I OZ 830/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o prawo pomocy, uznając, że skarżący nie wykazał swojej ubóstwa mimo posiadania nieruchomości.
Skarżący Z. B. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie, które oddaliło jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. WSA uznał, że posiadanie nieruchomości rolnej i domu, mimo braku dochodów, nie świadczy o ubóstwie i nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając obowiązek skarżącego do wykazania swojej sytuacji materialnej i uzupełnienia braków we wniosku, czego skarżący nie uczynił.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które oddaliło wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd pierwszej instancji uzasadnił swoją decyzję tym, że skarżący, mimo deklarowanego braku dochodów, posiadał nieruchomość rolną oraz dom, co w ocenie sądu wykluczało status osoby ubogiej. WSA wskazał, że posiadany majątek może generować potencjalne pożytki lub służyć jako zabezpieczenie. Ponadto, skarżący nie uzupełnił wymaganych dokumentów i wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej i źródeł utrzymania, mimo wezwań sądu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że prawo pomocy wymaga od strony aktywnego wykazania swojej niezdolności do ponoszenia kosztów. NSA podkreślił, że skarżący nie wykazał swojej sytuacji materialnej w sposób wystarczający, nie przedstawił dokumentów ani wyjaśnień dotyczących kosztów utrzymania, co uniemożliwiło pozytywne rozpatrzenie wniosku. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące prawa pomocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, posiadanie nieruchomości, które mogą generować potencjalne pożytki lub służyć jako zabezpieczenie, może być podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy, jeśli strona nie wykaże swojej niezdolności do ponoszenia kosztów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący nie wykazał swojej sytuacji materialnej w sposób wystarczający, nie przedstawił dokumentów ani wyjaśnień dotyczących kosztów utrzymania, co uniemożliwiło pozytywne rozpatrzenie wniosku o prawo pomocy. Posiadanie nieruchomości samo w sobie, nawet bez bieżących dochodów, może być podstawą do odmowy, jeśli strona nie udowodni, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 244 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 245
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 246 § 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 255
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie nieruchomości rolnej i domu, mimo braku dochodów, nie jest równoznaczne z ubóstwem uniemożliwiającym poniesienie kosztów sądowych. Strona ma obowiązek aktywnie wykazać swoją sytuację materialną i uzupełnić braki we wniosku o prawo pomocy na wezwanie sądu. Niewykazanie przez stronę swojej sytuacji majątkowej i nieuzupełnienie wniosku uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku o prawo pomocy.
Godne uwagi sformułowania
Sposób, w jaki skarżący wykorzystuje swój majątek, nie może mieć wpływu na ocenę, czy posiada dostateczne środki na uiszczenie wpisu. Istotne jest bowiem to, że posiadany majątek może przynosić potencjalne pożytki, może służyć jako zabezpieczenie pożyczki czy kredytu, jeśli właścicielowi, który zobowiązany jest do poniesienia określonych wydatków brakuje bieżących środków finansowych. Fakty, które skarżący podał we wniosku pozostają w sprzeczności z informacjami o jego stanie majątkowym.
Skład orzekający
Małgorzata Pocztarek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, zwłaszcza w kontekście posiadania nieruchomości przez wnioskodawcę."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy strona nie uzupełnia wniosku o prawo pomocy mimo wezwań sądu i posiada majątek, który może generować dochody lub służyć jako zabezpieczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne problemy związane z ubieganiem się o prawo pomocy i interpretacją pojęcia 'ubóstwa' przez sądy administracyjne, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Czy posiadanie ziemi oznacza bogactwo? NSA wyjaśnia, kiedy można liczyć na darmowego prawnika.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 830/07 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2007-12-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-10-17 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane III SA/Kr 445/05 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2005-09-30 I OZ 831/07 - Postanowienie NSA z 2007-12-04 I OZ 570/08 - Postanowienie NSA z 2008-08-06 I OZ 953/10 - Postanowienie NSA z 2010-12-29 Skarżony organ Prezes Sądu Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.244 § 1 i 2,,art.245,art.246 § 1 pkt 1 i 2,art.255,art.184,art.197 § 2 ustawy Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 445/05 oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu w sprawie ze skargi Z. B. w przedmiocie nałożenia grzywny na Prezesa Sądu Okręgowego w T. postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 445/05 oddalił wniosek skarżącego Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że z oświadczenia znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych dochodów. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący posiada nieruchomość rolną o pow. [...] ha oraz [...] m2 w domu [...] m2. Nie posiada żadnych cennych przedmiotów ani oszczędności. Nie wskazał jednak, jakie uzyskuje dochody i jakie ponosi wydatki związane z utrzymaniem posiadanych nieruchomości. W ocenie Sądu skoro skarżący posiada opisane wyżej nieruchomości, to nie jest osobą ubogą i nie znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Sposób, w jaki skarżący wykorzystuje swój majątek, nie może mieć wpływu na ocenę, czy posiada dostateczne środki na uiszczenie wpisu. W ocenie Sądu istotne jest bowiem to, że posiadany majątek może przynosić potencjalne pożytki, może służyć jako zabezpieczenie pożyczki czy kredytu, jeśli właścicielowi, który zobowiązany jest do poniesienia określonych wydatków brakuje bieżących środków finansowych. Ponadto mimo wezwań do uzupełnienia oświadczenia o przyznanie prawa pomocy skarżący nie uzasadnił i nie uprawdopodobnił okoliczności, które podał we wniosku. Sąd pierwszej instancji wskazał, że fakty, które skarżący podał we wniosku pozostają w sprzeczności z informacjami o jego stanie majątkowym, wskazując bowiem z jednej strony, że nie ma żadnych źródeł utrzymania, z akt nie wynika, aby korzystał ze środków pomocy społecznej. Ponadto skarżący nie wskazał, z czego pokrywa koszty utrzymania siebie i posiadanego majątku. Powyższe budzi uzasadnione wątpliwości i uniemożliwia ocenę stanu majątkowego skarżącego i źródeł środków jego utrzymania. Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Z. B., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 P.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego. Wchodzi zaś w rachubę, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że osobę ubiegającą się o prawo pomocy obciąża obowiązek wykazania, że znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania jej tego prawa w zakresie całkowitym. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.). Nie ma przy tym znaczenia przyczyna powzięcia przez Sąd wątpliwości co do stanu majątkowego wnioskodawcy. Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego nie zawierał danych, na podstawie których można by ocenić, czy zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy (w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący wskazał, że w skład jego majątku wchodzi jedynie nieruchomość rolna o pow. [...] ha oraz [...] m² w domu [...] m²). Sąd pierwszej instancji po stwierdzeniu, że oświadczenie majątkowe skarżącego jest niewystarczające, zasadnie zarządzeniem z dnia 21 września 2006 r. wezwał skarżącego do przedstawienia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń poprzez wyjaśnienie z czego się utrzymuje, z kim prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, czy korzysta z opieki społecznej, jeśli tak to w jakim zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów ani nie wyjaśnił, z czego pokrywa koszty codziennego utrzymania, skoro nie osiąga jakichkolwiek dochodów, ani nie posiada żadnego majątku, określił jedynie, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego oraz nie korzysta z pomocy społecznej. Oczywiste jest, że skarżący musi ponosić pewne koszty swojego utrzymania. Jeżeli powyższe koszty pokrywane są ze środków pochodzących od osoby trzeciej, skarżący powinien był poinformować o tym Sąd. Brak wyjaśnienia wątpliwości powstałych przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy uniemożliwia jego pozytywne rozpoznanie. Niedopełnienie obowiązku przesłania pełnej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego skarżącego uniemożliwiło dokonanie właściwej oceny jego sytuacji majątkowej i w konsekwencji przesądziło o odmowie uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Z punktu widzenia art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nieuzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy o dodatkowe informacje dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego należy potraktować jako niewykazanie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI