I CSK 2005/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zapłatę dotacji, uznając niedopuszczalność drogi sądowej po nowelizacji przepisów.
Powódka złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego, które oddaliło jej zażalenie na odrzucenie pozwu. Sąd Okręgowy odrzucił pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c., uznając niedopuszczalność drogi sądowej. Sąd Apelacyjny podtrzymał to stanowisko. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że po nowelizacji ustawy o systemie oświaty, sprawy dotyczące dotacji należą do drogi administracyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez powódkę, E. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, przeciwko powiatowi w sprawie o zapłatę. Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z 30 września 2021 r. oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach, które odrzuciło pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. Powódka wniosła skargę kasacyjną, argumentując, że Sąd drugiej instancji błędnie ocenił kwestię dopuszczalności drogi sądowej. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. (oczywiste uzasadnienie skargi), stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie nosiło cech oczywistej wadliwości. Sąd Najwyższy podkreślił, że kwestia dopuszczalności drogi sądowej w sprawach o dotacje na podstawie dawnego art. 90 ustawy o systemie oświaty była rozstrzygana pozytywnie dla drogi sądowej jedynie w odniesieniu do okresu przed 1 stycznia 2017 r. Po nowelizacji ustawy, która wprowadziła art. 90 ust. 11, czynności związane z przyznaniem dotacji stały się czynnościami z zakresu administracji publicznej. W związku z tym, Sąd Apelacyjny zasadnie uznał niedopuszczalność drogi sądowej, co skutkowało odrzuceniem pozwu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powódki na rzecz pozwanego zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, po nowelizacji ustawy o systemie oświaty, która wprowadziła art. 90 ust. 11, czynności związane z przyznaniem dotacji są czynnościami z zakresu administracji publicznej, co wyłącza dopuszczalność drogi sądowej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo oraz treść art. 90 ust. 11 ustawy o systemie oświaty, stwierdził, że po wejściu w życie nowelizacji z dnia 23 czerwca 2016 r. (obowiązującej od 1 stycznia 2017 r.), sprawy dotyczące przyznawania dotacji należą do właściwości organów administracji publicznej i sądów administracyjnych, a nie sądów powszechnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
pozwany
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | powódka |
| powiat | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (13)
Główne
k.p.c. art. 199 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Odrzucenie pozwu następuje m.in. w przypadku, gdy droga sądowa jest niedopuszczalna.
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W przypadku odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy wydaje postanowienie.
Ustawa o systemie oświaty art. 90 § ust. 11
Czynności związane z przyznaniem dotacji są czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanka oczywistego uzasadnienia skargi kasacyjnej.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § 2
Określa czynności organów administracji publicznej podlegające kognicji sądów administracyjnych.
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
Zakres kosztów podlegających zwrotowi.
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie o kosztach w postanowieniu.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o postępowaniu apelacyjnym do postępowania kasacyjnego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 2 § pkt 6
Określa stawki opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu kasacyjnym.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 10 § ust. 4 pkt 2
Określa stawki opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu kasacyjnym.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 20
Określa zasady ustalania opłat za czynności radców prawnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Po nowelizacji ustawy o systemie oświaty, sprawy dotyczące przyznawania dotacji należą do właściwości organów administracji publicznej i sądów administracyjnych, a nie sądów powszechnych. Zaskarżone orzeczenie nie nosi cech oczywistej, rażącej naruszenia przepisów prawa lub podstawowych zasad praworządności, co wyklucza przyjęcie skargi kasacyjnej na podstawie art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Sąd drugiej instancji błędnie ocenił kwestię dopuszczalności drogi sądowej w rozpoznawanej sprawie.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania.
Skład orzekający
Marcin Krajewski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że sprawy dotyczące dotacji po nowelizacji ustawy o systemie oświaty należą do drogi administracyjnej, a nie sądowej."
Ograniczenia: Dotyczy spraw o dotacje na podstawie ustawy o systemie oświaty po nowelizacji z 2016 r. (obowiązującej od 1 stycznia 2017 r.).
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię zmiany właściwości sądu w sprawach dotyczących dotacji po zmianie przepisów, co ma znaczenie praktyczne dla wielu podmiotów.
“Droga sądowa zamknięta dla dotacji? Sąd Najwyższy wyjaśnia, gdzie szukać sprawiedliwości.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 2005/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko powiatowi [...] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 30 września 2021 r., sygn. akt I ACz 223/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 września 2021 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach, którym odrzucono pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła powódka, wnosząc o przyjęcie jej do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. z uwagi na błędną ocenę przez Sąd drugiej instancji kwestii dopuszczalności drogi sądowej w rozpoznawanej sprawie. Pozwany złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, w której domagał się odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania i zwrotu kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. oczywistym uzasadnieniu skargi. Przesłanka ta byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (zob. postanowienia SN: z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17; z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17; z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15). Skarżąca nie wykazała oczywistej wadliwości zaskarżonego orzeczenia w powyższym rozumieniu. Sąd drugiej instancji zasadnie wyjaśnia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że kwestia dopuszczalności drogi sądowej do dochodzenia roszczeń z tytułu dotacji na podstawie dawnego art. 90 ustawy o systemie oświaty została twierdząco przesądzona przez Sąd Najwyższy w dotychczasowym orzecznictwie, ale w odniesieniu do dotacji należnych za okres poprzedzający wejście w życie ustawy z 23 czerwca 2016 r. nowelizującej ustawę o systemie oświaty, tj. za okres przed 1 stycznia 2017 r. (zob. postanowienie SN z 18 lutego 2022 r., II CSKP 25/22, i powołane tam orzecznictwo). Wskazana nowelizacja wprowadziła do ustawy o systemie oświaty art. 90 ust. 11, który przesądza, że czynności związane z przyznaniem dotacji są czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też za trafne należało uznać stanowisko Sądu Apelacyjnego, który przyjął, że w rozpoznawanej sprawie droga sądowa jest niedopuszczalna, co skutkowało odrzuceniem pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. [as ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI