I PK 142/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód M. M. pozwał Izbę Celną w O., domagając się zmiany aktu mianowania i nadania mu stopnia komisarza celnego, a także zasądzenia kwoty tytułem braku dodatku do uposażenia. Sąd Rejonowy w O. zobowiązał pozwaną do zmiany aktu mianowania. Sąd Okręgowy w O. uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do rozpoznania Dyrektorowi Izby Celnej, powołując się na niedopuszczalność drogi sądowej w sprawach dotyczących mianowania funkcjonariuszy celnych, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego II PZP 5/10. Sąd Okręgowy argumentował, że w sytuacji, gdy sąd nie może odrzucić pozwu z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, a właściwy jest inny organ (który jednak uznał się za niewłaściwy), sąd powszechny powinien przekazać sprawę temu organowi. Sąd Najwyższy uznał skargę kasacyjną powoda za zasadną. Podkreślił, że art. 1991 k.p.c. i art. 464 § 1 k.p.c. stanowią "klapę bezpieczeństwa" zapobiegającą sytuacjom patowym i negatywnym sporom kompetencyjnym między różnymi drogami postępowania. Sąd powszechny nie może odmówić ochrony prawnej, gdy inne organy uchyliły się od rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie, po odrzuceniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z powodu braku właściwości, sąd powszechny miał obowiązek rozpoznać sprawę merytorycznie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie obowiązku sądu powszechnego do rozpoznania sprawy w sytuacji sporów kompetencyjnych i odmowy rozstrzygnięcia przez inne organy.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ administracji lub sąd administracyjny uznały się za niewłaściwe, a sąd powszechny jest zobowiązany do rozpoznania sprawy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd powszechny może odrzucić pozew z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, jeśli organ administracji publicznej lub sąd administracyjny uznały się za niewłaściwe do rozpoznania sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd powszechny nie może odrzucić pozwu w takiej sytuacji, lecz ma obowiązek rozpoznać sprawę.
Uzasadnienie
Przepisy art. 1991 k.p.c. i art. 464 § 1 k.p.c. mają na celu zapobieganie sporom kompetencyjnym i zapewnienie ochrony prawnej, gdy inne organy uchyliły się od rozstrzygnięcia sprawy. Sąd powszechny powinien rozpoznać sprawę, jeśli droga administracyjna lub sądowo-administracyjna okazała się dla strony zamknięta.
Jaka jest właściwość sądu w sprawach dotyczących mianowania funkcjonariuszy celnych na stopień służbowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Spory w tym przedmiocie rozpatruje sąd właściwy w sprawach pracy.
Uzasadnienie
Choć sprawy o mianowanie na stanowisko służbowe nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, to zgodnie z art. 189 ustawy o Służbie Celnej, rozstrzyga je sąd pracy. W przypadku odmowy rozpoznania sprawy przez inne organy, sąd powszechny ma obowiązek ją rozpoznać.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | powód |
| Izba Celna w O. | instytucja | pozwana |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 199¹
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd nie może odrzucić pozwu z powodu niewłaściwości organu administracji lub sądu administracyjnego, jeśli te organy uznały się za niewłaściwe. Celem jest zapobieganie sporom kompetencyjnym i zapewnienie ochrony prawnej.
k.p.c. art. 464 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Odrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ. Sąd przekazuje mu sprawę, chyba że organ ten uprzednio uznał się za niewłaściwy - wtedy sąd powszechny rozpoznaje sprawę.
Pomocnicze
u.s.c. art. 189
Ustawa o Służbie Celnej
Spory dotyczące mianowania na stanowisko służbowe w Służbie Celnej rozpatruje sąd właściwy w sprawach pracy.
u.s.c. art. 223 § ust. 3 pkt 2
Ustawa o Służbie Celnej
Przepis dotyczący mianowania funkcjonariusza celnego na stopień służbowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 1991 k.p.c. i art. 464 § 1 k.p.c. przez niezastosowanie i przekazanie sprawy organowi, który uznał się za niewłaściwy. • Sąd powszechny ma obowiązek rozpoznać sprawę, gdy inne organy odmówiły jej rozstrzygnięcia, aby zapobiec negatywnym sporom kompetencyjnym.
Godne uwagi sformułowania
"klapą bezpieczeństwa" • zapobieganie sytuacjom patowym • negatywnym sporom kompetencyjnym • strona pozostawałaby zupełnie pozbawiona ochrony prawnej, co jest w demokratycznym państwie prawnym niedopuszczalne
Skład orzekający
Romualda Spyt
przewodniczący
Zbigniew Hajn
członek
Jolanta Strusińska-Żukowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie obowiązku sądu powszechnego do rozpoznania sprawy w sytuacji sporów kompetencyjnych i odmowy rozstrzygnięcia przez inne organy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ administracji lub sąd administracyjny uznały się za niewłaściwe, a sąd powszechny jest zobowiązany do rozpoznania sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego - jak zapewnić ochronę prawną, gdy różne organy odmawiają rozstrzygnięcia sprawy. Pokazuje mechanizmy zapobiegające "odbijaniu piłeczki" między sądami i urzędami.
“Gdy urzędy i sądy nie chcą rozstrzygnąć sprawy – Sąd Najwyższy wskazuje drogę!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.