I OZ 1159/13

I OZ 1159/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-12-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-11-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Sz 366/12 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2017-10-18
I OZ 431/18 - Postanowienie NSA z 2018-04-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 194 § 1 pkt 6, art. 163 § 1 i 2, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 366/12 o odmowie sporządzenia uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 366/12 w przedmiocie wyłączenia Sędziego WSA K. G. od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 366/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił R. S. sporządzenia uzasadnienie postanowienia z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 366/12 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o wyłączeniu Sędziego WSA K. G. od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji, wskazał, że postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r., II SA/Sz 366/12 (dalej postanowienie z 10 lipca 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) wyłączył Sędziego WSA K. G. od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu dnia 30 lipca 2013 r. (k. 602, 614 akt sądowych).
W dniu 6 sierpnia 2013 skarżący złożył wniosek o wydanie i doręczenie postanowienia z 10 lipca 2013 r. wraz z uzasadnieniem (k. 616 akt sądowych).
Sąd I instancji, powołując art. 163 § 2, art. 194 § 1 pkt 6, art. 141 § 3 w zw. z art. 166 ppsa odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 10 lipca 2013 r. o wyłączeniu od rozpoznawania sprawy Sędziego, gdyż jest to postanowienia niezaskarżalne (k. 632-634 akt sądowych).
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł skarżący, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku z 6 sierpnia 2013 o wydanie i doręczenie postanowienia z 10 lipca 2013 r. wraz z uzasadnieniem. Nadto wskazał: "Wnoszę, aby Sąd wystąpił do Trybunał Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym czy moje żądania aby wszystkie decyzje funkcjonariuszy publicznych były uzasadniane jest sprzeczne z Konstytucją." (k. 673 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a nadto na postanowienia, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 1-10 ppsa.
Zażalenie jest środkiem odwoławczym przysługującym stronie od wskazanych w ppsa postanowień i zarządzeń, w przypadkach, gdy ppsa tak wyraźnie stanowi. Rodzaje postanowień, na które przysługuje zażalenie zostały określone przez ustawodawcę w art. 194 § 1 ppsa.
Stosownie do art. 194 § 1 pkt 6 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. Treść powołanego przepisu należy odczytywać w ten sposób, że w wypadku, gdy sąd uwzględni wniosek strony i postanowi o wyłączeniu sędziego od rozpatrywania sprawy, wówczas na takie postanowienie zażalenie nie przysługuje (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 482, uw. 6).
Zgodnie z art. 163 § 2 ppsa postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom, a gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd doręczył skarżącemu dnia 30 lipca 2013 r. odpis postanowienia z 10 lipca 2013 r., z prawidłowym pouczeniem, że na postanowienie o wyłączeniu sędziego zażalenie nie przysługuje (k. 602, 603, 608, 614 akt sądowych).
Treść art. 163 § 1 i 2 ppsa nie pozostawia wątpliwości, że tylko te postanowienia wymagają sporządzenia uzasadnienia, na które przysługuje środek zaskarżenia. Skoro, na postanowienie sądu o wyłączeniu sędziego środek zaskarżenia - zażalenie - nie przysługuje, to uzasadnienia dla postanowienia tej treści nie sporządza się. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie naruszył prawa, odmawiając sporządzenia uzasadnienia postanowienia uwzględniającego wniosek skarżącego o wyłączeniu od rozpoznania jego sprawy Sędziego WSA K. G. Domaganie się przez skarżącego sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego postanowienia nie ma podstawy prawnej.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy jego żądania, "aby wszystkie decyzje funkcjonariuszy były uzasadniane jest sprzeczne z Konstytucją", wyjaśnić należy, że z art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.) wynika, że każdy sąd może przedstawić Trybunałowi pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od odpowiedzi na proponowane przez skarżącego pytanie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę nie dostrzega konieczności wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym. Przesłanką wystąpienia przez sąd z pytaniem prawnym jest powzięcie wątpliwości co do konstytucyjności lub legalności aktu normatywnego stanowiącego podstawę orzeczenia sądowego w danej sprawie, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.