nawiązanych po 1 maja 2004 r.
Pomocnicze
k.p. art. 8
Kodeks pracy
k.p. art. 30 § § 1 pkt 4
Kodeks pracy
k.p.c. art. 39817 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39817 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 251 § 1 k.p. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. nie ma zastosowania, gdy kolejne umowy o pracę na czas określony były zawierane przed dniem 1 maja 2004 r., a następna taka umowa została zawarta już po tym dniu.
Odrzucone argumenty
Argumentacja powoda, że ciąg umów na czas określony, z których część była zawarta przed 1 maja 2004 r., a ostatnia po tej dacie, powinien skutkować przekształceniem ostatniej umowy w umowę na czas nieokreślony na podstawie art. 251 § 1 k.p.
Godne uwagi sformułowania
Uchwała powiększonego składu Sądu Najwyższego jest w danej sprawie wiążąca. • Ponieważ art. 251 § 1 k.p. nie ma zastosowania do umów zawieranych przed 1 maja 2004 r., w ustalonym stanie faktycznym nie można było przyjąć, że umowa o pracę zawarta przez strony 28 grudnia 2006 r. (...) była trzecią umową o pracę zawartą na czas określony, która z mocy tego przepisu (ex lege) przekształciła się w umowę zawartą na czas nieokreślony.
Skład orzekający
Katarzyna Gonera
przewodniczący-sprawozdawca
Bogusław Cudowski
członek
Halina Kiryło
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania art. 251 k.p. w przypadku umów na czas określony zawieranych przed i po dacie przystąpienia Polski do UE, w kontekście prawa unijnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z okresem przejściowym po wejściu w życie zmian w Kodeksie pracy i przystąpieniu do UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacji przepisów Kodeksu pracy w kontekście prawa unijnego, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców.
“Czy umowa na czas określony sprzed 20 lat może stać się umową na czas nieokreślony? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 13 630,74 PLN
odszkodowanie: 13 630,74 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.