I OZ 719/25

Naczelny Sąd Administracyjny2026-01-08
NSAAdministracyjneNiskansa
wstrzymanie wykonaniasprostowanie postanowieniaograniczenie sposobu korzystania z nieruchomościprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiNSAWSAdecyzja administracyjnazażaleniebłąd pisarskioczywista omyłka

NSA odmówił sprostowania postanowienia, uznając, że wskazane przez pełnomocnika błędy w dacie i numerze decyzji organu nie są oczywistymi omyłkami podlegającymi sprostowaniu.

Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sprostowanie postanowienia NSA, wskazując na rzekome błędy w dacie i numerze decyzji Starosty Średzkiego, które miały zostać błędnie wskazane w postanowieniu NSA odrzucającym zażalenie. Sąd uznał, że wskazane przez pełnomocnika rozbieżności nie stanowią niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych ani innych oczywistych omyłek w rozumieniu art. 156 P.p.s.a., ponieważ odzwierciedlały dane zawarte we wniosku skarżącego i nie dotyczyły istoty sprawy. W konsekwencji NSA odmówił sprostowania.

Sprawa dotyczyła wniosku o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 25 listopada 2025 r., sygn. akt I OZ 719/25, które odrzucało zażalenie M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Poznaniu. WSA odrzucił pierwotny wniosek M.W. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Średzkiego z dnia 6 marca 2025 r. nr GN.6821.7.33.2024 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Po odrzuceniu zażalenia przez NSA, pełnomocnik skarżącego, A.W., złożył wniosek o sprostowanie, twierdząc, że NSA błędnie wskazał datę decyzji Starosty (7 marca 2025 r. zamiast 6 marca 2025 r.) oraz numer decyzji (GN.6821.7.34.2024 zamiast GN.6821.7.33.2024). Pełnomocnik argumentował, że sygnatura GN.6821.7.33.2024 dotyczy jego sprawy, a nie jego syna, M.W. NSA, powołując się na art. 156 § 1 P.p.s.a., wyjaśnił, że sprostowanie dotyczy jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Sąd podkreślił, że wskazane przez pełnomocnika dane (data 6 marca 2025 r. i sygnatura GN.6821.7.33.2024) były zgodne z wnioskiem złożonym przez M.W. i odzwierciedlały treść postanowienia WSA. NSA uznał, że kwestionowane elementy nie noszą znamion oczywistych omyłek, a jedynie odzwierciedlają dane zawarte we wniosku skarżącego. W związku z tym, NSA odmówił sprostowania postanowienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, takie błędy nie mogą być uznane za oczywiste omyłki podlegające sprostowaniu, jeśli odzwierciedlają dane zawarte we wniosku strony i nie dotyczą istoty sprawy.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że sprostowanie dotyczy jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Wskazane przez pełnomocnika rozbieżności w dacie i numerze decyzji organu odzwierciedlały dane zawarte we wniosku skarżącego i nie stanowiły błędów merytorycznych sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (3)

Główne

P.p.s.a. art. 156 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku (lub postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Tryb sprostowania pozwala na wyeliminowanie oczywistych błędów w treści orzeczeń, ale nie mogą być to błędy dotyczące istoty sprawy, a więc błędy o charakterze merytorycznym. Sprostowanie nie może bowiem prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Wszystkie wskazane w treści art. 156 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 193

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 166

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wskazane przez pełnomocnika rozbieżności w dacie i numerze decyzji organu nie stanowią oczywistych omyłek podlegających sprostowaniu na podstawie art. 156 P.p.s.a., ponieważ odzwierciedlają dane zawarte we wniosku strony i nie dotyczą istoty sprawy.

Odrzucone argumenty

Błędy w oznaczeniu daty i numeru decyzji organu w postanowieniu NSA są oczywistymi omyłkami podlegającymi sprostowaniu.

Godne uwagi sformułowania

Sprostowanie nie może bowiem prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Wszystkie wskazane w treści art. 156 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny.

Skład orzekający

Mariola Kowalska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń sądowych (art. 156 P.p.s.a.) i rozróżnienia między oczywistymi omyłkami a błędami merytorycznymi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie, gdzie błędy odzwierciedlały dane ze złożonego wniosku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wniosku o sprostowanie, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 719/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mariola Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
IV SO/Po 13/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2025-10-09
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odmówiono sprostowania postanowienia
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.W. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2025 r., sygn. akt I OZ 719/25 odrzucającego zażalenie M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2025 r., sygn. akt IV SO/Po 13/25 w sprawie z wniosku M.W. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Średzkiego z dnia 6 marca 2025 r. nr GN.6821.7.33.2024 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2025 r., sygn. akt I OZ 719/25.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 października 2025 r., sygn. akt IV SO/Po 13/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek M.W. (dalej "skarżący") o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Średzkiego z dnia 6 marca 2025 r. nr GN.6821.7.33.2024 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie.
Pismem z dnia 5 grudnia 2025 r. A.W. (pełnomocnik skarżącego) wniósł o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2025 r. w ten sposób, że w Sąd ten błędnie wskazał datę decyzji Starosty Średzkiego – zamiast 7 marca 2025 r. wskazano 6 marca 2025 r. oraz błędnie oznaczył nr decyzji – zamiast GN.6821.7.34.2024 wskazano GN.6821.7.33.2024. Pełnomocnik wskazał bowiem, że sygnatura GN.6821.7.33.2024 dotyczy jego sprawy, a nie M.W. (jego syna).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r., poz. 1427, dalej "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku (lub postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Tryb sprostowania pozwala na wyeliminowanie oczywistych błędów w treści orzeczeń, ale nie mogą być to błędy dotyczące istoty sprawy, a więc błędy o charakterze merytorycznym. Sprostowanie nie może bowiem prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Rozróżnienie to stanowi zasadniczą granicę dopuszczalności sprostowania. Wszystkie wskazane w treści art. 156 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny. Pod pojęciem niedokładności rozumiemy usterkę, nieścisłość. Będzie to więc przede wszystkim wadliwy zapis sygnatury, znaku, dat zawartych w treści orzeczenia. W zakres tego pojęcia wchodzą również błędy w pisowni imion i nazwisk. Natomiast błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo do pominięcia wyrazu albo nawet kilku wyrazów. Z kolei pod pojęciem błędu rachunkowego należy rozumieć błąd w zakresie wszystkich działań matematycznych, zwłaszcza arytmetycznych, czyli w dodawaniu, dzieleniu, odejmowaniu itd. Ponadto kategoria "inna oczywista omyłka" obejmuje inne sytuacje poza wcześniej omówionymi niedokładnościami, błędami pisarskimi albo rachunkowymi, które są jednak do nich zbliżone.
W niniejszej sprawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Średzkiego wystąpił M.W. We wniosku wskazał, iż wnosi o "Zobowiązanie Starosty Średzkiego do wstrzymania wykonania decyzji z dnia 6.03.2025 r. (sygn. GN.6821.7.33.2024) do czasu rozstrzygnięcia przez sąd skargi na bezczynność i przewlekłość organów". Nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji związany był wnioskiem skarżącego, wobec czego, orzekając o odrzuceniu wniosku o wstrzymanie wskazał powyższe dane decyzji (6 marca 2025 r. i nr GN.6821.7.33.2024). Również Naczelny Sąd Administracyjny wydając kwestionowane postanowienie z dnia 25 listopada 2025 r. kontrolował jego prawidłowość i zgodność ze złożonym przez skarżącego wnioskiem. Istotnym jest również, że skarżący na etapie składania zażalenia na postanowienie Sądu I instancji, nie zakwestionował dostrzeżonych nieprawidłowości.
W ocenie Sądu, żądanie zawarte w złożonym wniosku nie spełnia przesłanek z art. 156 § 1 P.p.s.a. Kwestionowane przez skarżącego elementy postanowienia NSA nie mogą być bowiem uznane za niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub jako inne oczywiste omyłki.
Mając powyższe na uwadze, należało odmówić sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2025 r., sygn. akt I OZ 719/25.
Z tych względów i na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. w zw. z 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI