Orzeczenie · 2004-09-23

I PK 541/03

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2004-09-23
SAOSPracyrozwiązanie umowy o pracęWysokanajwyższy
prawo pracyzwolnienie dyscyplinarnenieobecność w pracygotowość do pracyzdolność do pracybadania lekarskieart. 52 k.p.art. 81 k.p.art. 229 k.p.

Pracownica, po długotrwałej chorobie i w trakcie sporu o ustalenie stosunku pracy, nie została dopuszczona do pracy przez pracodawcę. Sąd Rejonowy zasądził na jej rzecz odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia oraz wynagrodzenie za okres gotowości do pracy, argumentując, że nieobecności w dniach 18 i 19 grudnia 2001 r. nie stanowiły ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, a niedopuszczenie do pracy po zakończeniu zwolnienia lekarskiego wynikało z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. Sąd Najwyższy częściowo uwzględnił kasację pracodawcy, uchylając wyrok w części dotyczącej wynagrodzenia za gotowość do pracy. Sąd Najwyższy wskazał na niewystarczające ustalenia faktyczne dotyczące gotowości pracownicy do świadczenia pracy, jej faktycznej zdolności do pracy oraz pozostawania w dyspozycji pracodawcy, co jest kluczowe dla zastosowania art. 81 § 1 k.p. Jednocześnie Sąd Najwyższy oddalił kasację w części dotyczącej odszkodowania za niezgodne z prawem zwolnienie, uznając, że nieobecność pracownicy w dniach 18 i 19 grudnia 2001 r. nie była ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych, a pracodawca miał wiedzę o jej stanie zdrowia i okolicznościach uniemożliwiających stawienie się do pracy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przesłanek przyznania wynagrodzenia za czas gotowości do pracy (art. 81 § 1 k.p.), obowiązków pracownika i pracodawcy w zakresie badań lekarskich po długotrwałej chorobie (art. 229 k.p.), oraz ocena ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika po długotrwałej chorobie, w trakcie sporu o stosunek pracy, z pracodawcą kwestionującym ten stosunek.

Zagadnienia prawne (3)

Czy odmowa poddania się kontrolnym badaniom lekarskim po długotrwałej chorobie uzasadnia niedopuszczenie pracownika do pracy bez prawa do wynagrodzenia, gdy wyłączną przyczyną tej odmowy są okoliczności leżące po stronie pracownika?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, odmowa poddania się kontrolnym badaniom lekarskim po długotrwałej chorobie uzasadnia niedopuszczenie pracownika do pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia, gdy wyłączną przyczyną tej odmowy są okoliczności leżące po stronie pracownika.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 229 § 4 k.p. pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy. Odmowa poddania się takim badaniom, gdy są one uzasadnione (np. po długotrwałej chorobie), stanowi podstawę do niedopuszczenia pracownika do pracy bez prawa do wynagrodzenia, jeśli przyczyna leży po stronie pracownika.

Czy pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas gotowości do pracy (art. 81 § 1 k.p.), gdy pracodawca kwestionuje istnienie stosunku pracy i nie dopuszcza pracownika do pracy, a pracownik nie wykazał w sposób wystarczający swojej gotowości do pracy, faktycznej zdolności do jej wykonywania i pozostawania w dyspozycji pracodawcy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie za czas gotowości do pracy, jeśli nie wykazał w sposób wystarczający wszystkich przesłanek z art. 81 § 1 k.p., w tym gotowości do pracy, faktycznej zdolności do jej wykonywania i pozostawania w dyspozycji pracodawcy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że dla przyznania wynagrodzenia za czas gotowości do pracy (art. 81 § 1 k.p.) konieczne jest wykazanie dwóch przesłanek: gotowości do pracy i doznania przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy. W tej sprawie pracownica nie wykazała w sposób wystarczający swojej gotowości do pracy, która obejmuje zamiar wykonywania pracy, faktyczną zdolność do świadczenia pracy, uzewnętrznienie tej gotowości oraz pozostawanie w dyspozycji pracodawcy. Samo prowadzenie sporu sądowego nie jest wystarczające.

Czy nieusprawiedliwiona nieobecność pracownika w pracy w dniach bezpośrednio poprzedzających i następujących po długotrwałej chorobie oraz pobycie w szpitalu, o której pracodawca wiedział, może stanowić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające zwolnienie dyscyplinarne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, taka nieobecność, jeśli wynika z przyczyn obiektywnych związanych ze stanem zdrowia i pracodawca ma o nich wiedzę, nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że nieobecność pracownicy w dniach 18 i 19 grudnia 2001 r. nie mogła być potraktowana jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, ponieważ wynikała z jej stanu zdrowia (badania lekarskie, skierowanie do szpitala), o czym pracodawca wiedział. Pracownica podjęła próby usprawiedliwienia nieobecności, a pracodawca kwestionował istnienie stosunku pracy aż do uprawomocnienia się wyroku.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania w części dotyczącej wynagrodzenia za gotowość do pracy; oddalenie kasacji w pozostałej części.
Strona wygrywająca
Częściowo pozwany (w zakresie uchylenia wyroku dot. wynagrodzenia za gotowość do pracy)

Strony

NazwaTypRola
Bożenna K.osoba_fizycznapowódka
Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Długoterminowej w A.instytucjapozwany

Przepisy (12)

Główne

k.p. art. 52 § § 1 pkt 1

Kodeks pracy

Ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych jako podstawa rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

k.p. art. 81 § § 1

Kodeks pracy

Wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy, jeżeli pracownik był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy.

k.p. art. 229 § § 4

Kodeks pracy

Obowiązek pracodawcy niedopuszczenia do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy.

Pomocnicze

k.p. art. 231

Kodeks pracy

Przejście zakładu pracy na innego pracodawcę.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar dowodu.

k.c. art. 300

Kodeks cywilny

Stosowanie przepisów Kodeksu cywilnego w sprawach z zakresu prawa pracy.

KPC art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wymogi formalne uzasadnienia orzeczenia.

KPC art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Zakres rozpoznania apelacji.

KPC art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Ocena dowodów przez sąd.

KPC art. 391

Kodeks postępowania cywilnego

Postępowanie apelacyjne.

KPC art. 393¹³ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w przedmiocie kasacji.

KPC art. 393¹²

Kodeks postępowania cywilnego

Oddalenie kasacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewystarczające ustalenia faktyczne dotyczące gotowości pracownicy do świadczenia pracy w okresie od 21 lutego 2002 r. do 26 października 2002 r. • Brak wykazania przez pracownicę faktycznej zdolności do świadczenia pracy i pozostawania w dyspozycji pracodawcy w rozumieniu art. 81 § 1 k.p. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 328 § 2 KPC, art. 382 KPC, art. 233 KPC) przez sądy niższych instancji.

Odrzucone argumenty

Nieusprawiedliwiona nieobecność pracownicy w dniach 18 i 19 grudnia 2001 r. stanowiła ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. • Pracownica nie musiała usprawiedliwiać swojej nieobecności w dniach 18 i 19 grudnia 2001 r. • Pracownica była gotowa do pracy od 21 lutego 2002 r. mimo braku dowodów.

Godne uwagi sformułowania

Odmowa poddania się kontrolnym badaniom lekarskim po długotrwałej chorobie uzasadnia niedopuszczenie pracownika do pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia, gdy wyłączną przyczyną tej odmowy są okoliczności leżące po stronie pracownika. • Przez pozostawanie w dyspozycji pracodawcy, jako element gotowości do pracy w rozumieniu art. 81 § 1 k.p., należy rozumieć stan, w którym pracownik może niezwłocznie na wezwanie pracodawcy podjąć pracę. • Faktyczna zdolność do świadczenia pracy oznacza pełną zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania obowiązków pracowniczych.

Skład orzekający

Herbert Szurgacz

przewodniczący

Krystyna Bednarczyk

członek

Katarzyna Gonera

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyznania wynagrodzenia za czas gotowości do pracy (art. 81 § 1 k.p.), obowiązków pracownika i pracodawcy w zakresie badań lekarskich po długotrwałej chorobie (art. 229 k.p.), oraz ocena ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika po długotrwałej chorobie, w trakcie sporu o stosunek pracy, z pracodawcą kwestionującym ten stosunek.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii prawa pracy, takich jak prawa pracownika po długotrwałej chorobie, obowiązki pracodawcy w zakresie dopuszczenia do pracy oraz zasady przyznawania wynagrodzenia za czas gotowości do pracy. Jest to istotne dla prawników pracy i pracodawców.

Czy pracownik po długiej chorobie musi udowodnić swoją 'gotowość do pracy', aby dostać wynagrodzenie?

Dane finansowe

wynagrodzenie za pracę (za gotowość świadczenia pracy): 8524,39 PLN

odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia: 3147,69 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst