I PK 390/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania w sprawie o przywrócenie do pracy, uznając brak istotnego zagadnienia prawnego.
Powód J. A. domagał się przywrócenia do pracy po zwolnieniu przez Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej Spółkę z o.o. w T. z powodu przebywania na terenie zakładu w stanie po spożyciu alkoholu. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok zwalniający pracownika. Powód wniósł kasację, jednak Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 393 KPC, odmówił jej przyjęcia do rozpoznania z uwagi na brak istotnego zagadnienia prawnego.
Sprawa dotyczy roszczenia pracownika J. A. o przywrócenie do pracy w Przedsiębiorstwie Komunikacji Samochodowej Spółce z o.o. w T. Sąd Okręgowy w T. utrzymał w mocy wyrok z dnia 11 marca 2003 r., który oddalił powództwo. Podstawą zwolnienia pracownika było naruszenie regulaminu pracy poprzez przebywanie na terenie zakładu w stanie po spożyciu alkoholu. Powód wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2003 r., postanowił odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 393 KPC, który pozwala na odmowę przyjęcia kasacji, gdy nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie ma potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, a kasacja nie jest oczywiście bezzasadna. Sąd Najwyższy stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 393 § 2 KPC, a analiza pod kątem § 1 tego przepisu również uzasadnia odmowę. Sąd wskazał, że pytania postawione w kasacji dotyczące stosowania art. 52 § 1 pkt 1 KP do pracownika na urlopie oraz ciężaru dowodu, mają jedynie sens retoryczny i nie mają znaczenia dla rozpatrywanej sprawy, ponieważ podstawa faktyczna zwolnienia (przebywanie na terenie zakładu w stanie po spożyciu alkoholu) nie była kwestionowana.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, ale nie ma to znaczenia w tej sprawie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pytanie to ma jedynie sens retoryczny i nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, ponieważ podstawa faktyczna zwolnienia (przebywanie na terenie zakładu w stanie po spożyciu alkoholu) nie była kwestionowana przez powoda.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia kasacji do rozpoznania
Strona wygrywająca
Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej Spółka z o. o. w T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. A. | osoba_fizyczna | powód |
| Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej Spółka z o. o. w T. | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
KPC art. 393 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Pomocnicze
KPC art. 393 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania, Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania.
KP art. 52 § § 1 pkt 1
Kodeks pracy
Pracownik podlega karze określonej w art. 108, a na wniosek pracodawcy pracodawca może rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika m.in. w razie ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego uzasadniający odmowę przyjęcia kasacji. Kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna nie występuje istotne zagadnienie prawne nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów tylko sens retoryczny – bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy
Skład orzekający
Jerzy Kwaśniewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania kasacji w sprawach pracowniczych, w szczególności kryteria odmowy przyjęcia kasacji przez Sąd Najwyższy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy odmowy przyjęcia kasacji, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, co ogranicza jego wartość dowodową w kwestiach materialnoprawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest rutynowa pod względem proceduralnym, dotyczy odmowy przyjęcia kasacji z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I PK 390/03 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2003 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. A. przeciwko Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej Spółce z o. o. w T. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 października 2003 r., kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 11 marca 2003 r., odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zgodnie z art. 393 KPC, jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1). W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 KPC, a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania. 2 Podstawę rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z art. 52 § 1 KP stanowiło ustalenie, że powód będąc pracownikiem pozwanego Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej ze swojej winy i z naruszeniem wyraźnego zakazu z regulaminu pracy, przebywał na terenie zakładu pracy w stanie po spożyciu alkoholu. W związku z podstawami wyroku, z których podstawa faktyczna nie jest przez powoda kwestionowana, tylko sens retoryczny – bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy – mają pytania postawione w kasacji: czy art. 52 § 1 pkt 1 KP może dotyczyć pracownika będącego na urlopie i czy ciężar dowodu spoczywa na pracodawcy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI