I OZ 627/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, uznając skargę za oczywiście bezzasadną z powodu niedopuszczalności drogi sądowej.
Skarżący J.L. wniósł zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przyznania prawa pomocy, argumentując, że sąd pierwszej instancji powinien wezwać do uzupełnienia braków. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarga na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest oczywiście bezzasadna, ponieważ droga sądowa w tej formie nie przysługuje, a właściwa byłaby skarga na bezczynność organu.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło przyznania prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji uznał skargę za oczywiście bezzasadną i podlegającą odrzuceniu z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, co skutkowało odmową przyznania pomocy prawnej. Skarżący w zażaleniu zarzucił sądowi pierwszej instancji, że powinien był wezwać go do uzupełnienia braków przed rozstrzygnięciem o zasadności skargi i wniosku o prawo pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej w określonych sprawach, w tym nad aktami lub czynnościami dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. NSA stwierdził, że skarga J.L. na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie przysługuje na nie skarga do WSA, a właściwa byłaby skarga na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). W związku z tym, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony, a zażalenie oddalono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Uzasadnienie
Skarga na pismo organu o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie przysługuje na nie skarga do WSA, a właściwa jest skarga na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 247
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kontroli sądów administracyjnych nad działalnością administracji publicznej.
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Właściwa jest skarga na bezczynność organu, gdy organ pozostawił odwołanie bez rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na pismo organu o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest oczywiście bezzasadna z powodu niedopuszczalności drogi sądowej. Prawo pomocy nie przysługuje w przypadku oczywistej bezzasadności skargi.
Odrzucone argumenty
Sąd pierwszej instancji powinien wezwać do uzupełnienia braków przed rozstrzygnięciem o zasadności skargi i wniosku o prawo pomocy.
Godne uwagi sformułowania
o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona.
Skład orzekający
Joanna Runge - Lissowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek odmowy przyznania prawa pomocy w przypadku oczywistej bezzasadności skargi z powodu niedopuszczalności drogi sądowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku drogi sądowej dla danego typu pisma organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą prawa pomocy i dopuszczalności drogi sądowej, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy prawo pomocy nie przysługuje? NSA wyjaśnia kluczową zasadę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 627/17 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2017-03-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2017-03-03 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane IV SO/Wa 39/16 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2016-11-30 Skarżony organ Inspektor Ochrony Środowiska Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 718 art. 247 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. zażalenia J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 r. sygn. akt IV SO/Wa 39/16 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J.L. na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J.L. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd wskazał, że skarga złożona w niniejszej sprawie jest oczywiście bezzasadna i podlega odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej, w związku z czym skarżącemu prawo pomocy nie przysługuje. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.L., podnosząc, że Sąd pierwszej instancji powinien go wezwać do uzupełnienia wszelkich braków, zanim rozstrzygnie w przedmiocie zasadności skargi oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), "p.p.s.a", zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W sprawie J.L. wniósł skargę na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania, na które to działanie organu nie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, natomiast przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (por. uchwałę NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13). Wniesiona skarga jest zatem oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., stąd wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI