I OZ 625/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, uznając, że po przyznaniu prawa pomocy i ustanowieniu pełnomocnika, nie można ponownie przyznać pomocy w tym samym zakresie, nawet jeśli strona jest niezadowolona z dotychczasowej reprezentacji.
NSA rozpatrzył zażalenie J. K. na postanowienie WSA w Łodzi o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. WSA umorzył postępowanie, uznając, że po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym i ustanowieniu adwokata, nie można ponownie przyznać pomocy w tym samym zakresie, nawet jeśli strona jest niezadowolona z dotychczasowego pełnomocnika. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że zastrzeżenia co do sposobu reprezentacji należy zgłaszać organom korporacji zawodowych, a nie sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które umorzyło postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego). Sąd pierwszej instancji uznał, że niezadowolenie strony z działań ustanowionego z urzędu adwokata i cofnięcie mu pełnomocnictwa nie stanowi podstawy do ponownego przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, gdyż pierwotne prawo zostało już 'skonsumowane'. NSA przychylił się do tego stanowiska, wskazując, że kognicja sądu ogranicza się do przyznania prawa pomocy, a wyznaczenie konkretnego pełnomocnika leży w gestii organów korporacji zawodowych. Wszelkie zastrzeżenia co do sposobu reprezentacji powinny być kierowane do tych organów. NSA oddalił zażalenie, uznając, że postanowienie WSA było zgodne z prawem, a umorzenie postępowania było uzasadnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ponowne przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie nie jest możliwe, jeśli pierwotne prawo zostało już przyznane i 'skonsumowane'.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że kognicja sądu ogranicza się do przyznania prawa pomocy, a wyznaczenie pełnomocnika leży w gestii organów korporacji zawodowych. Niezadowolenie ze sposobu reprezentacji należy zgłaszać tym organom, a nie sądowi, który nie może wydać kolejnego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 243-246
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określają zasady przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym osobie fizycznej i osobie prawnej.
PPSA art. 161 § § 1 pkt 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
PPSA art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wydania postanowienia przez NSA w przedmiocie zażalenia.
PPSA art. 197
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wydania postanowienia przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
PPSA art. 253
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa, że konkretny pełnomocnik wyznaczany jest na wniosek sądu przez odpowiednie organy korporacji zawodowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezadowolenie z dotychczasowego pełnomocnika i cofnięcie mu pełnomocnictwa nie jest podstawą do ponownego przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie. Zastrzeżenia co do sposobu reprezentacji należy kierować do organów korporacji zawodowych, a nie do sądu. Umorzenie postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy było uzasadnione, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.
Odrzucone argumenty
Sąd powinien był oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy, a nie umorzyć postępowanie. Sąd powinien wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej w celu zmiany pełnomocnika, ponieważ to sąd przyznaje prawo pomocy.
Godne uwagi sformułowania
przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane kognicja sądu sprowadza się do przyznania stronie prawa pomocy konkretny pełnomocnik wyznaczany jest na wniosek sądu przez Okręgową Radę Adwokacką...
Skład orzekający
Anna Lech
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kwestii ponownego przyznawania pełnomocnika z urzędu po jego cofnięciu lub zmianie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy prawo pomocy zostało już przyznane i częściowo wykorzystane, a strona domaga się zmiany pełnomocnika z powodu niezadowolenia z jego pracy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury przyznawania prawa pomocy, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 625/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2008-08-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-07-31 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Anna Lech /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane III SA/Łd 522/07 - Wyrok WSA w Łodzi z 2009-03-12 I OZ 872/07 - Postanowienie NSA z 2007-11-23 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.243-246,art.161 §1 pkt 3,art.184 w zw. z art. 197 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 522/07 o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy i skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 522/07, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał J. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 17 sierpnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła adwokata B. O. do zastępstwa z urzędu w sprawie ze skargi J. K. Następnie w dniu 12 października 2007 r. J. K. udzielił pisemnego pełnomocnictwa wskazanemu wyżej adwokatowi, które to pełnomocnictwo cofnął pismem z dnia 4 marca 2008 r. Na rozprawie w dniu 6 marca 2008 r. skarżący potwierdził cofnięcie pełnomocnictwa, wskazując, że wyznaczony pełnomocnik był bezczynny w jego sprawie oraz wniósł o wyznaczeniu mu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. Wniosek w tym przedmiocie skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 13 marca 2008 r. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 522/07, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Od tego postanowienia skarżący złożył sprzeciw. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 522/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Sąd wskazał, że podnoszona przez skarżącego okoliczność, że jest on niezadowolony z działań ustanowionego z urzędu pełnomocnika i wypowiedzenie udzielonego mu pełnomocnictwa, nie jest równoznaczna z możliwością ustanowienia kolejnego, innego pełnomocnika z urzędu. Sąd podkreślił, ze żądanie ustanowienia przez Sąd następnego pełnomocnika tylko z tej przyczyny, że poprzedni pełnomocnik nie spełniał oczekiwań strony, nie jest możliwe, skoro postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało zakończone, w związku z czym po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że podnoszone przez skarżącego zarzuty nienależytego wypełniania obowiązków przez wyznaczonego adwokata mogą być rozpatrzone w trybie skargowym przez Okręgową Radę Adwokacką w Ł.. Na to postanowienie J. K. złożył zażalenie, podnosząc, że jest mu potrzebna profesjonalna pomoc prawna, oraz wskazując, że wnosił o zmianę wydanego postanowienia o przyznanym prawie pomocy poprzez zmianę z adwokata na radcę prawnego wskutek nowej - jego zdaniem - okoliczności, którą była odmowa sporządzenia zażalenia przez poprzedniego pełnomocnika. W ocenie skarżącego, to Sąd powinien wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej, bo to on przyznaje prawo pomocy. J. K. podniósł ponadto, że skoro Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do zmiany postanowienia o przyznanym prawie pomocy, to powinien oddalić wniosek, a nie umarzać postępowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: przepisy art. 243-246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określają zasady przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym osobie fizycznej i osobie prawnej. W tym miejscu podkreślić należy, że kognicja sądu sprowadza się do przyznania stronie prawa pomocy, po pozytywnym rozpatrzeniu jej wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF. Natomiast konkretny pełnomocnik wyznaczany jest na wniosek sądu przez Okręgową Radę Adwokacką, Radę Okręgową Izby Radców Prawnych, Krajową Radę Rzeczników Patentowych lub Krajową Radę Doradców Podatkowych, o czym stanowi art. 253 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienie NSA z 22 kwietnia 2005r., II OZ 262/05, niepubl.). Odnosząc się do zarzutu podniesionego w zażaleniu, że Sąd powinien oddalić wniosek skarżącego, a nie umarzać postępowanie, wskazać należy, że w myśl art. 161 § 1 pkt 3, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W związku z tym należy stwierdzić, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 czerwca 2008 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.