I OZ 69/23

I OZ 69/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Iwona Bogucka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
I SA/Wa 621/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-02-09
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 167, art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198, art. 199, art. 212 § 1, art. 234 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 621/19 o ściągnięciu od K. W. kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 11 października 2017 r. nr 907/O/2017 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 621/19 w ten sposób, że w miejsce słów: "Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji" wpisać słowa: "Wojewody Mazowieckiego"; 2. oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 lutego 2022 r., I SA/Wa 621/19, oddalił skargę K. W. (dalej: skarżąca) na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 11 października 2017 r. nr 907/O/2017 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Pismem z 16 lutego 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 kwietnia 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem jej ściągnięcia w trybie egzekucji sądowej. Doręczenie odpisu zarządzenia nastąpiło w dniu 2 maja 2022 r.
Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 14 kwietnia 2022 r.
W dniu 20 maja 2022 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 kwietnia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Skarżąca nie uiściła należnej opłaty kancelaryjnej, co potwierdza informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której wynika, że do dnia 30 czerwca 2022 r. opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nie została uiszczona.
W związku z powyższym zarządzeniem z 13 lipca 2022 r., na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.: dalej: p.p.s.a.), zarządzono ściągnięcie od skarżącej nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie, gdyż skarga na decyzję Wojewody została opłacona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. W myśl natomiast § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W niniejszej sprawie skarżąca, której nie przysługuje zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie, a zatem – w myśl powołanych przepisów – zasadne było pobranie od niej opłaty kancelaryjnej od powyższego wniosku. Wobec nieuiszczenia opłaty, Przewodniczący Wydziału był zobowiązany zarządzić jej ściągnięcie, prawidłowo określając również kwotę opłaty. Zaskarżone zarządzenie jest wobec tego zgodne z prawem. Z tych względów należy uznać, że zasadnie Sąd I instancji zarządził przymusowe ściągnięcie od skarżącej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. W odniesieniu zaś do wskazanej w zażaleniu kwestii opłacenia przez skarżącą skargi na zaskarżoną w sprawie decyzję wyjaśnić należy, że przedmiotem zaskarżonego zarządzenia z 13 lipca 2022 r. była okoliczność nieuiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a nie wpisu od skargi.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 2. sentencji.
O sprostowaniu zaskarżonego zarządzenia postanowiono na podstawie art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 167 p.p.s.a. jak w pkt. 1. sentencji. Jak wynika z akt postępowania, skarżąca zaskarżyła decyzję Wojewody Mazowieckiego, a nie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.