I OZ 735/11

I OZ 735/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-09-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janina Antosiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 § 1 w zw z art 197 § 2, art 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Infrastruktury na zarządzenie przewodniczącego składu orzekającego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/10 o pozostawieniu bez rozpoznania odpowiedzi Ministra Infrastruktury na skargę w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Krakowa na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1535/10, przewodniczący składu orzekającego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pozostawił bez rozpoznania odpowiedź Ministra Infrastruktury na skargę Prezydenta Miasta Krakowa na decyzję Ministra w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego. Odpowiedź została podpisana "z upoważnienia Ministra Infrastruktury" przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Orzecznictwa R.R., a do pisma załączono stosowne upoważnienie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2010 r., wezwano Ministra Infrastruktury do uzupełnienia braków formalnych odpowiedzi na skargę poprzez podpisanie tejże odpowiedzi przez Ministra osobiście, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Pozostawiając wniesioną odpowiedź bez rozpoznania sędzia przewodniczący wskazał, iż przepis art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako ustawa P.p.s.a., nie może stanowić podstawy do udzielenia pełnomocnictwa procesowego osobie, która wniosła odpowiedź na skargę w niniejszej sprawie. W ocenie sędziego upoważnienie pracownika na podstawie art. 268a K.p.a. dotyczy wyłącznie postępowania administracyjnego, zaś odpowiedź na skargę nie jest aktem administracyjnym. Wszystkie te okoliczności, zdaniem orzekającego w sprawie sędziego, wskazywały na to, że odpowiedź na skargę nie została podpisana przez należycie umocowanego pełnomocnika, co uzasadniało pozostawienie tego pisma bez rozpoznania.
Z zażaleniem na zarządzenie z dnia 2 lutego 2010 r. wystąpił Minister Infrastruktury, zarzucając Sądowi naruszenie art. 49 § 2 w zw. z art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał między innymi, iż niezasadne jest wzywanie go do podpisania osobiście odpowiedzi na skargę, skoro pismo to podpisał upoważniony pracownik urzędu obsługującego organ, według ustalonych wewnętrznie zasad reprezentacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu w postępowaniu sądowoadministracyjnym wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie pismem, które zostało pozostawione bez rozpoznania, jest odpowiedź Ministra Infrastruktury na skargę Prezydenta Miasta Krakowa. Pismo to zostało podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Orzecznictwa z upoważnienia udzielonego przez Ministra Infrastruktury na podstawie art. 268a. K.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Przyjąć zatem trzeba, że na mocy tego przepisu organ może upoważniać pracowników do załatwiania spraw w jego imieniu, a upoważnienie takie wywiera ten skutek, iż zmienia się osoba wykonująca działająca w imieniu organu w określonych formach, z tym że upoważniony pracownik nie staje się przez to organem administracyjnym, lecz pełni jedynie funkcję tego organu w granicach udzielonego mu upoważnienia.
Wskazać w tym miejscu trzeba na – powołany także w zażaleniu – Regulamin Organizacyjny Ministerstwa Infrastruktury, który określa zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych Ministerstwa Infrastruktury, wymienionych w zarządzeniu nr 136 Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 listopada 2007 r. Zgodnie z tym Regulaminem Departament Orzecznictwa prowadzi, sprawy dotyczące dochodzenia od ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej odszkodowania, w tym zastępuje Ministra w postępowaniu sądowoadministracyjnym i przed sądami powszechnymi.
W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury upoważnieniem z dnia 4 kwietnia 2008 r. upoważnił R.R. – Zastępcę Dyrektora Departamentu Orzecznictwa w Ministerstwie Infrastruktury do podpisywania w imieniu organu spraw, które swym zakresem obejmują złożoną w niniejszej sprawie odpowiedź na skargę. W związku z tym należy przyznać rację organowi, który twierdzi, że Zastępca Dyrektora Departamentu Orzecznictwa, jako pracownik Ministerstwa Infrastruktury, który wykonuje zadania urzędu obsługującego organ w zakresie działu budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa, może reprezentować Ministra Infrastruktury w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie na takie rozstrzygnięcia. Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował w orzeczeniach z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I OZ 722/10, z dnia 8 października 2010 r., sygn. akt I OZ 771/10, z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 974/10, z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 813/10 czy z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt 212/11.
Tym samym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie odpowiedź na skargę nie zawierała żadnych braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej właściwego biegu. Zatem zarządzenie przewodniczącego z dnia 2 lutego 2010 r., wzywające Ministra Infrastruktury do podpisania osobiście tejże odpowiedzi na skargę, było nieuzasadnione.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 i 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.