I OZ 7/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od odmowy przyznania prawa pomocy z powodu braku odpisu sprzeciwu.
Skarżący H. P. złożył sprzeciw od postanowienia WSA odmawiającego przyznania prawa pomocy, jednakże nie dołączył do niego odpisu. WSA wezwał do uzupełnienia braków formalnych, jednak skarżący nie tylko nie uzupełnił sprzeciwu, ale złożył pismo zatytułowane 'zażalenie' o odmiennej treści i oświadczył, że nie złoży wymaganego odpisu. W konsekwencji WSA odrzucił sprzeciw. NSA oddalił zażalenie na to postanowienie, uznając je za prawidłowe.
Sprawa dotyczyła zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, które odrzuciło jego sprzeciw od wcześniejszego postanowienia WSA odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. WSA pierwotnie odmówił przyznania prawa pomocy, wskazując, że skarżący nie wykazał swojej trudnej sytuacji materialnej, posiadając znaczący majątek (mieszkanie, grunty rolne, warsztat, samochód). Następnie, gdy H. P. złożył sprzeciw od tej odmowy, WSA wezwał go do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie odpisu sprzeciwu, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił jednak braków, składając pismo zatytułowane 'zażalenie' o innej treści i oświadczając, że nie złoży wymaganego odpisu. Wobec tego WSA odrzucił sprzeciw. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, uznał je za bezzasadne. NSA potwierdził, że sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego jest pismem procesowym wymagającym złożenia wraz z odpisami dla stron, a jego nieuzupełnienie skutkuje odrzuceniem. Podkreślono, że skarżący nie wykazał zamiaru uzupełnienia braków, co uzasadniało odrzucenie sprzeciwu przez sąd I instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sprzeciw złożony bez odpisu jest pismem obarczonym brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie skutkuje odrzuceniem.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., pisma procesowe należy składać wraz z odpisami dla stron. Brak odpisu jest brakiem formalnym, a jego nieusunięcie po wezwaniu sądu prowadzi do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 259 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 246 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 47 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 259 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 259 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego jest pismem procesowym i wymaga złożenia wraz z odpisami dla stron. Nieuzupełnienie braków formalnych (brak odpisu) po wezwaniu sądu skutkuje odrzuceniem sprzeciwu. Posiadanie majątku przez stronę wyłącza możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Godne uwagi sformułowania
posiadanie majątku w zasadzie wyłącza możliwość zwolnienia od kosztów, skoro istnieje możliwość jego obciążenia skarżący, kierując sprawę na drogę postępowania sądowego, winien przewidywać potrzebę ponoszenia kosztów tego postępowania i tym samym w miarę możliwości poczynić w swoim majątku oszczędności
Skład orzekający
Marek Stojanowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, wymogów formalnych pism procesowych w sądach administracyjnych oraz oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z brakiem odpisu sprzeciwu i odmową przyznania prawa pomocy. Ocena majątku jest indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowych kwestii związanych z prawem pomocy oraz wymogami formalnymi pism. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 7/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-01-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-01-03 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane II SA/Bd 741/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2006-04-25 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 259 par. 3 p.p.s.a. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA (del.) Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2005r. sygn. akt II SA/Bd 741/05 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 września 2005r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 07 września 2005r. sygn. akt II SA/Bd 741/05 odmówił H. P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] nr [...], w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym możliwe jest wtedy, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Tak więc musi on uprawdopodobnić, że jego sytuacja jest na tyle trudna, iż uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonym przepisie. Oceniając sytuację bytowo-rodzinną H. P., Sąd doszedł do wniosku, że skarżący nie jest pozbawiony majątku. Mając na uwadze stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004r. sygn. akt FZ 131/04 (niepubl.), zgodnie z którym "posiadanie majątku w zasadzie wyłącza możliwość zwolnienia od kosztów, skoro istnieje możliwość jego obciążenia" oraz fakt, iż skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 60 m. kw., 9 ha gruntów rolnych, warsztatu rzemieślniczego oraz samochodu osobowego, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie spełnia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy, uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Ponadto, skarżący kierując sprawę na drogę postępowania sądowego, winien przewidywać potrzebę ponoszenia kosztów tego postępowania i tym samym w miarę możliwości poczynić w swoim majątku oszczędności, nawet z uszczerbkiem dla innych zazwyczaj ponoszonych wydatków. Dopiero w sytuacji, gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazałyby się niewystarczające, może zwrócić się o pomoc państwa (postanowienie z dnia 24 września 1984r. sygn. akt II CZ 104/84, LEX nr 8623). Pismem z dnia 19 września 2005r. H. P. wniósł sprzeciw od ww. postanowienia z dnia 07 września 2005r. sygn. akt II SA/Bd 741/05. Z uwagi na fakt, że skarżący złożył ww. sprzeciw tylko w jednym egzemplarzu, Sąd pismem z dnia 29 września 2005r. wezwał H. P. do usunięcia, w terminie siedmiu dni, braków formalnych sprzeciwu z dnia 19 września 2005r., poprzez złożenie jego odpisu, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie Sądu zostało skarżącemu doręczone w dniu 10 października 2005r. W odpowiedzi, skarżący w dniu 14 października 2005 złożył (datowane na dzień 12 października 2005r.) pismo zatytułowane "zażalenie", o treści odmiennej od treści sprzeciwu z dnia 19 września 2005r. oraz datowane na dzień 13 października 2005r. pismo, w którym wyraził opinię, iż do rozpoznania jego sprzeciwu wystarczy jeden egzemplarz i oświadczył, że wymaganego sprzeciwu nie złoży. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 19 października 2005r. sygn. akt II SA/Bd 741/05 odrzucił sprzeciw H. P. na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 07 września 2005r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, powinien zatem czynić zadość wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 47 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymogowi, aby było ono składane wraz z odpisami, w celu doręczenia ich stronom. Sprzeciw złożony bez odpisu (względnie odpisów) jest obarczony brakiem formalnym, którego nie uzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu, zgodnie z art. 259 § 2 cyt. ustawy. Pismem z dnia 02 listopada 2005r. H. P. wniósł zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2005r. sygn. akt II SA/Bd 741/05. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny sytuacji faktycznej i prawnej w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi, którzy są m. in. upoważnieni do wydawania na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania, albo odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7). W myśl przepisu art. 259 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od postanowień wydanych przez referendarzy sądowych w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, stronie przysługuje prawo do złożenia sprzeciwu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 47 § 1 omawianej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Zgodnie z tym przepisem, strona obowiązana jest wraz ze składaniem pisma, dołączyć jego odpisy, w celu doręczenia ich wszystkim stronom postępowania sądowo-administracyjnego. Sprzeciw złożony bez odpisu (lub odpisów) jest obarczony brakiem formalnym, którego nie uzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pismem z dnia 29 września 2005r. wezwał H. P. do usunięcia, w terminie siedmiu dni, braków formalnych sprzeciwu z dnia 19 września 2005r. W odpowiedzi, skarżący w dniu 14 października 2005r. (datowane na dzień 12 października 2005r.) złożył pismo zatytułowane "zażalenie". Z uwagi na fakt, iż pismo to nie odzwierciedla wiernie treści oryginału sprzeciwu z dnia 19 września 2005r., nie mogło być ono potraktowane przez Sąd jako jego odpis. Ponadto należy mieć na uwadze fakt, iż skarżący w piśmie z dnia 12 października 2005r. oświadczył, że wymaganego dodatkowego egzemplarza sprzeciwu nie złoży. Zatem uznać należy, że skarżący nie miał zamiaru wypełnić polecenia Sądu, zawartego w wezwaniu z dnia 29 września 2005r. W związku z powyższym, z uwagi na bezskuteczny upływ siedmiodniowego terminu na uzupełnienie sprzeciwu, Sąd I instancji był, na podstawie art. 259 § 2 cyt. ustawy zobligowany do odrzucenia sprzeciwu H. P. z dnia 19 września 2005r. od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 07 września 2005r. sygn. akt II SA/Bd 741/05. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI