I OZ 898/12

I OZ 898/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-12-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-11-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Irena Kamińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 810/10 - Postanowienie NSA z 2010-10-22
I OZ 763/11 - Postanowienie NSA z 2011-10-07
I OZ 1033/11 - Postanowienie NSA z 2011-12-13
I OZ 1032/11 - Postanowienie NSA z 2011-12-13
I OZ 115/11 - Postanowienie NSA z 2011-02-23
I OZ 202/12 - Postanowienie NSA z 2012-03-30
I OZ 481/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-07
I OSK 2866/12 - Wyrok NSA z 2014-08-06
II SA/Wr 578/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2012-08-23
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 158, 166, 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. oraz M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 odmawiające wykładni wyroku w sprawie ze skargi D. W. oraz M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia (...) czerwca 2008 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni wyroku tego Sądu z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 w sprawie ze skargi D. W. oraz M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia (...) czerwca 2008 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. oddalił skargę D. W. oraz M. W.na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. D. W. oraz M. W. wnieśli o dokonanie wykładni wyroku w zakresie:
"1/ na jakiej podstawie prawnej Sąd wydając wyrok nie chciał uwzględnić prawomocnego postanowienia (...) z dnia (...).03.2008 r. nakazując Burmistrzowi Gminy doprowadzenie do rozgraniczenia (...).
2/ na jakiej podstawie prawnej Sąd pomijał złożone do akt sprawy przy piśmie procesowym złożonym do Sądu z 22.08.12 wyjaśnienia i mapy geodezyjne, których Sąd pozbawił skarżących do ich uzupełnienia z przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów z art. 106 § 3,§ 4,§ 5 u.o.o.p.p.s,a [...]
3/ dlaczego nie protokołował Sąd wyjaśnień D. W. do protokołu rozprawy".
Wydając zaskarżony postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż treść wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r. jest sformułowana w sposób jasny i nie budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej czy też sposobu jego wykonania. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny uzasadniające oddalenie skargi. Celem natomiast wykładni wyroku lub postanowienia jest wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Z tego też względu przedmiotu wykładni nie może stanowić wskazanie z jakich przyczyn i na jakiej podstawie Sąd podejmując rozstrzygnięcia nie uwzględnił treści wskazanych we wniosku dokumentów, gdyż wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem składu orzekającego. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej. Wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie może także uzasadniać podniesiony przez wnioskodawców argument zaniechania zaprotokołowania złożonych przez skarżącą wyjaśnień, gdyż stanowi on w istocie zarzut względem prawidłowości prowadzonego postępowania i może zostać ewentualnie podniesiony w skardze kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 25 października 2012 r. złożyli D. W. oraz M. W. wnosząc o jego uchylenie w całości oraz podnosząc, iż jest ono dla nich niesprawiedliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga w formie postanowienia wątpliwości co do jego treści. Należy wskazać, że wykładnia wyroku, której podlega zarówno sentencja, jak i jego uzasadnienie, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do jego treści i gdy jest on sformułowany w sposób niejasny. Podkreślić dodatkowo należy, że wykładnia treści wyroku może zmierzać jedynie do usunięcia istniejących wątpliwości, nie może natomiast prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, czy reinterpretacji uzasadnienia albo jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania.
Należy stwierdzić, że zarówno sentencja, jak i uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 nie budzą wątpliwości powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie wyroku w sposób jasny i czytelny wskazuje przyczyny oddalenia skargi skarżących na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia (...) czerwca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Brak jest więc jakichkolwiek przesłanek dokonywania wykładni przedmiotowego wyroku. Dokonanie wykładni ww. wyroku w oparciu o kwestie przytoczone przez skarżących w złożonym wniosku wykraczałoby poza instytucję ustanowioną w art. 158 p.p.s.a., ponieważ prowadziłoby do merytorycznych zmian treści prawomocnego rozstrzygnięcia, co należy uznać za niedopuszczalne. Skarżący żądają bowiem wprost zmiany uzasadnienia wyroku poprzez zawarcie w nim faktów, które w ich ocenie miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Podnoszone przez skarżących wątpliwości nie dotyczą więc treści uzasadnienia, tylko zmierzają do niedopuszczalnej polemiki z prawomocnym orzeczeniem. Z kolei żądanie dokonania wykładni wyroku w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 §2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.