I PK 236/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła roszczenia lekarza D. W. G. o wynagrodzenie za czas pozostawania w gotowości do świadczenia pracy, tzw. dyżury „pod telefonem”, w kwocie 45.857,90 zł. Sąd Rejonowy w C. zasądził tę kwotę, uznając, że powód, jako ordynator oddziału, był zobowiązany przez pracodawcę do pełnienia takich dyżurów poza godzinami pracy, a za każdą godzinę gotowości przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 50% stawki godzinowej, zgodnie z art. 98 ustawy o działalności leczniczej. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację szpitala, akceptując ustalenia i wykładnię prawa. Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego szpitala. Szpital zarzucał naruszenie przepisów materialnych, w tym art. 29 k.p. (brak pisemnego ustalenia warunków dyżuru), art. 151^4 k.p. (pominięcie funkcji kierowniczych ordynatora), art. 98 ustawy o działalności leczniczej (niezasadne zastosowanie do osoby z funkcjami administracyjnymi) oraz art. 16m ust. 7 ustawy o zawodzie lekarza (niezastosowanie do kierownika stażu). Podniesiono również zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zakresie oceny dowodów. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano, że to na pracodawcy ciąży obowiązek organizacji pracy i czasu pracy, a przepisy ustawy o działalności leczniczej (art. 98 w zw. z art. 95) regulują możliwość zobowiązania pracowników medycznych do pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych poza podmiotem leczniczym i prawo do wynagrodzenia w wysokości 50% stawki godzinowej. Sąd podkreślił, że funkcja ordynatora nie przesuwa go do kategorii pracowników administracyjnych i nie wyłącza stosowania art. 98 o.d.l., a obowiązki związane z nadzorem nad stażystami nie krzyżują się z obowiązkiem pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń. Sąd Najwyższy uznał również, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie może stanowić podstawy skargi kasacyjnej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną i zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie prawa lekarzy do wynagrodzenia za dyżury „pod telefonem” na podstawie ustawy o działalności leczniczej oraz obowiązków pracodawcy w zakresie organizacji czasu pracy i wynagradzania.
Dotyczy specyficznej sytuacji lekarzy zatrudnionych w szpitalach wykonujących stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, zobowiązanych do pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń poza podmiotem leczniczym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy lekarz zatrudniony w szpitalu, który pozostawał w gotowości do świadczenia pracy poza godzinami pracy (tzw. dyżur „pod telefonem”) na polecenie pracodawcy, ma prawo do wynagrodzenia za ten czas na podstawie art. 98 ustawy o działalności leczniczej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, lekarz ma prawo do wynagrodzenia za czas pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych poza podmiotem leczniczym, zgodnie z art. 98 ustawy o działalności leczniczej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pracodawca ma obowiązek organizowania pracy i czasu pracy, a przepisy ustawy o działalności leczniczej (art. 98 w zw. z art. 95) przewidują możliwość zobowiązania pracowników medycznych do pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych poza podmiotem leczniczym i prawo do wynagrodzenia w wysokości 50% stawki godzinowej. Funkcja ordynatora nie wyłącza stosowania tych przepisów.
Czy ordynator oddziału szpitalnego, ze względu na swoją funkcję kierowniczą i obowiązki nadzoru, jest wyłączony z możliwości otrzymania wynagrodzenia za dyżury „pod telefonem” na podstawie art. 98 ustawy o działalności leczniczej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pełnienie funkcji ordynatora nie przesuwa lekarza do kategorii pracowników administracyjnych i nie wyłącza go z prawa do wynagrodzenia za gotowość do udzielania świadczeń zdrowotnych na podstawie art. 98 ustawy o działalności leczniczej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że status pracowniczy ordynatora jest określony przez ustawę o działalności leczniczej, a pełnienie funkcji ordynatora nie wpływa na jego prawo do wynagrodzenia za dyżury „pod telefonem”, gdyż obowiązki te są odrębne i mają inne źródła regulacji.
Czy naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) może stanowić samodzielną podstawę skargi kasacyjnej?
Odpowiedź sądu
Nie, zgodnie z art. 398^3 § 3 k.p.c., przepis art. 233 § 1 k.p.c. nie może stanowić uzasadnionej podstawy skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy przypomniał, że ocena dowodów przez sądy niższych instancji, nawet jeśli jest błędna, nie może być podstawą zarzutu w skardze kasacyjnej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. W. G. | osoba_fizyczna | powód |
| Specjalistyczny Szpital Wojewódzki w C. | instytucja | pozwany |
Przepisy (12)
Główne
u.dz.l. art. 98
Ustawa o działalności leczniczej
Za każdą godzinę pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego. Dotyczy pracowników medycznych z wyższym wykształceniem, zatrudnionych w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, zobowiązanych do pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych poza podmiotem leczniczym.
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.p. art. 94 § pkt 2
Kodeks pracy
Obowiązek pracodawcy organizowania pracy w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy oraz osiągnięcie wysokiej wydajności i należytej jakości pracy.
k.p. art. 149 § § 1
Kodeks pracy
Pracodawca jest obowiązany do prowadzenia ewidencji czasu pracy.
k.p. art. 151^4
Kodeks pracy
Przepis dotyczący czasu pracy kierownika wyodrębnionej komórki organizacyjnej, który nie miał zastosowania w sprawie.
k.p. art. 22 § § 1
Kodeks pracy
Definicja stosunku pracy.
u.dz.l. art. 95
Ustawa o działalności leczniczej
Definicja i zasady pełnienia dyżuru medycznego w zakładzie leczniczym.
u.z.l. art. 16m § ust. 7
Ustawa o zawodzie lekarza i lekarza dentysty
Obowiązki kierownika specjalizacji, które nie kolidują z obowiązkiem pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasady oceny dowodów, które nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 398^13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi sądów niższych instancji.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach procesu w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasady orzekania o kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracodawca ma obowiązek organizowania pracy i czasu pracy. • Przepisy ustawy o działalności leczniczej (art. 98 w zw. z art. 95) regulują prawo lekarzy do wynagrodzenia za gotowość do udzielania świadczeń zdrowotnych poza podmiotem leczniczym. • Funkcja ordynatora nie wyłącza stosowania art. 98 u.dz.l. • Obowiązki ordynatora związane z nadzorem nad stażystami są odrębne od obowiązku pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 29 k.p. przez brak pisemnego ustalenia warunków dyżuru. • Naruszenie art. 151^4 k.p. przez pominięcie funkcji kierowniczych ordynatora. • Naruszenie art. 98 u.dz.l. przez niezasadne zastosowanie do osoby z funkcjami administracyjnymi. • Naruszenie art. 16m ust. 7 u.z.l. przez niezastosowanie do kierownika stażu. • Naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w zakresie oceny dowodów.
Godne uwagi sformułowania
to na pracodawcy ciąży obowiązek organizowania pracy • pozostawanie w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych poza pomiotem leczniczym • wynagrodzenie w wysokości 50% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego • funkcja ordynatora nie przesuwa go do kategorii pracowników administracyjnych • zarzut prawa procesowego (...) pozostaje poza zakresem oceny Sądu Najwyższego
Skład orzekający
Halina Kiryło
przewodniczący
Bohdan Bieniek
sprawozdawca
Romualda Spyt
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawa lekarzy do wynagrodzenia za dyżury „pod telefonem” na podstawie ustawy o działalności leczniczej oraz obowiązków pracodawcy w zakresie organizacji czasu pracy i wynagradzania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji lekarzy zatrudnionych w szpitalach wykonujących stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, zobowiązanych do pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń poza podmiotem leczniczym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu wynagradzania za dyżury medyczne, który jest istotny dla wielu pracowników służby zdrowia i pracodawców. Wyrok Sądu Najwyższego wyjaśnia kluczowe kwestie prawne.
“Lekarz wygrał z dyrektorem: Sąd Najwyższy potwierdził prawo do wynagrodzenia za dyżury „pod telefonem”!”
Dane finansowe
WPS: 45 857,9 PLN
wynagrodzenie za czas pozostawania w gotowości do świadczenia pracy: 45 857,9 PLN
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.