I OZ 790/25

I OZ 790/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Niczyporuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Lu 509/25 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2025-10-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 509/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr SKO.41/2052/GG/2025 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 509/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "Sąd I instancji") odrzucił skargę R. M. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 5 sierpnia 2025 r. nr SKO.41/2052/GG/2025 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Natomiast w punkcie drugim orzekł o zwrocie Skarżącemu kwoty 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że skarga wpłynęła bez wymaganej prawem ilości odpisów oraz nie wskazano w niej numeru PESEL Skarżącego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2025 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL oraz złożenie 7 egzemplarzy odpisów skargi wraz z załącznikami, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W pouczeniu wyjaśniono Skarżącemu czym jest odpis oraz, że należy go podpisać lub poświadczyć za zgodność z oryginałem.
Powyższe wezwanie Skarżący otrzymał 7 października 2025 r., o czym świadczy dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg 8 października 2025 r. a zakończył – 14 października 2025 r. Skarżący pismem z 14 października 2025 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) podał swój numer PESEL oraz nadesłał siedem niepodpisanych egzemplarzy skargi.
W tym stanie rzeczy - Sąd I instancji uznał, że wniesiona w sprawie skarga nie spełnia wymogów formalnych, bowiem mimo pouczenia o konieczności podpisania lub poświadczenia za zgodność z oryginałem odpisów skargi, Skarżący złożył niepodpisane egzemplarze skargi. Dodatkowo Sąd I instancji zauważył, że nadesłane załączniki nie spełniały również tych wymogów, bowiem większość z nich stanowiły nowe dokumenty, niedołączone pierwotnie do skargi. Jedynie załączniki oznaczone nr V i VI stanowiły część załączników dołączonych do skargi i znajdujące się w aktach sprawy na kartach 12 oraz 16. Nie dołączono natomiast odpisów załączników dołączonych do skargi znajdujących się na kartach 6-11 i 13-15 akt sądowych. Wobec powyższego, zdaniem Sądu I instancji, wskazane braki skargi uniemożliwiały nadanie jej dalszego biegu, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący wskazując, że brak podpisu pod egzemplarzami skargi był wynikiem pośpiechu i roztargnienia, ponieważ wykonanie wezwanie Sądu wykonywał ostatniego dnia terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, jednym z wymogów formalnych skargi jest wynikający z art. 47 § 1 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do niej jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca.
Podkreślić w tym miejscu także należy, że niedołączenie przez Skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13).
W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z 5 marca 2008 r., II OSK 774/06, postanowienie NSA z 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego jest zatem jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Nie budzi przy tym wątpliwości, że elementem treści pisma procesowego jest też podpis strony co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skoro tak, to odpis pisma procesowego dla zachowania zgodności co do treści z oryginałem również musi zawierać odwzorowany podpis widniejący na oryginale (bądź podpis własnoręczny).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący na wezwanie Sądu I instancji do złożenia odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem nadesłał egzemplarze skargi, które takiego odwzorowania podpisu nie zawierały. Nie można zatem przyjąć, że nadesłane pisma stanowiły dalsze egzemplarze skargi, zgodne z oryginałem co do treści. Ponadto, zgodzić się należy z Sądem I instancji, że nadesłane przez Skarżącego załączniki nie spełniały również tych wymogów, bowiem dużą część z nich stanowiły nowe dokumenty, niedołączone pierwotnie do skargi. Jedynie załączniki oznaczone nr V i VI stanowiły część załączników dołączonych do skargi i znajdujące się w aktach sprawy na kartach 12 oraz 16. Nie dołączono natomiast odpisów załączników dołączonych do skargi znajdujących się na kartach 6-11 i 13-15 akt sądowych.
W związku z tym Sąd I instancji zasadnie uznał, iż braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu i w konsekwencji prowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.