I PK 47/19

Sąd Najwyższy2020-08-10
SNPracywynagrodzenie za pracęŚrednianajwyższy
godziny nadliczbowekoszty procesucofnięcie skargi kasacyjnejCOVID-19terminy procesoweSąd Najwyższypostanowienie uzupełniające

Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie o umorzeniu postępowania kasacyjnego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz powoda, uwzględniając wpływ przepisów o COVID-19 na bieg terminów procesowych.

Powód wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego o umorzeniu postępowania kasacyjnego, domagając się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy uznał wniosek za uzasadniony, stwierdzając, że wniosek o zasądzenie kosztów został złożony w terminie, mimo zawieszenia biegu terminów procesowych w związku z pandemią COVID-19. Postanowienie zostało uzupełnione o zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 1.350 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek powoda o uzupełnienie postanowienia z dnia 16 kwietnia 2020 r., którym umorzono postępowanie kasacyjne z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej przez stronę pozwaną. Powód domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o uzupełnienie postanowienia, jak i wniosek o zasądzenie kosztów, zostały złożone w terminie. Kluczowe znaczenie miało zastosowanie przepisów ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, które zawiesiły bieg terminów procesowych od 31 marca do 23 maja 2020 r. Nawet jeśli pismo pozwanego o cofnięciu skargi kasacyjnej dotarło do pełnomocnika powoda 20 marca 2020 r., dwutygodniowy termin na złożenie wniosku o przyznanie kosztów został zawieszony. W związku z tym, wniosek powoda złożony 20 kwietnia 2020 r. był skuteczny. Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie, dodając punkt zasądzający od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.350 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek został złożony w terminie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że dwutygodniowy termin na złożenie wniosku o przyznanie kosztów, wynikający z art. 203 § 3 k.p.c. w związku z art. 398(21) k.p.c., został zawieszony na mocy art. 15zzs ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z COVID-19. W związku z tym, wniosek złożony w okresie zawieszenia terminów był skuteczny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uzupełnienie postanowienia i zasądzenie kosztów

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
Z. L.osoba_fizycznapowód
J. Spółka Akcyjna w J.spółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 351 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu.

k.p.c. art. 351 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w postaci wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów lub natychmiastowej wykonalności.

k.p.c. art. 203 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

W razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Odpowiednie stosowanie tego przepisu do cofnięcia skargi kasacyjnej oznacza, że w razie cofnięcia skargi przewodniczący zawiadamia o cofnięciu skargi stronę przeciwną, która może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów.

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Do cofnięcia skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o cofnięciu pozwu.

ustawa o COVID-19 art. 15zzs

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych od 31 marca do 23 maja 2020 r.

Pomocnicze

k.p.c. art. 361

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące uzupełnienia wyroku mają odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

k.p.c. art. 391 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o uzupełnienie postanowienia o kosztach został złożony w terminie, mimo cofnięcia skargi kasacyjnej, ze względu na zawieszenie biegu terminów procesowych w związku z COVID-19. Sąd Najwyższy ma obowiązek uzupełnić postanowienie o rozstrzygnięcie o kosztach, jeśli strona o nie wniosła, a sąd o nich nie orzekł.

Godne uwagi sformułowania

wniosku powoda o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2020 r., sygn. akt I PK 47/19 dotychczasową treść oznacza jako pkt 1., a ponadto dodaje pkt 2. o treści: „2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.” Sąd Najwyższy odczekał ponad dwa tygodnie (zgodnie z art. 203 § 3 k.p.c.) i dopiero po bezskutecznym upływie terminu na odniesienie się przez pełnomocnika powoda do oświadczenia o cofnięciu skargi kasacyjnej – umorzył postępowanie kasacyjne. Pismo zawierające wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego datowane na 8 czerwca 2020 r. (wpłynęło do Sądu Najwyższego 16 czerwca 2020 r.) zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 351 § 1 k.p.c. Wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych trwało od 31 marca do 23 maja 2020 r.

Skład orzekający

Katarzyna Gonera

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o zawieszeniu terminów procesowych w związku z COVID-19 oraz możliwość uzupełnienia postanowienia o koszty procesu po cofnięciu skargi kasacyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia skargi kasacyjnej i wpływu przepisów covidowych na biegi terminów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o COVID-19 w kontekście prawnym, co jest nadal aktualne i interesujące dla prawników. Pokazuje również, jak można skutecznie dochodzić zwrotu kosztów po cofnięciu skargi.

Pandemia COVID-19 a koszty procesu: Sąd Najwyższy wyjaśnia, jak dochodzić zwrotu pieniędzy po cofnięciu skargi kasacyjnej.

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 1350 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I PK 47/19
POSTANOWIENIE
Dnia 10 sierpnia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Gonera
w sprawie z powództwa Z. L.
‎
przeciwko J.  Spółce Akcyjnej w J.
‎
o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 sierpnia 2020 r.,
‎
wniosku powoda o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
‎
16 kwietnia 2020 r., sygn. akt I PK 47/19,
uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
‎
16 kwietnia 2020 r., I PK 47/19, w ten sposób, że dotychczasową treść oznacza jako pkt 1., a ponadto dodaje pkt 2. o treści:
„2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.”
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2020 r. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej przez stronę pozwaną.
Pismo strony pozwanej z 19 marca 2020 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi powoda w trybie art. 132 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odczekał ponad dwa tygodnie (zgodnie z art. 203 § 3 k.p.c.) i dopiero po bezskutecznym upływie terminu na odniesienie się przez pełnomocnika powoda do oświadczenia o cofnięciu skargi kasacyjnej – umorzył postępowanie kasacyjne.
Oświadczenie pełnomocnika powoda o wyrażeniu zgody na cofnięcie skargi kasacyjnej zawierające wniosek o zasądzenie kosztów procesu (pismo procesowe z 20 kwietnia 2020 r.) wpłynęło do Sądu Najwyższego  27 kwietnia 2020 r. już po wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania kasacyjnego.
Następnie pełnomocnik powoda złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2020 r. o rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego powoda, ewentualnie („z ostrożności procesowej”) ponowił wniosek o zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Pismo zawierające wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego datowane na 8 czerwca 2020 r. (wpłynęło do Sądu Najwyższego 16 czerwca 2020 r.) zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 351 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik powoda powołał się na zawieszenie terminów procesowych w okresie od 13 marca do 23 maja 2020 r. na mocy art. 15zzs ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2020 r. został wniesiony w terminie i okazał się uzasadniony.
Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu (art. 361 k.p.c.). Uzupełnienie postanowienia może dotyczyć także rozstrzygnięcia o kosztach procesu, jeżeli strona wniosła o ich zasądzenie, a sąd o nich nie orzekł. Zgodnie z art. 351 § 3 k.p.c. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w postaci wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów lub natychmiastowej wykonalności.
Do cofnięcia skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o cofnięciu pozwu (art. 398
21
w związku z art. 391 § 2 k.p.c.). Zgodnie z art. 203 § 3 k.p.c. w razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Odpowiednie stosowanie tego przepisu do cofnięcia skargi kasacyjnej oznacza, że w razie cofnięcia skargi przewodniczący zawiadamia o cofnięciu skargi stronę przeciwną, która może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów.
Pełnomocnik powoda wniósł o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego (pismo z 20 kwietnia 2020 r.), ponieważ powód zastępowany przez pełnomocnika złożył w rozpoznawanej sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną, zaś cofnięcie skargi jest w jego ocenie równoznaczne z przegraniem sprawy przez skarżącą stronę pozwaną.
Należało przyjąć, że wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego został złożony w terminie.
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374, poz. 695) w art. 15zzs wprowadziła wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych. Wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych trwało od 31 marca do 23 maja 2020 r. Nawet w razie przyjęcia, że pismo pełnomocnika strony pozwanej z 19 marca 2020 r., zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej, dotarło do pełnomocnika powoda następnego dnia, czyli 20 marca 2020 r. (pełnomocnik powoda nie ujawnił, kiedy otrzymał to pismo), to dwutygodniowy termin z art. 203 § 3 k.p.c. został zawieszony z dniem 31 marca 2020 r. i jego zawieszenie trwało do 23 maja 2020 r. Złożenie przez pełnomocnika powoda pisma procesowego zawierającego wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w dniu 20 kwietnia 2020 r. nastąpiło przed „odwieszeniem” biegu zawieszonych terminów procesowych.
W tej sytuacji faktycznej i prawnej istniały podstawy do uzupełnienia postanowienia Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2020 r. o rozstrzygnięcie o kosztach procesu, co dotyczyło zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, co Sąd Najwyższy uczynił na podstawie art. 351 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. w związku z art. 398
21
k.p.c. i art. 391 § 1 i 2 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI