I OZ 602/11

Naczelny Sąd Administracyjny2011-08-30
NSAAdministracyjneŚredniansa
równoważnik za brak lokalupostępowanie administracyjnewykładnia wyrokusądownictwo administracyjnepolicjaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wykładni wyroku, uznając, że wyrok sądu pierwszej instancji nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.

Skarżący K. J. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie, które odmówiło wykładni wyroku tego sądu dotyczącego przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący domagał się wyjaśnienia, co oznaczało postanowienie o niewykonalności decyzji oraz czy przywrócono mu prawo do świadczenia. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że wyrok sądu pierwszej instancji jest jasny i nie wymaga wykładni, a skarżący próbuje uzyskać nowe rozstrzygnięcie lub uzupełnić poprzednie.

Sprawa dotyczyła zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło wykładni wyroku tego sądu z dnia 14 stycznia 2009 r. (sygn. akt II SA/Wa 1032/08). Wyrok ten uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący domagał się wyjaśnienia, co oznaczało postanowienie o niewykonalności zaskarżonej decyzji oraz czy przywrócono mu prawo do świadczenia. Sąd pierwszej instancji uznał, że sentencja i uzasadnienie wyroku nie budzą wątpliwości interpretacyjnych, a skarżący już wcześniej składał podobne wnioski, które zostały odrzucone. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji. Stwierdził, że zgodnie z art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga wątpliwości co do treści wyroku, ale wykładnia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani jego uzupełnienia. NSA podkreślił, że skarżący próbuje uzyskać nowe rozstrzygnięcie lub uzupełnić poprzednie, co nie jest celem postępowania o wykładnię wyroku. Wskazał również na inne dostępne środki prawne, takie jak skarga na bezczynność czy skarga o wymierzenie grzywny. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie jako niezasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił dokonania wykładni, ponieważ wyrok nie nasuwał żadnych wątpliwości interpretacyjnych.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji wielokrotnie wyjaśniał skarżącemu, że wyrok jest jasny. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że wykładnia wyroku nie może służyć do uzyskania nowego rozstrzygnięcia ani uzupełnienia poprzedniego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 158

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

p.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 135

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 149

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga na bezczynność.

p.p.s.a. art. 154

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga o wymierzenie grzywny w związku z niewykonaniem wyroku.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wyrok sądu pierwszej instancji jest jasny i nie wymaga wykładni. Wniosek o wykładnię nie może służyć do uzyskania nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia istniejącego. Skarżący powinien skorzystać z innych dostępnych środków prawnych, jeśli uważa, że jego prawa nie są realizowane.

Odrzucone argumenty

Skarżący domagał się wykładni wyroku w celu wyjaśnienia skutków prawnych postanowienia o niewykonalności decyzji i przywrócenia prawa do świadczenia.

Godne uwagi sformułowania

Wykładnia wyroku w oparciu o art. 158 p.p.s.a. nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia wydanego rozstrzygnięcia. Przekonanie skarżącego o wadliwości innych orzeczeń wydawanych przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne powinno znaleźć wyraz we wszczynaniu przez niego postępowań odwoławczych w poszczególnych sprawach, a nie w składaniu wniosku o wykładnię wyroku w niniejszej sprawie.

Skład orzekający

Małgorzata Masternak - Kubiak

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Granice wniosku o wykładnię wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym; niedopuszczalność wykorzystania tego trybu do zmiany lub uzupełnienia orzeczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wykładnię wyroku, który został uznany za niezasadny z uwagi na próbę obejścia przepisów o środkach prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wykładnią wyroku, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 602/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-08-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-08-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 1111/17 - Postanowienie NSA z 2017-07-11
I OZ 185/14 - Postanowienie NSA z 2014-03-14
II SA/Wa 1032/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-01-14
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 o odmowie wykładni wyroku w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 czerwca 2011 r., II SA/Wa 1032/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K. J. o dokonanie wykładni wyroku tego Sądu z 14 stycznia 2009 r., II SA/Wa 1032/08, którym w punkcie pierwszym uchylono zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2008 r., nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] marca 2008 r., nr [...] (którą odmówiono stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w K. z [...] września 2005 r., nr [...] o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji organu z [...] listopada 1999 r., nr [...]) oraz w punkcie drugim określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
W uzasadnieniu postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżący wniósł o wyjaśnienie, "czy użyte w punkcie drugim wyroku określenie "zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości" oznacza decyzję wydaną przez Komendanta Głównego Policji w W., decyzję Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., czy też zaskarżoną w tym postępowaniu decyzję Komendanta Powiatowego Policji w K. nr [...], w związku z zastosowaniem, zgodnie z obowiązkiem ustawowym, art. 135 ppsa". Wniósł również o określenie, "czy w uzasadnieniu wyroku określenie "Skoro tak, to wydana skarżącemu decyzja o przyznaniu prawa do przedmiotowego świadczenia jest wiążąca, pomimo, że przestała istnieć podstawa prawna na podstawie której, została wydana" odnosi się do materialno prawnego skutku punktu drugiego orzeczenia poprzez przywrócenie do obiegu prawnego wzruszonej bez podstawy prawa materialnego decyzji ostatecznej [...] Komendanta Powiatowego Policji w K., a tym samym zgodnie z zastosowanym przepisem art. 152 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd przedmiotowym wyrokiem objął w tym trybie jego prawo do przyznanego świadczenia finansowego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego".
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sentencja jak i uzasadnienie wyroku nie nasuwają żadnych wątpliwości. Sentencja wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. czytelnie określa przedmiot skargi, której postępowanie dotyczy, a także jednoznacznie wskazuje sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia. Brak jest zatem potrzeby dokonania wykładni treści wskazanego wyżej wyroku. Skarżący już wcześniej złożył dwa wnioski o wykładnię powyższego wyroku, wskazując na podobne wątpliwości, jak w niniejszym wniosku. W obu postanowieniach z 10 czerwca 2009 r. i z 1 lipca 2010 r., wydanych w wyniku rozpatrzenia tych wniosków - odmawiających wykładni wyroku, Sąd wyjaśniał skarżącemu, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych.
W zażaleniu, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w celu udzielenia odpowiedzi na zadane przez skarżącego pytanie, ewentualnie wydanie orzeczenia w tym przedmiocie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 158 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
Skarżący powinien mieć na uwadze, że z treści orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika wyraźnie uchylenie wyłącznie decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2008 r., nr [...] i utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] marca 2008 r., nr [...].
Wykładnia wyroku w oparciu o art. 158 p.p.s.a. nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia wydanego rozstrzygnięcia, do czego zdaje się dążyć skarżący.
Przekonanie skarżącego o wadliwości innych orzeczeń wydawanych przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne powinno znaleźć wyraz we wszczynaniu przez niego postępowań odwoławczych w poszczególnych sprawach, a nie w składaniu wniosku o wykładnię wyroku w niniejszej sprawie. Podobnie, jeżeli zdaniem skarżącego organy nie realizują jego uprawnień, ma on na przykład możliwość wszczynania postępowań opisanych w art. 149 (skarga na bezczynność), czy art. 154 (skarga o wymierzenie grzywny w związku z niewykonaniem wyroku) p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI