I OZ 59/26

I OZ 59/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Gl 993/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-09-17
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 156 § 1 w zw. z art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 993/25 o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 września 2025 r. w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 993/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 września 2025 r. w ten sposób, że na stronie drugiej, akapit szósty, zdanie drugie, zamiast "12 lipca" wpisano "12 sierpnia".
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 17 września 2025 r. została odrzucona skarga R. B. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 lipca 2025 r. w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
W wyniku oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia (akapit szósty, zdanie drugie) błędnie wskazano datę pierwszego awizo przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i zamiast "12 sierpnia 2025 r." wpisano "12 lipca 2025 r.".
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", postanowił z urzędu dokonać sprostowania uzasadnienia postanowienia z dnia 17 września 2025 r., uznając że pomyłka polegająca na błędnym wskazaniu daty awizowania przesyłki w świetle akt sprawy ma charakter oczywisty.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.).
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy czym zawsze przy ocenie celowości sprostowania każdorazowo sytuacja taka musi podlegać indywidualnej ocenie sądu, po rozważeniu wszystkich okoliczności danej sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt I FZ 291/21 oraz z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt I OZ 289/22).
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 września 2025 r. w sposób nieprawidłowy określił datę pierwszego awizo przesyłki zawierającej wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi bowiem, jak wynika z akt sprawy, ww. przesyłka była dwukrotnie awizowana – pierwszy raz w dniu 12 sierpnia 2025 r. i powtórnie w dniu 20 sierpnia 2025 r. Zasadnie zatem Sąd I instancji sprostował uzasadnienie orzeczenia na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wyjaśnić należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu, nierozpoznania meritum sprawy czy też niezasadnym, zdaniem skarżącego odrzuceniem skargi, nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, bowiem w ramach kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie czy wystąpiły przesłanki do sprostowania orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.