I OZ 620/22

I OZ 620/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zygmunt Zgierski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
I SA/Po 160/22 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2023-04-05
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 61 § 1 i 3, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt I SA/Po 160/22 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Pismem z 11 stycznia 2022 r. K.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
Wnioskiem z 29 kwietnia 2022 r. skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wnosi o pilne wstrzymanie wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji i czynności rozpoczęcia robót, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, również w zakresie sposobu ograniczenia korzystania z nieruchomości. Skarżący stwierdził, że rozpoczęcie robót budowlanych na jego nieruchomości może uniemożliwić przywrócenie stanu zgodnego z prawem sprzed budowy i pełne korzystanie z prawa własności. Zaznaczył, że zawiadomienie o rozpoczęciu robót budowlanych zostało doręczone mu na kilka dni przed terminem planowanym początku prac, co w ogóle pozbawia stronę możności działania.
W odpowiedzi na zarządzenie Sędziego uczestnik postępowania, tj. E. SA z siedzibą w G., Oddział w K., podał w piśmie z 7 lipca 2022 r., że na działce skarżącego zrealizowane już zostały prace polegające na wymianie przewodów roboczych i wymianie zabezpieczenia antykorozyjnego konstrukcji słupa. Do realizacji został jeszcze montaż tabliczek lotniczych oraz naprawa fundamentu. Zakończenie prac zaplanowano na lipiec 2022 r.
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący piśmie z 3 sierpnia 2022 r. stwierdził, że podtrzymuje wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 7 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że skarżący nie wykazał wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wywiódł zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy lub umorzenie postępowania w sprawie albo uchylenia decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Analiza tego przepisu wskazuje, że wolą ustawodawcy za wykonalne należy uznać także decyzje zaskarżalne do sądu administracyjnego niezależnie od możliwości przypisania im waloru prawomocności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Analiza powyższych przepisów wskazuje, że obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Nie wystarcza przy tym samo powołanie się na treść obowiązujących przepisów, a uzasadnienie wniosku powinno wskazywać konkretne okoliczności rozpoznawanej sprawy świadczące o spełnieniu przesłanek przyznania ochrony tymczasowej (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2022 r., sygn. akt I OZ 28/22).
W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego nie zawiera argumentacji odnoszącej się do wskazanych powyżej przesłanek ustawowych. We wniosku tym skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wskazał bowiem na niesprecyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków "również w zakresie sposobu ograniczenia korzystania z nieruchomości". Podniósł, że budowa może uniemożliwić przywrócenie stanu zgodnego z prawem sprzed budowy i poważnie uniemożliwić zgodne z prawem korzystanie z prawa własności skarżącego. Zauważyć w tym miejscu należy, że przedstawiona we wniosku argumentacja nie wskazuje na powstanie szkody i nie wskazuje na jej rozmiary, co uniemożliwia Sądowi rozpoznającemu wniosek uznanie, że mają one charakter szkód, które w myśl art. 61 § 3 ppsa stanowią podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W odniesieniu do drugiej z podstaw udzielenia ochrony tymczasowej (spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) argumentacja zawarta we wniosku nie daje podstaw do stwierdzenia jej wystąpienia. Argument w postaci "zakresu sposobu ograniczenia korzystania z nieruchomości" jest dalece nieczytelny i nie odnosi się do jakichkolwiek form działania podmiotu uprawnionego, które mogłyby narażać prawa skarżącego na nieodwracalne zmiany. Zauważyć także należy, że rozpoznawana sprawa nie dotyczy budowy linii energetycznej, jak wskazuje to żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ale jej przebudowy/modernizacji. Oznacza to, że fakt przeprowadzenia prac modernizacyjnych nie powoduje sam z siebie zwiększenia ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez jej właściciela w stosunku do sposobu korzystania z nieruchomości przed przystąpieniem do prac modernizacyjnych, przy czym uzasadnienie złożonego wniosku nie wskazuje na konkretne prace i przeznaczone do wzniesienia nowe obiekty budowlane, których powstanie prowadziłoby do zwiększenia się zakresu, w jakim prawa skarżącego doznają nieodwracalnego uszczerbku. Także argumentacja zawarta w zażaleniu nie daje podstaw do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Odnosi się ona bowiem do stanów hipotetycznych i ma charakter spekulatywny. Jako taka nie spełnia zatem postulatu wskazania konkretnych okoliczności świadczących o spełnieniu przesłanek przyznania ochrony tymczasowej.
Tym samym należało uznać, że skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego nie wykazał spełnienia się którejkolwiek przesłanki wskazanej w art. 61 § 3 ppsa.
W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu opierają się wyłącznie na przywołaniu treści obowiązujących przepisów.
Na marginesie powyższego wskazać należy, że rozpoznawane zażalenie skierowane zostało w warunkach wskazujących na całkowite zrealizowanie prac budowlanych, a przynajmniej znaczny stopień ich zaawansowania, na co wskazuje uzasadnienie tego zażalenia. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, w której decyzja ta została skonsumowana przez wykonanie prac modernizacyjnych linii energetycznej.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.