I PK 175/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód, lekarz zatrudniony na stanowisku ordynatora, domagał się wyrównania wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, argumentując, że dodatek funkcyjny powinien być wliczany do podstawy jego obliczenia. Sąd Rejonowy przyznał mu rację, uznając dodatek funkcyjny za część wynagrodzenia zasadniczego. Sąd Okręgowy zmienił jednak ten wyrok, stwierdzając, że dodatek funkcyjny jest związany wyłącznie z pełnioną funkcją, a dyżury medyczne nie wiązały się z zarządzaniem, co wyklucza jego wliczenie. Sąd Najwyższy, oddalając skargę kasacyjną powoda, szczegółowo zanalizował pojęcie 'wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną' w kontekście art. 1511 § 3 k.p. Podkreślił, że po zmianie przepisów w 1997 r. pojęcie to odnosi się do stawki wynagrodzenia zasadniczego, ustalonej w umowie o pracę lub innym akcie, i nie obejmuje dodatków funkcyjnych, które są odrębnymi składnikami wynagrodzenia, uzależnionymi od sprawowania funkcji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania' w kontekście obliczania wynagrodzenia za godziny nadliczbowe i dyżury, zwłaszcza w sektorze medycznym.
Orzeczenie dotyczy stanu prawnego po 1997 r. i specyfiki dodatku funkcyjnego dla lekarzy ordynatorów. Może wymagać analizy w kontekście specyficznych regulaminów wynagradzania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy dodatek funkcyjny powinien być wliczany do podstawy obliczenia wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dodatek funkcyjny nie stanowi składnika wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną w rozumieniu art. 1511 § 3 k.p.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zinterpretował art. 1511 § 3 k.p., wskazując, że po zmianach wprowadzonych w 1997 r. pojęcie 'wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania' odnosi się do stawki wynagrodzenia zasadniczego, ustalonej w umowie o pracę lub innym akcie. Dodatek funkcyjny, uzależniony od sprawowania funkcji i często liczony procentowo od wynagrodzenia zasadniczego, jest odrębnym składnikiem wynagrodzenia i nie wchodzi w skład osobistego zaszeregowania.
Jaka jest interpretacja pojęcia 'wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną' w kontekście art. 1511 § 3 k.p.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pojęcie to odnosi się do stawki wynagrodzenia zasadniczego ustalonej przez strony w umowie o pracę lub innym akcie będącym podstawą stosunku pracy, stanowiącej główną część wynagrodzenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do ewolucji przepisów Kodeksu pracy dotyczących wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych oraz do uchwały SN z dnia 3 kwietnia 2007 r., II PZP 4/07. Podkreślono, że pojęcie to odwołuje się do techniki ustalania wynagrodzeń, w tym taryfikatorów kwalifikacyjnych i tabel stawek wynagrodzenia zasadniczego, a osobiste zaszeregowanie pracownika polega na ustaleniu w umowie wynagrodzenia odpowiadającego rodzajowi pracy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. P. | osoba_fizyczna | powód |
| Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Ł. - Centralny Szpital Weteranów w Ł. | instytucja | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p. art. 1511 § § 1-3
Kodeks pracy
Przepis ten określa, jakie składniki wynagrodzenia stanowią podstawę obliczenia wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Po zmianach w 1997 r. kluczowe jest 'wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną', które Sąd Najwyższy zinterpretował jako wynagrodzenie zasadnicze.
Pomocnicze
u.z.o.z. art. 32j § ust. 4
Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej
Przepis ten stanowi podstawę stosowania przepisów Kodeksu pracy dotyczących wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych do obliczenia wynagrodzenia za pracę świadczoną w ramach pełnienia dyżuru.
k.p. art. 134 § § 1
Kodeks pracy
Dawny przepis, który został zastąpiony przez art. 1511 k.p. i podlegał podobnej, choć nie identycznej, konstrukcji.
k.p. art. 771
Kodeks pracy
Przepis dotyczący ustalania wynagrodzenia za pracę, odwołujący się do układów zbiorowych pracy i regulaminów wynagradzania.
k.p. art. 78 § § 2
Kodeks pracy
Przepis dotyczący stawek wynagrodzenia zasadniczego.
k.p. art. 102
Kodeks pracy
Przepis dotyczący kwalifikacji zawodowych pracowników.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dodatek funkcyjny nie jest składnikiem wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania w rozumieniu art. 1511 § 3 k.p. • Zmiana stanu prawnego od 1997 r. wyklucza stosowanie uchwały SN III PZP 42/86 do obecnego stanu prawnego. • Dodatek funkcyjny jest odrębnym składnikiem wynagrodzenia, uzależnionym od sprawowania funkcji, a nie od osobistego zaszeregowania. • Sposób naliczania dodatku funkcyjnego (procentowo od płacy zasadniczej) wyklucza jego włączenie do osobistego zaszeregowania.
Odrzucone argumenty
Dodatek funkcyjny powinien być wliczany do podstawy obliczenia wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. • Dodatek funkcyjny stanowi część wynagrodzenia zasadniczego. • Uchwała SN III PZP 42/86 jest nadal wiążąca w kwestii interpretacji pojęcia wynagrodzenia zasadniczego.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną” • nie można wliczać dodatku funkcyjnego do wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania • dodatek funkcyjny nie stanowi o wysokości osobistego zaszeregowania pracownika określonego stawką miesięczną w rozumieniu art. 1511 § 3 k.p. • dodatek funkcyjny nie stanowi więc inny niż wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania składnik wynagrodzenia
Skład orzekający
Roman Kuczyński
przewodniczący
Małgorzata Gersdorf
sprawozdawca
Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania' w kontekście obliczania wynagrodzenia za godziny nadliczbowe i dyżury, zwłaszcza w sektorze medycznym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego po 1997 r. i specyfiki dodatku funkcyjnego dla lekarzy ordynatorów. Może wymagać analizy w kontekście specyficznych regulaminów wynagradzania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu w prawie pracy – sposobu obliczania wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, co jest istotne dla wielu pracowników, zwłaszcza w specyficznych zawodach jak lekarze.
“Czy dodatek funkcyjny lekarza powinien być wliczany do wynagrodzenia za nadgodziny? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.