I OZ 884/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na zarządzenie o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej, uznając je za niedopuszczalne.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie WSA, które odrzuciło zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego WSA o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej od małoletniego D.B. NSA uznał, że zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o ściągnięciu opłaty nie jest zaskarżalne, ponieważ nie dotyczy kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że zarządzenia kierowane do pełnomocnika z urzędu nie obciążają go kosztami za stronę.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie D.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII WSA o ściągnięciu od małoletniego D.B. kwoty 100 zł tytułem niezapłaconej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzenie to zostało wydane na podstawie art. 234 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) po tym, jak pierwotne zarządzenie o ściągnięciu opłaty stało się prawomocne, a opłata nie została uiszczona. Sąd I instancji odrzucił zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku, uznając je za niedopuszczalne, ponieważ nie mieściło się w katalogu zaskarżalnych zarządzeń (art. 227 p.p.s.a.). NSA podzielił to stanowisko, wskazując, że zażalenie przysługuje na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, a zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego orzeczenia o kosztach nie jest takim zarządzeniem. Sąd podkreślił również, że zarządzenia kierowane do pełnomocnika strony działającego z urzędu nie nakładają na niego obowiązku ponoszenia kosztów za stronę. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, na takie zarządzenie nie przysługuje zażalenie, ponieważ nie jest ono wydane w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 p.p.s.a., a brak jest odrębnej regulacji przewidującej środek zaskarżenia.
Uzasadnienie
Zażalenie przysługuje na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 p.p.s.a.). Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów, gdyż o kosztach orzeczono już wcześniej. Brak jest też innych przepisów przewidujących możliwość zaskarżenia takiego zarządzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 234 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 227
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy zażaleń na zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy o środkach odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej nie jest zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a., gdyż nie dotyczy kosztów sądowych w rozumieniu tego przepisu.
Odrzucone argumenty
Pełnomocnik strony podniósł, że małoletni nie ma dochodów, sąd kieruje zarządzenia do pełnomocnika z urzędu, który nie jest obowiązany do pokrywania kosztów i opłat z własnych środków.
Godne uwagi sformułowania
Zarządzenie wzywające do wykonania tego obowiązku, poprzedzające wszczęcie egzekucji, nie zostało wydane w przedmiocie kosztów, albowiem orzeczono już o nich w sposób prawomocny zarządzeniem z 11 marca 2016 r. Nie może zatem na zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku przysługiwać zażalenie w oparciu o art. 227 p.p.s.a., brak też regulacji odrębnej, przewidującej zażalenie na tego rodzaju zarządzenie. jego argumenty odnoszące się do obciążania pełnomocnika kosztami należnymi od strony nie znajdują żadnego potwierdzenia w stanie sprawy
Skład orzekający
Iwona Bogucka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów p.p.s.a. dotyczących zaskarżalności zarządzeń w przedmiocie opłat kancelaryjnych oraz kwestii kosztów ponoszonych przez pełnomocników z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o opłacie kancelaryjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z opłatami sądowymi i zaskarżalnością zarządzeń, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 884/16 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2016-08-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-07-21 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Iwona Bogucka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I OZ 386/16 - Postanowienie NSA z 2016-04-21 VII SA/Wa 1802/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-06-19 Skarżony organ Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 191 par. 1, art. 227, 184 w zw. z art. 197 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 odrzucające zażalenie D. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r. w sprawie ze skargi K. B. i D. B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Zarządzeniem z 11 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa1802/14 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), zarządził ściągnięcie od małoletniego D. B. kwoty 100 zł tytułem niezapłaconej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zarządzenie ściągnięcia opłaty uzasadnia fakt pozostawania w obrocie prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, która nie została jednak zapłacona. Zarządzenie zostało przesłane pełnomocnikowi strony świadczącemu pomoc prawną z urzędu. Zażalenie na to zarządzenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 386/16. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA wyjaśnił zarówno podstawę faktyczną i prawną podejmowanych w sprawie czynności, jak i wyjaśnił kwalifikowanemu pełnomocnikowi, że wydawane w sprawie akty są kierowane do strony, ale doręczane pełnomocnikowi i nie oznaczają zobowiązania pełnomocnika do ponoszenia kosztów za stronę. Wobec prawomocności zarządzenia o ściągnięciu opłaty i braku jej wpływu na konto sądu, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 13 maja 2016 r. wezwał stronę do uiszczenia należności, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony, który wniósł na nie zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1802/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania innego, prawomocnego zarządzenia, nie mieści się w zakresie art. 227 p.p.s.a., ani też nie zostało wskazane w art. 194 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji na zarządzenie taki zażalenie nie przysługuje. W zażaleniu na postanowienie reprezentujący skarżącego pełnomocnik wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania wykonawczego. Zakwestionował stanowisko, że na zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty nie przysługuje środek zaskarżenia, nie podał jednak przepisów uzasadniających takie przekonanie. Nadto w uzasadnieniu pełnomocnik ponownie podniósł, że małoletni nie ma dochodów, sąd kieruje zarządzenia do pełnomocnika z urzędu, który nie jest obowiązany do pokrywania kosztów i opłat z własnych środków. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Prawomocne zarządzenie przewodniczącego o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem stanowi podstawę do wszczęcia egzekucji (art. 228 p.p.s.a). W sprawie zostało wydane zarządzenie o ściągnięciu opłaty od strony, po uzyskaniu przez nie prawomocności Przewodniczący Wydziału wezwał zatem stronę do dobrowolnego wykonania prawomocnego zarządzenia, pouczając o rygorze wszczęcia egzekucji sądowej. Zgodnie z art. 198 p.p.s.a., przepisy działu IV p.p.s.a. (Środki odwoławcze) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Warunkiem dopuszczalności wniesienia środka zaskarżenia na zarządzenie przewodniczącego jest zatem, aby przepis ustawy przewidywał na nie zażalenie. Zgodnie z art. 227 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Powołany przepis ma charakter ogólny i dotyczy wszystkich zarządzeń i postanowień wydawanych na podstawie przepisów rozdziału 2 – "Koszty sądowe", oraz rozdziału 3 – "Zwolnienie od kosztów sądowych", zawartych w dziale V p.p.s.a., uzupełniając tym samym katalog przepisów szczególnych zawartych w tych rozdziałach, które przewidują takie zażalenia od wymienionych w nich zarządzeń lub orzeczeń (np. art. 220 § 4, art. 260 i 263 p.p.s.a.). W sprawie takim zarządzeniem w przedmiocie kosztów wydanym na podstawie p.p.s.a. było zarządzenie z 11 marca 2016 r. o ściągnięciu kwoty nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej, wydane na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. Przysługiwało na nie zażalenie, z czego strona skorzystała. Zarządzenie wzywające do wykonania tego obowiązku, poprzedzające wszczęcie egzekucji, nie zostało wydane w przedmiocie kosztów, albowiem orzeczono już o nich w sposób prawomocny zarządzeniem z 11 marca 2016 r. Nie może zatem na zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku przysługiwać zażalenie w oparciu o art. 227 p.p.s.a., brak też regulacji odrębnej, przewidującej zażalenie na tego rodzaju zarządzenie. Stanowisko Sądu I instancji o niedopuszczalności wniesionego zażalenia jest zatem prawidłowe. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny ponownie zwraca uwagę pełnomocnikowi, że jego argumenty odnoszące się do obciążania pełnomocnika kosztami należnymi od strony nie znajdują żadnego potwierdzenia w stanie sprawy, żadne postanowienie czy zarządzenie przewodniczącego, doręczane pełnomocnikowi strony, nie odnosiło się do sfery praw i obowiązków pełnomocnika, w szczególności dotyczących obowiązku ponoszenia kosztów za stronę. Z podanych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Kwestia umorzenia należności nie była przedmiotem rozpoznania, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował pełnomocnika zarządzeniem z 12 lipca 2016 r., wzywając do sprecyzowania wniosku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI