III FZ 543/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-12-05
NSApodatkoweŚredniansa
podatkinieruchomościłączne zobowiązanie pieniężnepostępowanie sądowesprostowanie orzeczeniauzupełnienie orzeczeniaprzedmiot sprawyNSAWSA

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wnioski o sprostowanie i uzupełnienie postanowień dotyczących przedmiotu sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wnioski R. S. o sprostowanie i uzupełnienie postanowień, które miały dotyczyć wniosku o zwolnienie od opłat podatkowych od gospodarstwa rolnego. Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem sprawy jest łączna zobowiązanie pieniężne, a sąd nie jest władny zmieniać przedmiotu zaskarżonego aktu. NSA uznał, że zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ domaganie się zmiany przedmiotu sprawy nie mieści się w dyspozycji przepisów o sprostowaniu i uzupełnieniu orzeczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 maja 2025 r., które oddaliło wnioski skarżącego o sprostowanie i uzupełnienie wcześniejszych postanowień WSA. Skarżący domagał się zmiany przedmiotu sprawy, twierdząc, że jego skarga dotyczy wniosku o zwolnienie od opłat podatkowych związanych z gospodarstwem rolnym, a nie łącznego zobowiązania pieniężnego. WSA w Szczecinie uznał, że nie zachodzą przesłanki do sprostowania lub uzupełnienia orzeczeń, ponieważ sąd bada legalność decyzji w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego i nie jest władny zmieniać jej przedmiotu. NSA podzielił to stanowisko, wskazując, że przepisy dotyczące sprostowania (art. 156 § 1 p.p.s.a.) i uzupełnienia (art. 157 § 1 p.p.s.a.) orzeczeń nie pozwalają na zmianę przedmiotu sprawy. Samo przekonanie strony o błędnym określeniu przedmiotu sprawy nie jest podstawą do uwzględnienia wniosku. W związku z tym NSA oddalił zażalenie jako niezasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd może sprostować jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a uzupełnić orzeczenie, gdy nie orzeczono o całości skargi lub nie zamieszczono obligatoryjnego orzeczenia. Nie jest władny zmieniać przedmiotu sprawy.

Uzasadnienie

Przepisy art. 156 i 157 p.p.s.a. określają zakres dopuszczalnych sprostowań i uzupełnień orzeczeń. Zmiana przedmiotu sprawy nie mieści się w tych kategoriach, a jedynie przekonanie strony o błędnym określeniu przedmiotu nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 156 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

p.p.s.a. art. 157 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Strona może wnieść o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 166

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepisy o sprostowaniu i uzupełnieniu wyroku mają odpowiednie zastosowanie do postanowień.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd administracyjny nie jest władny do zmiany przedmiotu sprawy w drodze sprostowania lub uzupełnienia postanowienia. Przekonanie strony o błędnym przedmiocie sprawy nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o sprostowanie lub uzupełnienie orzeczenia.

Odrzucone argumenty

Wniosek o sprostowanie i uzupełnienie postanowień w celu zmiany przedmiotu sprawy powinien zostać uwzględniony.

Godne uwagi sformułowania

Sąd bada zatem zaskarżony akt z punktu widzenia jego legalności i nie jest władny, aby go uzupełniać, prostować zawarte w nim sformułowania, bądź zmieniać jego przedmiot. Samo przekonanie Skarżącego, o błędnym przedmiocie sprawy, nie jest przesłanką uzupełnienia postanowienia.

Skład orzekający

Bogusław Woźniak

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania i uzupełnienia orzeczeń sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym, w szczególności w kontekście zmiany przedmiotu sprawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji próby zmiany przedmiotu sprawy po jej rozpoznaniu przez sąd pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze sprostowaniem i uzupełnieniem orzeczeń, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III FZ 543/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Woźniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 387/23 w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia postanowień w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 18 maja 2023 r. nr SKO/CZ/400/2228/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 387/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wnioski R. S. o sprostowanie i uzupełnienie postanowień WSA w Szczecinie z 16 stycznia 2024 r., 14 sierpnia 2024 r. i 2 października 2024 r. wydanych w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Sz 387/23 ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 18 maja 2023 r. nr SKO/CZ/400/2228/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r.
Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji, Skarżący domagał się sprostowania postanowień w ten sposób, aby były one wydane w przedmiocie wniosku do Rady Gminy W. o podjęcie uchwały (decyzji) w sprawie zwolnienia skarżącego od opłat podatkowych dotyczących gospodarstwa rolnego [...].
WSA w Szczecinie wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące koniecznością sprostowania orzeczeń sądu. Sąd rozpoznaje bowiem skargę z 6 lipca 2023 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 18 maja 2023 r. wydaną, jak wynika z jej treści, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r. Podkreślono, że Sąd bada zatem zaskarżony akt z punktu widzenia jego legalności i nie jest władny, aby go uzupełniać, prostować zawarte w nim sformułowania, bądź zmieniać jego przedmiot.
Skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosków o sprostowanie i uzupełnienie postanowień.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku (postanowienia) z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przywołane przepisy mają odpowiednie zastosowanie do wydawanych przez sąd postanowień (art. 166 p.p.s.a.), a także do zarządzeń przewodniczącego wydziału (art. 167 p.p.s.a).
Z akt tej sprawy wynika, że w pismach z 9 lutego (błędnie wpisana data 9 stycznia) 2024 r., 9 września 2024 r. i 28 października 2024 r. Skarżący wniósł o sprostowanie i uzupełnienie postanowień odpowiednio z 16 stycznia 2024 r., 14 sierpnia 2024 r. i 2 października 2024 r. przez zmianę przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia, twierdząc, że przedmiot jego skargi nie dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r., ale wniosku o wydanie uchwały zwalniającej go od "opłat podatkowych" z tytułu gospodarstwa rolnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zmiana jakiej domagał się Skarżący nie mieściła się w dyspozycji art. 156 § 1 p.p.s.a., bowiem w istocie domagał się zmiany przedmiotu sprawy rozpoznawanej przez sąd pierwszej instancji. Tymczasem przedmiot ten prawidłowo został określony w oparciu o treść skargi, która bez wątpienia dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 18 maja 2023 r. nr SKO/CZ/400/2228/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. Nie ma więc mowy o niedokładności, błędzie pisarskim albo rachunkowym lub innej oczywistej omyłce w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi też podstawa do uzupełnienia orzeczeń Sądu, w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Samo przekonanie Skarżącego, o błędnym przedmiocie sprawy, nie jest przesłanką uzupełnienia postanowienia. W świetle przywołanych okoliczności, zaskarżone postanowienie o oddaleniu wniosków Skarżącego należało uznać za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI