I OZ 96/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie adwokata na postanowienie WSA odrzucające wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu z powodu braku wymaganego oświadczenia.
Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie adwokata na postanowienie WSA, które oddaliło wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Kluczowym powodem oddalenia wniosku przez WSA był brak wymaganego przez przepisy oświadczenia o nieotrzymaniu wynagrodzenia od strony. NSA uznał, że brak tego oświadczenia jest brakiem materialnym, który nie podlega uzupełnieniu, co skutkowało oddaleniem zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie adwokata W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które oddaliło wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sprawa dotyczyła wniosku pełnomocnika skarżących M.R. i D.R. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej po udziale w rozprawie przed NSA. WSA oddalił pierwotny wniosek, wskazując na brak wymaganego § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości oświadczenia o nieotrzymaniu wynagrodzenia od strony. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że złożenie takiego oświadczenia jest nieodzownym elementem wniosku i stanowi przesłankę do poniesienia kosztów przez Skarb Państwa. Sąd zaznaczył, że brak ten jest brakiem materialnym, który nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., co skutkowało oddaleniem zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, brak takiego oświadczenia jest brakiem materialnym, który nie podlega uzupełnieniu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że oświadczenie o nieotrzymaniu wynagrodzenia od strony jest nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu, stanowiącym przesłankę do poniesienia kosztów przez Skarb Państwa. Niezłożenie tego oświadczenia jest brakiem materialnym, który nie może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (8)
Główne
P.p.s.a. art. 250
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 20
Pomocnicze
Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1
P.p.s.a. art. 49 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 64 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak materialnoprawny w postaci niezłożenia przez pełnomocnika oświadczenia o nieotrzymaniu wynagrodzenia od strony, co uniemożliwia uzupełnienie wniosku.
Odrzucone argumenty
Zażalenie adwokata kwestionujące postanowienie WSA o oddaleniu wniosku o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
Oświadczenie to jest zaś nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona Niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia stanowi natomiast brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.
Skład orzekający
Małgorzata Borowiec
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu, wymogi formalne wniosku, brak możliwości uzupełnienia braków materialnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wymaganego oświadczenia w kontekście kosztów pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu administracyjnosądowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami pomocy prawnej z urzędu, co jest istotne dla prawników praktyków, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 96/11 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-02-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-02-01 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Borowiec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6120 Ewidencja gruntów i budynków Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane IV SA/Wa 2087/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-05-29 I OSK 1688/09 - Wyrok NSA z 2010-09-28 Skarżony organ Główny Geodeta Kraju Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 250 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348 § 20 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Dz.U. 2002 nr 123 poz 1058 art. 29 Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokata W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 2087/08 o oddaleniu wniosku adwokata W.S. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.R. i D.R. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków wsi M.G. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 2087/08 przyznał M.R. i D.R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie pełnomocnikiem z urzędu wyznaczony został adwokat W.Si. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących brał udział w rozprawie, która odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 28 września 2010 r., na której wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 2087/08 o oddalił wniosek adwokata W.S. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia podał, że złożony w tej sprawie wniosek pełnomocnika skarżących o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawierał oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Oświadczenie to jest zaś nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 P.p.s.a. złożony w tej sprawie wniosek oddalił. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia adwokata W. S. do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Pełnomocnik skarżących podał, że w dniu 28 września 2010 r. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wnosząc o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożył oświadczenie, iż nie otrzymał żadnego wynagrodzenia od stron tytułem udzielonej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. rozpoznawał sprawę ze skargi kasacyjnej M.R. i D.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 2087/08 w sprawie ze skargi M.R. i D.R. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków wsi M.G. (sygn. akt I OSK 1688/09). Z protokołu tej rozprawy wynika, że: "pełnomocnik wnoszących skargę kasacyjną wniósł o zasądzenie kosztów na rzecz wnoszących skargę kasacyjną oraz o przyznanie wynagrodzenia za prowadzenie sprawy z urzędu". Wniosek ten nie spełnia wymogów, określonych w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do treści tego przepisu wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z kolei, w uzasadnieniu wydanego w na tej rozprawie wyroku Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do wniosku pełnomocnika dotyczącego przyznania wynagrodzenia za prowadzenie sprawy z urzędu wyjaśnił, że art. 209 i 210 P.p.s.a., mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania pomiędzy stronami, zaś wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa na podstawie art. 250 tej ustawy, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 P.p.s.a. i wskazał, że pełnomocnik skarżących powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w § 20 cyt. rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik skarżących nie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z kolei, z brzemienia tego przepisy wynika, że złożenie takiego oświadczenia jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczenie to stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona i zachodzi prawna podstawa do poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.). Niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia stanowi natomiast brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 200/10 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji trafnie wywiódł, iż złożony w tej sprawie wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 64 § 3, art. 193 i art. 197 § 2. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI