VII SO/Wa 25/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, uznając skargę za oczywiście bezzasadną z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Skarżący P. B. złożył skargę na działania Ministra Sprawiedliwości oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek, uznając skargę za oczywiście bezzasadną na podstawie art. 247 P.p.s.a. Powodem była oczywista niewłaściwość sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy dotyczącej działań Ministra Sprawiedliwości w zakresie nienależytego zajęcia się sprawą skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek został złożony wraz ze skargą na działania Ministra Sprawiedliwości, który nie zajął się sprawą skarżącego w celu jej wyjaśnienia. Sąd, powołując się na art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.), uznał wniosek za oczywiście bezzasadny. Podstawą tej decyzji był brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania wniesionej skargi. Sąd wyjaśnił, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne jest ograniczona do spraw określonych w Konstytucji i ustawach, a wskazane przez skarżącego nieprawidłowości nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga została uznana za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., co czyniło ją oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. W konsekwencji, wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać oddalony z powodu oczywistej bezzasadności skargi, jeśli skarga ta jest oczywiście bezzasadna z powodu braku właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarga na działania Ministra Sprawiedliwości w zakresie nienależytego zajęcia się sprawą skarżącego nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego czyni skargę niedopuszczalną i tym samym oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., co stanowi podstawę do oddalenia wniosku o prawo pomocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 247
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność oznacza sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, lub zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn wniesienie jej było niedopuszczalne.
Konstytucja RP art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej.
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga skarżącego dotyczy kwestii mieszczących się poza właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Brak właściwości sądu administracyjnego czyni skargę niedopuszczalną i tym samym oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
oczywista bezzasadność skargi obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi nie stanowią tych form działania organów administracji publicznej, które w świetle przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegają kognicji sądu administracyjnego sprawa [...] nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu
Skład orzekający
Halina Kuśmirek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki oczywistej bezzasadności skargi w kontekście braku właściwości sądu administracyjnego przy wniosku o prawo pomocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku właściwości sądu administracyjnego w odniesieniu do skargi na działania Ministra Sprawiedliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury przyznawania prawa pomocy, gdzie kluczowym elementem jest brak właściwości sądu. Jest to istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SO/Wa 25/09 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2009-08-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-06-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Halina Kuśmirek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane I OZ 1003/09 - Postanowienie NSA z 2009-10-27 Skarżony organ Minister Sprawiedliwości Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 247 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi P. B. na Ministra Sprawiedliwości w zakresie działania organu postanawia: oddalić wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu Uzasadnienie Pismem z dnia 11 czerwca 2009 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie organu - Ministra Sprawiedliwości w zakresie nie zajęcia się sprawą skarżącego w celu jej wyjaśnienia. Niniejsza sprawa została wpisana do dziennika korespondencji KO pod numerem VII KO 175/09. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany w repertorium SO pod numerem VII SO/Wa 25/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Mówiąc o oczywistej bezzasadności skargi należy mieć na uwadze sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, inaczej mówiąc stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, ewentualnie zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi. (vide: J. P. Tarno "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2008 s. 591, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kraków s. 596, postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt I OZ 20/07). Wszelkie wątpliwości, co do stanu faktycznego, czy też prawnego, wymagające pogłębionych rozważań powodują, że skargi nie można uznać za oczywiście bezzasadną. Dodatkowo podkreślić należy, iż ocena o bezzasadności skargi wyrażona w postanowieniu o odmowie przyznania prawa pomocy, nie może oznaczać merytorycznego rozpoznania skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 roku, II OZ 140/05, niepubl.) Szeroka wykładnia przesłanki oczywistej bezzasadności może doprowadzić do naruszenia konstytucyjnego prawa strony do sądu. Przystępując do rozpoznania wniosku o przyznania prawa pomocy stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., to z uwagi na brak właściwości sądów administracyjnych do rozpatrywania wniesionej skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu w ramach prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na działania Ministra Sprawiedliwości w zakresie nienależytego zajęcia się sprawą w celu dokładnego jej wyjaśnienia. Sprawa dotyczy m.in. kwestii przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Wyraźne określone w Konstytucji granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu wskazane przez stronę nieprawidłowości dotyczące działań organu Ministra Sprawiedliwości nie stanowią tych form działania organów administracji publicznej, które w świetle przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegają kognicji sądu administracyjnego. Powyższe pozwala przyjąć, iż sprawa ze skargi P. B. na działania Ministra Sprawiedliwości nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W doktrynie przyjmuje się, iż art. 247 p.p.s.a. może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (vide: Hanna Krysiak - Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/2), a więc takiej jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, czyniąc tym samym skargę P. B. za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. Mają na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI