I PK 72/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowódka J. K. domagała się ustalenia istnienia stosunku pracy z pozwaną B. O., twierdząc, że mimo zawarcia przez pozwaną umów o świadczenie usług z firmami R. Sp. z o.o. i K. I. Sp. z o.o., które miały przejąć pracowników, faktycznie nadal pracowała dla pozwanej. Sądy niższych instancji (Rejonowy i Okręgowy) uznały, że umowy te stanowiły jedynie pozorny outsourcing pracowniczy, ponieważ nie doszło do rzeczywistego przejęcia substancji majątkowej przedsiębiorstwa pozwanej (maszyn, pomieszczeń, technologii), a jedynie do formalnego przeniesienia pracowników. Sąd Okręgowy podkreślił, że pozwana zachowała zaplecze materialne, struktury, organizację, podporządkowanie pracownicze i nadzór technologiczny, a spółki świadczyły jedynie usługi kadrowo-płacowe. Pozwana wniosła skargę kasacyjną, argumentując, że przejęcie zespołu pracowników, nawet bez przeniesienia własności składników majątkowych, może stanowić podstawę do zastosowania art. 23(1) k.p. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, kluczowe dla przejścia zakładu pracy jest zachowanie tożsamości przez przejmowaną część przedsiębiorstwa, co wymaga przejęcia decydującej części pracowników lub majątku. Sąd Najwyższy stwierdził, że w tej sprawie nie doszło do przejęcia substratu majątkowego niezbędnego do prowadzenia działalności, a jedynie do formalnego przeniesienia pracowników, co nie wypełnia hipotezy art. 23(1) k.p. Tym samym, powódka nadal pozostawała pracownikiem pozwanej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie kryteriów przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 23(1) k.p., zwłaszcza w kontekście umów outsourcingowych i braku przeniesienia substancji majątkowej.
Dotyczy specyficznej sytuacji pozornego outsourcingu pracowniczego, gdzie kluczowe składniki majątkowe nie zostały przeniesione. Interpretacja może być różna w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zawarcie umowy o świadczenie usług outsourcingowych, w ramach której dochodzi do przejęcia pracowników, ale bez przeniesienia substancji majątkowej przedsiębiorstwa, stanowi przejście zakładu pracy lub jego części w rozumieniu art. 23(1) k.p. i skutkuje zmianą pracodawcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zawarcie umowy o świadczenie usług outsourcingowych, w ramach której dochodzi do przejęcia pracowników, ale bez rzeczywistego przejęcia substancji majątkowej przedsiębiorstwa (maszyn, pomieszczeń, technologii), nie stanowi przejścia zakładu pracy lub jego części w rozumieniu art. 23(1) k.p. i nie skutkuje zmianą pracodawcy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, opierając się na orzecznictwie własnym i TSUE, podkreślił, że kluczowe dla zastosowania art. 23(1) k.p. jest zachowanie tożsamości przez przejmowaną część przedsiębiorstwa, co wymaga przejęcia decydującej części pracowników lub majątku. Samo przejęcie pracowników bez substratu majątkowego, przy zachowaniu przez dotychczasowego pracodawcę infrastruktury i kontroli nad działalnością, jest oceniane jako pozorny outsourcing pracowniczy, a nie przejście zakładu pracy.
Czy pracownik ma interes prawny w ustaleniu istnienia stosunku pracy z pierwotnym pracodawcą, jeśli uważa, że nie doszło do skutecznego przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, pracownik ma interes prawny w ustaleniu istnienia stosunku pracy z pierwotnym pracodawcą w rozumieniu art. 189 k.p.c., jeśli kwestionuje skuteczność przejścia zakładu pracy.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy uznał, że powódka ma interes prawny w żądaniu ustalenia istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem w następstwie zdarzenia wyczerpującego znamiona art. 23(1) k.p. Sąd Najwyższy nie zakwestionował tej przesłanki, skupiając się na meritum sprawy dotyczącej przejścia zakładu pracy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | powódka |
| B. O. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P. | spółka | pozwana |
Przepisy (5)
Główne
k.p. art. 23(1) § § 1
Kodeks pracy
Przepis ten określa skutki prawne przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, wiążąc je z transferem części lub całego zakładu pracy. Nie jest samoistną podstawą przejścia zakładu pracy, lecz określa skutki prawne takiego przejścia. Kluczowe jest zachowanie tożsamości przez przejmowaną część przedsiębiorstwa, co wymaga przejęcia decydującej części pracowników lub majątku.
k.p. art. 22 § § 1
Kodeks pracy
Definiuje stosunek pracy jako stosunek podporządkowania pracownika pracodawcy, który jest podstawową cechą tego stosunku.
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłankę interesu prawnego w żądaniu ustalenia istnienia stosunku prawnego lub prawa.
Pomocnicze
k.c. art. 58 § § 1
Kodeks cywilny
Dotyczy nieważności czynności prawnej sprzecznej z ustawą.
k.p. art. 3 § § 1
Kodeks pracy
Wspomniany w kontekście outsourcingu płacowo-kadrowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak rzeczywistego przejęcia substancji majątkowej przedsiębiorstwa przez spółki R. i K. • Zachowanie przez pozwaną zaplecza materialnego, struktur, organizacji, podporządkowania pracowniczego i nadzoru technologicznego. • Umowy z R. i K. stanowiły jedynie pozorny outsourcing pracowniczy (kadrowo-płacowy), a nie przejście zakładu pracy. • Przejęcie samych pracowników bez substratu majątkowego nie wypełnia hipotezy art. 23(1) k.p.
Odrzucone argumenty
Przejęcie zespołu pracowników, nawet bez przeniesienia własności składników majątkowych, może stanowić podstawę do zastosowania art. 23(1) k.p. • Dysponowanie składnikami majątkowymi przez nowy podmiot daje mu rzeczywistą możliwość kontynuowania zadań poprzedniego podmiotu. • Przejęcie zadań w postaci szycia odzieży nie musiało wiązać się z pozyskiwaniem kontraktów, w sytuacji stałego świadczenia usług na rzecz istniejącego przedsiębiorstwa pozwanej.
Godne uwagi sformułowania
pozorny outsourcing pracowniczy • nie doszło do przejęcia substancji majątkowej • przejście samych pracowników, bez przejścia wykorzystywanego przez nich substratu majątkowego • nie wypełnia hipotezy normy art. 23(1) k.p.
Skład orzekający
Bogusław Cudowski
przewodniczący
Zbigniew Myszka
członek
Marek Procek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 23(1) k.p., zwłaszcza w kontekście umów outsourcingowych i braku przeniesienia substancji majątkowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pozornego outsourcingu pracowniczego, gdzie kluczowe składniki majątkowe nie zostały przeniesione. Interpretacja może być różna w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska outsourcingu i jego potencjalnych pułapek prawnych, pokazując, że formalne umowy nie zawsze odzwierciedlają rzeczywisty stan prawny, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i pracowników.
“Outsourcing pracowniczy: kiedy formalna umowa chroni, a kiedy prowadzi do problemów?”
Sektor
odzieżowy
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.