Orzeczenie · 2017-02-01

I PK 315/15

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2017-02-01
SNPracyodpowiedzialność materialna pracownikówWysokanajwyższy
odpowiedzialność materialnaszkoda pracowniczakredyt kupieckinaruszenie obowiązkówwina umyślnawina nieumyślnaSąd Najwyższyprawo pracy

Przedsiębiorstwo Handlowe „A.” dochodziło od byłego kierownika hurtowni W.S. zapłaty ponad 410 tys. zł tytułem szkody wynikłej z nieuprawnionego wydania towaru klientowi K.S. ponad przyznany limit kredytowy. Sąd Okręgowy zasądził część kwoty, a Sąd Apelacyjny oddalił obie apelacje stron. Sąd Apelacyjny ustalił, że pozwany wydał towar o wartości ponad 568 tys. zł klientowi, który wyczerpał limit kredytowy i zalegał z płatnościami, co naruszyło jego obowiązki pracownicze. Sąd Apelacyjny nie uznał jednak odpowiedzialności pozwanego za szkodę wyrządzoną umyślnie, lecz jedynie nieumyślnie, ograniczając jego odpowiedzialność do trzymiesięcznego wynagrodzenia. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, wskazując na potrzebę ponownego rozpoznania sprawy. Kluczowe wątpliwości dotyczyły oceny winy pozwanego (czy była umyślna z zamiarem ewentualnym, czy nieumyślna), co ma istotne znaczenie dla wysokości odszkodowania. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na brak precyzyjnych ustaleń dotyczących ceny towarów, możliwości nabycia własności od osoby nieuprawnionej, a także na potencjalne naruszenie przepisów prawa karnego skarbowego przez pozwanego. Podkreślono również znaczenie prawomocnego wyroku karnego dla oceny roszczeń cywilnych oraz potrzebę rozważenia zastosowania art. 363 § 1 k.c. i art. 405 k.c. w kontekście związku przyczynowego i przyczynienia się poszkodowanego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie charakteru winy pracownika (umyślna vs. nieumyślna) w kontekście odpowiedzialności materialnej, ocena związku przyczynowego i przyczynienia się poszkodowanego, a także zasady prowadzenia postępowania dowodowego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika zarządzającego hurtownią i wydającego towar ponad limit kredytowy.

Zagadnienia prawne (4)

Czy pracownik, który wydał towar ponad przyznany limit kredytowy, działając wbrew zakazom przełożonych i wiedząc o wyczerpaniu limitu przez klienta, wyrządził szkodę umyślnie (z zamiarem ewentualnym) czy nieumyślnie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy uznał, że ocena ta nie została przekonująco uzasadniona w zaskarżonym wyroku i wymaga ponownego rozpoznania, wskazując, że takie działanie może być ocenione jako umyślne z zamiarem ewentualnym.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy analizuje pojęcie winy umyślnej i nieumyślnej w prawie pracy, wskazując, że umyślne wyrządzenie szkody następuje, gdy sprawca chce wyrządzić szkodę lub godzi się na jej nastąpienie. W realiach sprawy, wydanie towaru ponad limit przy świadomości ryzyka mogło być objęte zamiarem ewentualnym.

Czy istnieje adekwatny związek przyczynowy między działaniem pracownika a szkodą, jeśli pracodawca nie podjął wystarczających kroków do wyegzekwowania należności od klienta?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy wskazał, że Sąd Apelacyjny powinien rozważyć zastosowanie art. 363 § 1 k.c. i art. 405 k.c. w kontekście związku przyczynowego i przyczynienia się poszkodowanego, podkreślając, że poszkodowany nie ma obowiązku podejmowania starań zmierzających do zmniejszenia szkody, chyba że mogą być podjęte bez obciążeń.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na potrzebę analizy, czy pracodawca podjął wystarczające kroki do odzyskania należności od klienta, co może wpływać na ocenę związku przyczynowego i rozmiaru szkody. Rozważenia wymagało również, czy pracodawca przyczynił się do powstania lub powiększenia szkody.

Czy ustalenia faktyczne dokonane w oparciu o dowód przeprowadzony w innym postępowaniu (opinia biegłego z sprawy karnej) bez jego ponownego przeprowadzenia w postępowaniu cywilnym naruszają zasady postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna powoda słusznie wskazuje na dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w sprawie karnej bez możliwości odniesienia się przez strony do zawartych w niej twierdzeń, co narusza przepisy postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy przychylił się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, wskazując na wadliwość ustaleń faktycznych opartych na dowodzie z opinii biegłego z innego postępowania, bez jego ponownego przeprowadzenia i umożliwienia stronom odniesienia się do niego.

Czy prawidłowe było ustalenie, że pozwany nie ponosi odpowiedzialności materialnej za mienie powierzone?

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy odnotował, że w skargach kasacyjnych nie kwestionowano oceny, że pozwany nie ponosi odpowiedzialności materialnej za mienie powierzone (art. 124 i następne k.p.).

Uzasadnienie

Kwestia odpowiedzialności za mienie powierzone nie była przedmiotem sporu w postępowaniu kasacyjnym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Przedsiębiorstwo Handlowe "A." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K.spółkapowódka
W.S.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (22)

Główne

k.p. art. 114

Kodeks pracy

k.p. art. 122

Kodeks pracy

Pomocnicze

k.p. art. 52 § § 1 pkt 1

Kodeks pracy

k.p. art. 119

Kodeks pracy

k.p. art. 124

Kodeks pracy

k.c. art. 363 § § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 405

Kodeks cywilny

k.c. art. 535

Kodeks cywilny

k.c. art. 169 § § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 341

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 398 § 15 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 235 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 236

Kodeks postępowania cywilnego

k.k.s. art. 54

Kodeks karny skarbowy

k.k. art. 296 § § 1

Kodeks karny

u.p.t.u. art. 106 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Rozporządzenie Ministra Finansów art. 9 § § 1

Rozporządzenie Ministra Finansów art. 28 § listopada 2008 r.

Rozporządzenie Rady Ministrów art. 10 § października 1975 r.

Rozporządzenie Ministra Finansów art. 25 § maja 2005 r.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów postępowania przez oparcie ustaleń na dowodzie z opinii biegłego z innej sprawy bez jej ponownego przeprowadzenia. • Potrzeba ponownego zbadania charakteru winy pracownika (umyślna vs. nieumyślna) i jej wpływu na wysokość szkody. • Konieczność analizy związku przyczynowego i ewentualnego przyczynienia się pracodawcy do szkody.

Godne uwagi sformułowania

Ocena tych kwestii w zaskarżonym wyroku nie została przekonująco uzasadniona. • Wina umyślna pracownika występuje wtedy, gdy ma on możliwość przewidywania, że jego bezprawne zachowanie wyrządzi szkodę, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że szkoda nie nastąpi (niedbalstwo), bądź wówczas, gdy pracownik nie przewiduje możliwości powstania szkody, choć w okolicznościach sprawy mógł i powinien przewidzieć jej powstanie (lekkomyślność). • Wina umyślna natomiast istnieje wówczas, gdy sprawca chce wyrządzić szkodę w mieniu pracodawcy i celowo do tego zmierza (zamiar bezpośredni) lub gdy mając świadomość szkodliwych skutków swego działania i przewidując ich nastąpienie, godzi się na nie, choć nie zmierza bezpośrednio do wyrządzenia szkody (zamiar ewentualny). • Nikt nie może przenieść na inną osobę więcej praw niż sam posiada (nemo plus iuris ad alium transferre potest, quam ipse habet). • Działanie pozwanego, stanowiące niewątpliwie naruszenie jego obowiązków, nie było nakierowane na wyrządzenie szkody powódce ani bezpośrednio ani przez godzenie się na taką szkodę.

Skład orzekający

Katarzyna Gonera

przewodniczący

Halina Kiryło

członek

Krzysztof Staryk

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie charakteru winy pracownika (umyślna vs. nieumyślna) w kontekście odpowiedzialności materialnej, ocena związku przyczynowego i przyczynienia się poszkodowanego, a także zasady prowadzenia postępowania dowodowego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika zarządzającego hurtownią i wydającego towar ponad limit kredytowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności pracownika za szkodę wyrządzoną pracodawcy, co jest częstym problemem w praktyce. Kluczowe jest rozróżnienie między winą umyślną a nieumyślną, co ma bezpośredni wpływ na wysokość odszkodowania.

Czy pracownik, który stracił dla firmy tysiące złotych, działał umyślnie czy nieumyślnie? Sąd Najwyższy analizuje granice odpowiedzialności pracowniczej.

Dane finansowe

WPS: 410 128,17 PLN

częściowe zasądzenie od pozwanego: 26 111,49 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst