I PK 176/05

Sygn. akt I PK 176/05 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 23 lutego 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Józef Iwulski 
 
 
w sprawie z powództwa J. B. i in.,   
przeciwko Polskim Kolejom Państwowym Spółce Akcyjnej w Warszawie 
o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 lutego 2006 r., 
kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń 
Społecznych w K. 
z dnia 20 stycznia 2005 r., sygn. akt IX Pa …/04, 
 
odrzuca kasację. 
 
 
Uzasadnienie 
 
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r., IX Pa …/04, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy 
i Ubezpieczeń Społecznych w K. oddalił apelację strony pozwanej Polskich Kolei 
Państwowych SA w Warszawie od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w B. z 
dnia 7 maja 2004 r., V P …/03. Odpis wyroku Sądu drugiej instancji z 
uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony pozwanej w dniu 10 marca 
2005 r. Kasacja strony pozwanej została wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. 
W odpowiedzi na kasację pełnomocnik powoda M. F. zarzucił między innymi, 
że kasacja została wniesiona po upływie miesięcznego terminu określonego w art. 
3934 § 1 k.p.c., gdyż upłynął on 11 kwietnia 2005 r. 

 
 
2 
W piśmie procesowym z dnia 8 sierpnia 2005 r. pełnomocnik strony 
pozwanej podniósł, że jego zdaniem termin do wniesienia kasacji wynosił dwa 
miesiące i upływał w dniu 10 maja 2005 r. Przedstawił ocenę, że zgodnie z art. 3 
ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania 
cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 
13, poz. 98), sprawy wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się od tego 
dnia według tej ustawy, z tym, że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia 
wydanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej 
do rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe. Zdaniem strony pozwanej, 
przepisy dotychczasowe stosuje się w zakresie  podstaw kasacji (art. 3921 k.p.c.), 
odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c.) oraz "podstaw 
kreatywnych kasacji" (art. 3933 k.p.c.). Natomiast termin do wniesienia kasacji, a od 
6 lutego 2005 r. skargi kasacyjnej, wynosi 2 miesiące, bowiem w art. 3 ustawy 
nowelizującej nie ujęto postanowień w zakresie odrzucenia kasacji, "który to termin 
jest samodzielną oddzielnie uregulowaną instytucją i dotyczy między innymi 
uchybienia terminowi do jej wniesienia; wyspecyfikowanie prawa odmowy przyjęcia 
kasacji do rozpoznania z pominięciem instytucji odrzucenia wzmacnia tę 
argumentację". 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Z art. 3 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego wynika 
zasada bezpośredniego stosowania nowych przepisów. Wyjątkiem jest stosowanie 
przepisów dotychczasowych do kasacji wniesionych od wyroków sądów drugiej 
instancji wydanych przed wejściem w życie nowelizacji (przed dniem 6 lutego 2005 
r.). Z takim wyrokiem mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie (wyrok z dnia 
20 stycznia 2005 r.). W takiej sytuacji przepisy dotychczasowe stosuje się do 
"złożenia i rozpoznania kasacji" oraz do "odmowy przyjęcia jej do rozpoznania". W 
konkretnym przypadku chodzi o rozumienie pojęcia "złożenie" kasacji. Analizowany 
przepis nie rozróżnia poszczególnych elementów, które można przypisać pojęciu 
"złożenie" kasacji, a w szczególności wskazanych przez stronę pozwaną podstaw i 
"podstaw kreatywnych" kasacji oraz terminu do jej wniesienia. Nie może budzić 
wątpliwości, że wniesienie kasacji i termin do tego wyznaczony jest elementem 
pojęcia "złożenie" kasacji. Skoro przepis nie dokonuje w tym zakresie rozróżnienia, 

 
 
3 
to nie można go wyprowadzać w drodze wykładni. Do wniesienia kasacji i terminu 
dokonania tej czynności, w przypadku wyroków sądów drugiej instancji zapadłych 
przed wejściem w życie nowelizacji, należy więc jako do czynności objętych 
pojęciem "złożenia" kasacji, stosować przepisy dotychczasowe. Za poglądem 
strony pozwanej, że termin do wniesienia kasacji w takim przypadku jest określony 
przez nowe przepisy, nie przemawia wyróżnienie w art. 3 ustawy nowelizacyjnej 
czynności Sądu Najwyższego polegającej na odmowie przyjęcia kasacji do 
rozpoznania. Wyróżnienie to było potrzebne dlatego, że nie jest to element 
"złożenia" kasacji, a także nie jest to czynność mieszcząca się w pojęciu 
"rozpoznania kasacji". Ustawodawca, chcąc wyeliminować wątpliwości dotyczące 
stosowania nowych lub dotychczasowych przepisów do tak zwanego przedsądu 
(por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 
r., III CZP 49/00, OSNC 2001 nr 4, poz. 53; Przegląd Sądowy 2001 nr 9, s. 126 z 
glosą F. Zedlera; Przegląd Sejmowy 2001 nr 4, s. 192 z glosą E. Łętowskiej), 
wyraźnie określił, że w tym zakresie stosuje się przepisy dotychczasowe, jeżeli 
wyrok zapadł przed wejściem w życie nowelizacji. Oznacza to, że w rozpoznawanej 
sprawie, skoro wyrok Sądu drugiej instancji zapadł przed wejściem w życie zmiany 
Kodeksu, to do złożenia kasacji, a w tym do terminu jej wniesienia, stosuje się 
przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 3934 § 1 k.p.c. termin ten wynosił miesiąc. 
Z tych względów kasacja strony pozwanej podlegała odrzuceniu na 
podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 3934 § 1 k.p.c.