I OZ 574/25

I OZ 574/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Karol Kiczka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Kr 226/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-11-18
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 226/25 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi [...] na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 24 lipca 2024 r., znak WP-VII.8640.326.2024 w przedmiocie umorzenia postępowania o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 226/25 odrzucił wniosek [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 24 lipca 2024 r., znak WP-VII.8640.326.2024 w przedmiocie umorzenia postępowania o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej.
Sąd I instancji wskazał, że termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został dochowany.
Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący wskazując, że w dniu 23 stycznia 2025 r. został poinformowany w organie, że w czerwcu 2024 roku zmienił kanał komunikacji z korespondencyjnej na ePUAP. Zrobił to nieświadomie. 7 grudnia 2024 r. przez przypadek zobaczył w swojej skrzynce ePUAP zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję z 24 lipca 2024 r. W skardze pełnomocnik wskazał na naruszenie polegające na niedoręczeniu przedmiotowych decyzji na adres pocztowy. Decyzję z 24 lipca 2025 r, skarżący otrzymał na adres korespondencyjny dopiero 13 lutego 2025 r. Zaś 23 stycznia 2025 r. podczas wizyty w WUP Kraków dowiedział się, że o przywrócenie terminu należy złożyć wniosek. Wniosek ten złożył, w dniu 24 stycznia 2025 r. zatem zmieścił się w terminie 7 dni. Podsumowując, wskazał, że skarga powinna zostać przyjęta do rozpoznania bez wniosku o przywrócenie terminu bo została złożona w terminie 30 dniowym skoro decyzję otrzymał w dniu 7 grudnia 2024 r. a skargę wysłano w dniu 27 grudnia 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Sąd postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli w sprawie kumulatywnie zaistnieją określone w art. 86 w zw. z art. 87 p.p.s.a. przesłanki, tj. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. B. Dauter, Komentarz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Warszawa 2024, s. 350–357).
Jak wskazał Sąd I instancji, z zawartego w piśmie z dnia 3 kwietnia 2025 r. oświadczenia pełnomocnika skarżącego wynika, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała 7 grudnia 2024 r. Przyjąć zatem należało, że od 7 grudnia 2024 r. rozpoczął bieg 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 24 lipca 2024 r., znak WP-VII.8640.326.2024. W tej sytuacji siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął 14 grudnia 2024 r. Podsumowując Sąd I instancji podał, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony 24 stycznia 2025 r., czyli po upływie ponad miesiąca od dnia ustania przyczyny jego uchybienia należało odrzucić na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Argumentacja zarówno wniosku o przywrócenie terminu, jak i zażalenia jest niespójna i nielogiczna. Po pierwsze, skoro skarżący już w 2023 roku ustanowił pełnomocnika profesjonalnego (co wynika z daty pełnomocnictwa) to należałoby oczekiwać, że w dniu 7 grudnia 2024 r., w którym skarżący zaskoczony stwierdził, że w skrzynce ePUAP posiada decyzję z 24 lipca 2024 r. – zwróci się niezwłocznie do swojego pełnomocnika z zagadnieniem przekazując mu dane i zapytaniem co robić. Po drugie powzięcie informacji o istnieniu decyzji w skrzynce ePUAP nie stanowi podstawy do rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi, a jedynie do rozpoczęcia 7 dniowego biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Po trzecie, skoro skarżący, nawet jeśli nieświadomie - jak sam twierdzi - zmienił kanał komunikacji z korespondencyjnej na elektroniczną to nie można zarzucić organowi, że nieprawidłowo doręczył decyzję. Ani także oczekiwać od organu, że będzie wyciągał daleko idące wnioski, że skarżący nie ma świadomości co robi i w gruncie rzeczy nie życzy sobie doręczania mu pism w formie elektronicznej. Niezrozumiale jest także wniesienie aktualnie rozpoznawanego zażalenia osobiście przez skarżącego, a nie pełnomocnika, skoro jednocześnie nie wypowiedział pełnomocnictwa.
Wobec tego, słusznie Sąd I instancji, uznał, że Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z przekroczeniem terminu siedmiu dni, którego bieg liczony był od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia 7 grudnia 2024 r.
W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.