I OZ 667/23

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 listopada 2023 r., które odrzuciło skargę kasacyjną skarżącej. Skarga kasacyjna dotyczyła sprawy o odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej. WSA odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ została ona sporządzona przez dziadka skarżącej, który jest doradcą podatkowym, a nie adwokatem lub radcą prawnym. Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w § 2 i 3 tego artykułu. WSA wskazał, że doradca podatkowy jest uprawniony do reprezentowania stron w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych i celnych, a przedmiotowa sprawa nie należała do tej kategorii. Skarżąca wniosła zażalenie, argumentując, że użycie słowa "powinien" w art. 175 § 1 p.p.s.a. nie oznacza bezwzględnego obowiązku, a jedynie możliwość. Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił zażalenia. Sąd podkreślił, że wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego ma charakter bezwzględny i nie podlega uzupełnieniu. Brak zachowania tego przymusu stanowi brak formalny, który skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. NSA w pełni podzielił stanowisko WSA, uznając, że doradca podatkowy nie był uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej w tej sprawie. W konsekwencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający